1 Und Jehova redete zu Mose: Gehe, ziehe hinauf von hinnen, du und das Volk, das du aus dem Lande Ägypten heraufgeführt hast, in das Land, das ich Abraham, Isaak und Jakob zugeschworen habe, indem ich sprach: Deinem Samen werde ich es geben! - 2 und ich werde einen Engel vor dir hersenden und vertreiben die Kanaaniter, die Amoriter und die Hethiter und die Perisiter, die Hewiter und die Jebusiter, - 3 in ein Land, das von Milch und Honig fließt; denn ich werde nicht in deiner Mitte hinaufziehen, denn du bist ein hartnäckiges Volk, daß ich dich nicht vernichte auf dem Wege. 4 Und als das Volk dieses böse Wort hörte, da trauerten sie, und keiner legte seinen Schmuck an. 5 Denn Jehova hatte zu Mose gesagt: Sprich zu den Kindern Israel: Ihr seid ein hartnäckiges Volk; zöge ich nur einen Augenblick in deiner Mitte hinauf, so würde ich dich vernichten. Und nun, lege deinen Schmuck von dir, und ich werde wissen, was ich dir tun will. 6 Und die Kinder Israel rissen sich ihren Schmuck ab an dem Berge Horeb. Eig. von dem Berge Horeb an
7 Und Mose nahm das Zelt und schlug es sich auf außerhalb des Lagers, fern vom Lager, und nannte es: Zelt der Zusammenkunft. Und es geschah, ein jeder, der Jehova suchte, ging hinaus zu dem Zelte der Zusammenkunft, das außerhalb des Lagers war. 8 Und es geschah, wenn Mose zu dem Zelte hinausging, so erhob sich das ganze Volk, und sie standen, ein jeder am Eingang seines Zeltes; und sie schauten Mose nach, bis er in das Zelt trat. 9 Und es geschah, wenn Mose in das Zelt trat, so stieg die Wolkensäule hernieder und stand am Eingang des Zeltes; und Jehova W. er redete mit Mose. 10 Und das ganze Volk sah die Wolkensäule am Eingang des Zeltes stehen; und das ganze Volk erhob sich, und sie warfen sich nieder, ein jeder am Eingang seines Zeltes. 11 Und Jehova redete mit Mose von Angesicht zu Angesicht, wie ein Mann mit seinem Freunde redet; und er kehrte zum Lager zurück. Sein Diener aber, Josua, der Sohn Nuns, ein Jüngling, wich nicht aus dem Innern des Zeltes.
12 Und Mose sprach zu Jehova: Siehe, du sprichst zu mir: Führe dieses Volk hinauf, aber du hast mich nicht wissen lassen, wen du mit mir senden willst. Und du hast doch gesagt: Ich kenne dich mit Namen, und du hast auch Gnade gefunden in meinen Augen. 13 Und nun, wenn ich denn Gnade gefunden habe in deinen Augen, so laß mich doch deinen Weg W. deine Wege wissen, daß ich dich erkenne, damit ich Gnade finde in deinen Augen; und sieh, daß diese Nation dein Volk ist! 14 Und er sprach: Mein Angesicht wird mitgehen, und ich werde dir Ruhe geben. 15 Und er sprach zu ihm: Wenn dein Angesicht nicht mitgeht, so führe uns nicht hinauf von hinnen. 16 Und woran soll es denn erkannt werden, daß ich Gnade gefunden habe in deinen Augen, ich und dein Volk? Nicht daran, daß du mit uns gehst und wir ausgesondert werden, ich und dein Volk, aus jedem Volke, das auf dem Erdboden ist? 17 Und Jehova sprach zu Mose: Auch dieses, was du gesagt hast, werde ich tun; denn du hast Gnade gefunden in meinen Augen, und ich kenne dich mit Namen. 18 Und er sprach: Laß mich doch deine Herrlichkeit sehen! 19 Und Jehova W. er sprach: Ich werde alle meine Güte vor deinem Angesicht vorübergehen lassen und werde den Namen Jehovas vor dir ausrufen; und ich werde begnadigen, wen ich begnadigen werde, und werde mich erbarmen, wessen ich mich erbarmen werde. 20 Und er sprach: Du vermagst nicht mein Angesicht zu sehen, denn nicht kann ein Mensch mich sehen und leben. 21 Und Jehova sprach: Siehe, es ist ein Ort bei mir, da sollst du auf dem Felsen stehen. 22 Und es wird geschehen, wenn meine Herrlichkeit vorübergeht, so werde ich dich in die Felsenkluft stellen und meine Hand über dich decken, bis ich vorübergegangen bin. 23 Und ich werde meine Hand hinwegtun, und du wirst mich von hinten sehen; aber mein Angesicht soll nicht gesehen werden.
