1 Und Gott segnete Noah und seine Söhne und sprach zu ihnen: Seid fruchtbar und mehret euch und füllet die Erde; 2 und die Furcht und der Schrecken vor euch sei auf allem Getier der Erde und auf allem Gevögel des Himmels! Alles, was sich auf dem Erdboden regt, und alle Fische des Meeres, in eure Hände sind sie gegeben: 3 alles, was sich regt, was da lebt, soll euch zur Speise sein; wie das grüne Kraut gebe ich es euch alles. 4 Nur das Fleisch mit seiner Seele, seinem Blute, sollt ihr nicht essen; 5 und wahrlich, euer Blut, nach euren Seelen, werde ich fordern; d. h. euer Blut werde ich rächen, wessen es auch sei von jedem Tiere W. von der Hand jedes Tieres werde ich es fordern, und von der Hand des Menschen, von der Hand eines jeden, seines Bruders, werde ich die Seele des Menschen fordern. 6 Wer Menschenblut vergießt, durch den Menschen soll sein Blut vergossen werden; denn im Bilde Gottes hat er den Menschen gemacht. 7 Ihr nun, seid fruchtbar und mehret euch, wimmelt auf der Erde und mehret euch auf ihr!
8 Und Gott sprach zu Noah und zu seinen Söhnen mit ihm und sagte: 9 Und ich, siehe, ich errichte meinen Bund mit euch und mit eurem Samen nach euch; 10 und mit jedem lebendigen Wesen, das bei euch ist, an Gevögel, an Vieh und an allem Getier der Erde bei euch, was irgend von allem Getier der Erde aus der Arche gegangen ist. 11 Und ich errichte meinen Bund mit euch; und nicht mehr soll alles Fleisch ausgerottet werden durch die Wasser der Flut, und keine Flut soll mehr sein, die Erde zu verderben.
12 Und Gott sprach: Dies ist das Zeichen des Bundes, den ich stifte zwischen mir und euch und jeder lebendigen Seele, die bei euch ist, auf ewige Geschlechter hin: 13 Meinen Bogen setze ich in die Wolken, und er soll das Zeichen des Bundes sein zwischen mir und der Erde. 14 Und es wird geschehen, wenn ich Wolken über die Erde führe, so soll der Bogen in den Wolken erscheinen, 15 und ich werde meines Bundes gedenken, der zwischen mir und euch ist und jedem lebendigen Wesen, von allem Fleische; und nicht mehr sollen die Wasser zu einer Flut werden, alles Fleisch zu verderben. 16 Und der Bogen wird in den Wolken sein; und ich werde ihn ansehen, um zu gedenken des ewigen Bundes zwischen Gott und jedem lebendigen Wesen von allem Fleische, das auf Erden ist. 17 Und Gott sprach zu Noah: Das ist das Zeichen des Bundes, den ich errichtet habe zwischen mir und allem Fleische, das auf Erden ist.
18 Und die Söhne Noahs, die aus der Arche gingen, waren Sem und Ham und Japhet; und Ham ist der Vater Kanaans. 19 Diese drei sind die Söhne Noahs und von diesen aus ist die ganze Erde bevölkert worden. W. hat sich die ganze Erde (Erdbevölkerung) zerstreut20 Und Noah fing an ein Ackermann zu werden O. Noah, der ein Ackermann war, fing an und pflanzte einen Weinberg. 21 Und er trank von dem Weine und ward trunken, und er entblößte sich in seinem Zelte. 22 Und Ham, der Vater Kanaans, sah die Blöße seines Vaters und berichtete es seinen beiden Brüdern draußen. 23 Da nahmen Sem und Japhet das Obergewand und legten es beide auf ihre Schultern und gingen rücklings und bedeckten die Blöße ihres Vaters; und ihre Angesichter waren abgewandt, und sie sahen die Blöße ihres Vaters nicht.
24 Und Noah erwachte von seinem Weine und erfuhr, was sein jüngster Sohn ihm getan hatte. 25 Und er sprach: Verflucht sei Kanaan! Ein Knecht der Knechte sei er seinen Brüdern! 26 Und er sprach: Gepriesen Im Hebr. dasselbe Wort wie segnen sei Jehova, der Gott Sems; und Kanaan sei sein W. ihr, d. h. des Geschlechtes Sems bzw. Japhets Knecht! 27 Weit mache es Gott dem Japhet, und er wohne in den Zelten Sems; und Kanaan sei sein W. ihr, d. h. des Geschlechtes Sems bzw. Japhets Knecht!
28 Und Noah lebte nach der Flut 350 Jahre; 29 und alle Tage Noahs waren 950 Jahre, und er starb.
Te Kawenata a te Atua ki a Noa
1 Nā, ka manaakitia a Noa rātou ko āna tama e te Atua, i mea ia ki a rātou, "Kia hua, kia tini koutou, kia kapi anō hoki te whenua i a koutou. 2 Ā, ko tō koutou wehi, ko tō koutou whakamataku, ka tau ki runga ki ngā kīrehe katoa o te whenua, ki ngā manu katoa o te rangi, ki ngā mea katoa e ngahue ana i runga i te whenua, ki ngā ika katoa anō hoki o te moana; kua hoatu ēnā mea ki tō koutou ringa. 3 Hei kai mā koutou ngā mea korikori katoa, ngā mea ora; rite tonu ki tāku hoatutanga i ngā otaota matomato tāku hoatutanga i ngā mea katoa ki a koutou.
