Pular para o conteúdo
Publicidade

Gênesis 17

MRI2012

1 Und Abram war 99 Jahre alt, da erschien Jehova dem Abram und sprach zu ihm: Ich bin Gott, El der Allmächtige; wandle vor meinem Angesicht und sei vollkommen. S. die Anmerkung zu Kap. 6,92 Und ich will meinen Bund setzen zwischen mir und dir und will dich sehr, sehr mehren. 3 Da fiel Abram auf sein Angesicht, und Gott redete mit ihm und sprach:

4 Ich, siehe, mein Bund ist mit dir, und du wirst zum Vater einer Menge Nationen werden. 5 Und nicht soll hinfort dein Name Abram erhabener Vater heißen, sondern Abraham Vater einer Menge soll dein Name sein; denn zum Vater einer Menge Nationen habe ich dich gemacht. 6 Und ich werde dich sehr, sehr fruchtbar machen, und ich werde dich zu Nationen machen, und Könige sollen aus dir hervorkommen.

7 Und ich werde meinen Bund errichten zwischen mir und dir und deinem Samen nach dir, nach ihren Geschlechtern, d. h. so viele ihrer sein werden; so auch v 9. und 12 zu einem ewigen Bunde, um dir zum Gott zu sein und deinem Samen nach dir. 8 Und ich werde dir und deinem Samen nach dir das Land deiner Fremdlingschaft geben, das ganze Land Kanaan, zum ewigen Besitztum, und ich werde ihr W. ihnen zum Gott Gott sein. 9 Und Gott sprach zu Abraham: Und du, du sollst meinen Bund halten, du und dein Same nach dir, nach ihren Geschlechtern. 10 Dies ist mein Bund, den ihr halten sollt zwischen mir und euch und deinem Samen nach dir: alles Männliche werde bei euch beschnitten; 11 und ihr sollt das Fleisch eurer Vorhaut beschneiden. Und das soll das Zeichen des Bundes sein zwischen mir und euch. 12 Und acht Tage alt soll alles Männliche bei euch beschnitten werden nach euren Geschlechtern, der Hausgeborene und der für Geld Erkaufte, von allen Fremden, die nicht von deinem Samen sind; 13 es soll gewißlich beschnitten werden dein Hausgeborener und der für dein Geld Erkaufte. Und mein Bund soll an eurem Fleische sein als ein ewiger Bund. 14 Und der unbeschnittene Männliche, der am Fleische seiner Vorhaut nicht beschnitten wird, selbige Seele soll ausgerottet werden aus ihrem Volke; W. aus ihren Völkern, d. h. Volksgenossen meinen Bund hat er gebrochen!

15 Und Gott sprach zu Abraham: Sarai, dein Weib, sollst du nicht Sarai nennen, sondern Sara Fürstin soll ihr Name sein. 16 Und ich werde sie segnen, und auch von ihr gebe ich dir einen Sohn; und ich werde sie segnen, und sie wird zu Nationen werden; Könige von Völkern sollen aus ihr kommen. 17 Und Abraham fiel auf sein Angesicht und lachte und sprach in seinem Herzen: Sollte einem Hundertjährigen geboren werden, und sollte Sara, sollte eine Neunzigjährige gebären? 18 Und Abraham sprach zu Gott: Möchte doch Ismael vor dir leben! 19 Und Gott sprach: Fürwahr, Sara, dein Weib, wird dir einen Sohn gebären, und du sollst ihm den Namen Isaak H. Jizchak, auch Jischak: Lacher geben; und ich werde meinen Bund mit ihm errichten zu einem ewigen Bunde für seinen Samen nach ihm. 20 Und um Ismael habe ich dich erhört: Siehe, ich habe ihn gesegnet und werde ihn fruchtbar machen und ihn sehr, sehr mehren; zwölf Fürsten wird er zeugen, und ich werde ihn zu einer großen Nation machen. 21 Aber meinen Bund werde ich mit Isaak errichten, den Sara dir gebären wird um diese bestimmte Zeit im folgenden Jahre. - 22 Und er hörte auf mit ihm zu reden; und Gott fuhr auf von Abraham.

23 Und Abraham nahm Ismael, seinen Sohn, und alle seine Hausgeborenen und alle mit seinem Geld Erkauften, alles Männliche unter den Hausleuten Abrahams, und beschnitt das Fleisch ihrer Vorhaut an diesem selbigen Tage, wie Gott zu ihm geredet hatte. 24 Und Abraham war 99 Jahre alt, als er am Fleische seiner Vorhaut beschnitten wurde. 25 Und Ismael, sein Sohn, war dreizehn Jahre alt, als er am Fleische seiner Vorhaut beschnitten wurde. 26 An diesem selbigen Tage wurde Abraham beschnitten und Ismael, sein Sohn; 27 Und alle Männer seines Hauses, der Hausgeborene und der für Geld Erkaufte, von den Fremden, wurden mit ihm beschnitten.

Kokiti, te Tohu o te Kawenata

1 Ā, i te mea ka iwa tekau iwa ngā tau o Āperama, ka puta mai a Ihowā ki a Āperama, ka mea ki a ia, "Ko ahau te Atua Kaha Rawa; hāereere i mua i tōku aroaro, kia tapatahi hoki te whakaaro. 2 Ā, ka waiho e ahau tāku kawenata ki waenganui i a tāua, ka tino whakanui rawa anō ahau i a koe."