Te Whakahau kia Haere Atu i a Hinai
1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Haere, tūria atu ki runga, koutou ko te iwi i kawea mai nei e koe i te whenua o Īhipa, ki te whenua i oati ai ahau ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa, i mea ia, ‘Ka hoatu e ahau ki ōu uri.’ 2 Ā, ka ungā he anahera e ahau ki mua i a koe, māku anō hoki e pei ngā Kanaani, ngā Amori, ngā Hiti, ngā Perihi, ngā Hiwi, me, ngā Iepuhi. 3 Ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi; e kore hoki ahau e haere atu i roto i a koe; he iwi kakī mārō hoki koe; kei pau koe i ahau ki te ara."
4 Ā, i te rongonga o te iwi i tēnei rongo kino, ka pōuri, kīhai anō i whakanohoia e tētahi ōna whakapaipai. 5 Ā, i kī atu a Ihowā ki a Mohi, "Mea atu ki ngā tama a Īharaira, ‘He iwi kakī mārō koutou. Kia mea kau ka puta atu ahau ki waenganui i a koe, ā, ka ngaro koe i ahau. Nā, whakarērea atu ōu whakapaipai, ā, ka mōhio ahau ki tāku e mea ai ki a koe.’ " 6 Nā, i aurutia e ngā tama a Īharaira ō rātou whakapaipai i Maunga Horepa ahu atu.
Te Tapenākara o te Aroaro o Ihowā
7 Nā, tango ai a Mohi i te tapenākara ka whakatū ki waho o te puni ki tētahi wāhi mamao atu i te puni, ā, huaina ana e ia, "Ko te tapenākara o te whakaminenga". Ā, i haere ngā tāngata katoa e rapu ana i a Ihowā, ki te tapenākara o te whakaminenga, ki waho o te puni.
8 Ā, i a Mohi e haere ana ki te tapenākara ka whakatika te iwi katoa, ā, ka tū tērā, tērā, i te kūwaha o tōna tēneti, ā, ka titiro ki muri i a Mohi, ā haere noa ia ki roto ki te tapenākara. 9 Ā, i a Mohi e haere ana ki roto ki te tapenākara, ka heke iho te pou kapua, ā, tū ana i te whatitoka o te tapenākara, ā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi.
10 Ā, ko te kitenga o te iwi katoa i te pou kapua e tū ana i te whatitoka o te tapenākara, nā, ka whakatika te iwi katoa, ka koropiko hoki ia tangata, ia tangata, i te whatitoka o tōna tēneti. 11 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, he kanohi, he kanohi, pērā hoki me te tangata e kōrero nei ki tōna hoa. Ā, hoki ana ia ki te puni; ko tāna tangata ia, ko Hohua, tama a Nunu, kīhai taua taitamariki i neke atu i roto i te tapenākara.
Te Īnoi a Mohi
12 Ā, i mea a Mohi ki a Ihowā, "Titiro, kua mea mai nei koe ki ahau, ‘Kawea tēnei iwi ki runga’; ā, kāhore i whakaaturia mai e koe ki ahau tāu e ungā ai hei hoa mōku. Kua mea mai anō koe ki ahau, ‘E mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki, kua manakohia anō koe e ahau.’ 13 Nā, ki te mea kua manakohia ahau e koe, tēnā, whakaaturia mai ki ahau ōu ara, kia mōhio ai ahau ki a koe, kia manakohia ai ahau e koe; kia mahara hoki he iwi nāu tēnei iwi."
14 Nā, ka mea ia, "Ka haere atu tōku aroaro, ā, ka mea ahau i a koe kia okioki."
15 Nā, ka mea ia ki a ia, "Ki te kāhore tōu aroaro e haere, kaua mātou e kawea ki runga i konei. 16 Mā te aha hoki e mōhiotia ai kua manakohia mātou ko tāu iwi e koe? He teka ianei māu kia haere tahi i a mātou? Pēnei ka motuhia mātou ko tāu iwi i ngā iwi katoa i te mata o te whenua."
17 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Ko tēnei mea anō i kōrerotia mai nā e koe, ka rite i ahau; nō te mea e manakohia ana koe e ahau, ā, e mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki."
18 Nā, ka mea ia, "Tēnā rā, whakakitea mai ki ahau tōu korōria."
19 Nā, ka mea ia, "Ka meatia e ahau tōku pai katoa kia haere atu i tōu aroaro, ā, ka karangatia e ahau te ingoa o Ihowā i tōu aroaro, ka atawhai hoki ahau i tāku e atawhai ai, ka tohu hoki i tāku e tohu ai." 20 I mea anō ia, "E kore e taea e koe te titiro ki tōku mata; e kore hoki tētahi tangata e titiro ki ahau, ā, e ora."
21 I mea anō a Ihowā, "Nanā, he wāhi tēnei kei ahau, ā, me tū koe ki runga ki te kāmaka; 22 ā, ka haere atu tōku korōria, nā, ka kawea koe e ahau ki roto ki te kapiti kōhatu, ā, ka taupokina koe e ahau ki tōku ringa, i ahau e haere atu ana. 23 Ā, ka tangohia e ahau tōku ringa, ā, ka kite koe i muri ōku; ko tōku mata ia e kore e kitea."