4 "Otiia kaua e kainga e koutou te kikokiko me tōna ora, arā ko ōna toto. 5 Nā, ko ō koutou toto, ko te toto e ora nei koutou, he pono ka rapua e ahau he utu. Ka rapua e ahau he utu i ngā kīrehe katoa; i te tangata anō hoki, ka rapua e ahau he utu mō te matenga o te tangata i te teina o ia tangata, o ia tangata.
6 Ko ia e whakaheke i ngā toto o te tangata,
mā te tangata anō ōna toto e whakaheke;
nō te Atua hoki te āhua
i hangā ai e ia te tangata.
7 Ā, ko koutou, kia hua, kia tini; kia nui tō koutou uri ki runga ki te whenua, kia tini hoki ki reira."
8 Ā, i kōrero te Atua ki a Noa rātou ko āna tama, i mea, 9 "Ko ahau nei, nanā, ka whakapūmau ahau i tāku kawenata ki a koutou, ki tō koutou uri i muri i a koutou, 10 ki ngā mea ora katoa hoki i a koutou, ki te manu, ki te kararehe, ki ngā kīrehe katoa hoki o te whenua e noho ana i a koutou; ki ngā mea katoa i puta mai i roto i te āka, puta noa ki ngā kīrehe katoa o te whenua. 11 Ā, ka whakapūmautia e ahau tāku kawenata ki a koutou; e kore e hātepea atu ngā kikokiko katoa ā muri ake nei e ngā wai o te waipuke; e kore anō e puta mai he waipuke ā muri ake nei hei whakangaro mō te whenua."
12 Ka mea te Atua, "Ko te tohu tēnei o te kawenata, e whakatakotoria nei e ahau ki waenganui ōku, o koutou tae atu ki ngā mea ora katoa i a koutou, mō ngā whakatupuranga mutungakore: 13 ka whakatakotoria e ahau tāku kōpere ki te kapua, ā, ka waiho hei tohu mō te kawenata i waenganui ōku, o te whenua. 14 Tēnei ake anō, i te wā e whakaputa ai ahau i te kapua ki runga ki te whenua, ka kitea te kōpere i te kapua, 15 ā, ka mahara ahau ki tāku kawenata i waenganui ōku, o koutou me ngā mea ora katoa, arā ngā kikokiko katoa; e kore ngā wai e pupuke ā muri ake nei hei whakangaro i ngā kikokiko katoa. 16 Ā, ka piri te kōpere ki te kapua; ā, ka titiro atu ahau ki taua mea, kia mahara ai ahau ki te kawenata mau tonu i waenganui o te Atua, o ngā wairua ora katoa o ngā kikokiko katoa runga i te whenua."
17 Nā, ka mea te Atua ki a Noa, "Ko te tohu tēnei o te kawenata e whakapūmautia nei e ahau ki waenganui ōku, o ngā kikokiko katoa i runga i te whenua."
Noa me Āna Tama
18 Nā, ko ngā tama a Noa, i puta mai nei i roto i te āka, ko Hema, ko Hama, ko Iapeta; ā, ko Hama te matua o Kanāna. 19 Ko ngā tama tokotoru ēnei a Noa; ā, nā ēnei i kapi ai te whenua katoa.
20 Nā, ka tīmata a Noa te ngaki whenua, ā, whakatōkia ana e ia he māra wāina. 21 Ā, ka inumia e ia te wāina, ka haurangi; nā, ka takoto tahanga i roto i tōna tēneti. 22 Ā, i te kitenga o Hama, o te matua o Kanāna, i tōna matua e takoto tahanga ana, ka kōrerotia e ia ki ōna tuākana tokorua i waho. 23 Nā, ka tango a Hema rāua ko Iapeta i tētahi kākahu, makā iho e rāua ki runga ki ō rāua pokohiwi, nā, ka haere whakatuarā atu rāua, ā, hīpokina ana te wāhi takoto kau o tō rāua pāpā; me te ahu anō ō rāua kanohi ki muri, ā, kīhai rāua i kite i te wāhi takoto kau o tō rāua pāpā.
24 Nā, ka maranga ake a Noa i tāna wāina, ka mōhio ki tā tāna pōtiki i mea ai ki a ia. 25 Nā, ka mea ia,
"Ka kangā a Kanāna;
ka waiho ia hei tino pononga
mā ōna tuākana."
26 I mea anō ia,
"Kia whakapaingia a Ihowā, te Atua o Hema;
ā, ka waiho a Kanāna hei pononga māna.
27 Ka meinga a Iapeta e te Atua kia tohatoha noa atu,
kia noho hoki ia ki ngā tēneti o Hema;
ā, hei pononga a Kanāna māna."
28 Ā, e toru rau e rima tekau ngā tau i ora ai a Noa i muri i te waipuke. 29 Ā, ko ngā rā katoa o Noa e iwa rau e rima tekau tau; ā, ka mate ia.