3 , ka kūpapa te kanohi o Āperama; ā, ka kōrero te Atua ki a ia, ka mea, 4 ", ko ahau, kei a koe tāku kawenata, ā, ka matua koe ngā iwi maha. 5 E kore hoki tōu ingoa e huaina ā muri ake nei ko Āperama, engari ko Āperahama te ingoa mōu; ka meinga hoki koe e ahau hei matua ngā iwi maha. 6 Ka meinga anō koe e ahau kia tino hua rawa, ka meinga koe e ahau hei take ngā iwi, ā, ka puta mai ngā kīngi i roto i a koe. 7 Ā, ka whakapūmautia e ahau tāku kawenata ki waenganui ōku, o koutou hoki ko ōu uri i muri i a koe, o tērā whakatupuranga, o tērā whakatupuranga o rātou, hei kawenata mau tonu, ā, hei Atua ahau mōu, ōu uri hoki i muri i a koe. 8 Ā, ka hoatu e ahau ki a koe, ki ōu uri hoki i muri i a koe, te whenua e noho manene koe, te whenua katoa o Kanaana, hei kāinga pūmau; ā, hei Atua ahau rātou."

9 I mea anō te Atua ki a Āperahama, "Inā, ko koe, me whakarite e koe tāku kawenata, e koutou ko ōu uri i muri i a koe, e tērā whakatupuranga, e tērā whakatupuranga o rātou. 10 Ko tāku kawenata tēnei hei whakaritenga koutou i waenganui ōku, o koutou ko ōu uri i muri i a koe: Me kokoti ā koutou tāne katoa. 11 Me kokoti e koutou koutou kiri matamata; ā, ka waiho tēnā hei tohu te kawenata i waenganui ōku, o koutou. 12 Me kokoti e koutou ngā tamariki ina waru ngā , ngā tāne katoa o tēnā whakatupuranga, o tēnā whakatupuranga o koutou, ngā mea i whānau i roto i te whare, i hokona rānei ki te moni i tētahi tangata , ehara nei i te uri nōu. 13 Me kokoti tonu te tangata i whānau i roto i tōu whare, i hokona rānei ki tāu moni, ā, ka mau tāku kawenata ki ō koutou kikokiko, hei kawenata mau tonu. 14 Ā, ko te tāne kīhai i kotia, kīhai nei i kotia tōna kiri matamata, ka hātepea atu tēnā wairua i roto i tōna iwi; kua whakatakā e ia tāku kawenata."

15 Ā, ka mea te Atua ki a Āperahama, "Ko Harai, ko tāu wahine, kaua e huaina tōna ingoa ko Harai, engari ko Hara he ingoa mōna. 16 Ā, ka manaaki ahau i a ia, ka hoatu anō hoki i tētahi tama ki a koe i roto i a ia. Inā, ka manaaki ahau i a ia, ā, hei whaea ia ngā iwi; ka puta mai ngā kīngi ngā iwi i roto i a ia."

17 , ka kūpapa te kanohi o Āperahama ki raro, ā, ka kata ia, ka mea hoki i roto i tōna ngākau, "Tērā rānei e whānau he tama te tangata kua kotahi rau nei ōna tau? E whānau tamariki rānei a Hara, te wahine kua iwa tekau nei ōna tau?" 18 , ka mea ake a Āperahama ki te Atua, "Kia ora noa oti a Ihimaera ki tōu aroaro!"

19 , ka mea te Atua, "Ehara, ka whānau kōrua tama ko Hara; ā, me hua e koe tōna ingoa ko Īhaka. Ka whakapūmau anō ahau i tāku kawenata ki a ia, ki ōna uri hoki i muri i a ia, hei kawenata mau tonu. 20 Ko Ihimaera ia, , kua whakarongo ahau ki a koe; nanā, kua oti ia te manaaki e ahau, ā, ka meinga ia e ahau kia hua, kia tino nui rawa hoki; ka whānau āna tamariki kotahi tekau rua he ariki, ā, ka meinga ia e ahau hei iwi nui. 21 Ka whakapūmautia ia e ahau tāku kawenata ki a Īhaka, ka whānau nei i a kōrua ko Hara ā te tāima e rite ana ki tēnei o te tau e haere ake nei." 22 Ā, ka mutu tāna kōrero ki a ia, ā, mawehe atu ana te Atua i a Āperahama ki runga.

23 Kātahi ka tango a Āperahama i a Ihimaera i tāna tama, rātou ko ngā mea katoa i whānau i roto i tōna whare, me ngā mea katoa i hokona ki tāna moni, ngā tāne katoa i roto i ngā tāngata o te whare o Āperahama; ā, kotia ana e ia rātou kiri matamata i taua anō, i pērā me te Atua i kōrero ai ki a ia. 24 , e iwa tekau iwa ngā tau o Āperahama i te kotinga o tōna kiri matamata. 25 Kotahi tekau toru hoki ngā tau o tāna tama o Ihimaera i te kotinga o tōna kiri matamata. 26 taua rangi anō i kotia ai a Āperahama, rāua ko tāna tama, ko Ihimaera, 27 ā, i kotia ngātahitia me ia ngā tāngata katoa o tōna whare, ngā mea i whānau i roto i te whare, me ngā mea i hokona ki te moni i te tangata iwi .

Veja também