1 Und Jehova suchte Sara heim, wie er gesagt hatte, und Jehova tat der Sara, wie er geredet hatte. 2 Und Sara wurde schwanger und gebar dem Abraham einen Sohn in seinem Alter, zu der bestimmten Zeit, von welcher Gott ihm gesagt hatte. 3 Und Abraham gab seinem Sohne, der ihm geboren worden, welchen Sara ihm gebar, den Namen Isaak. 4 Und Abraham beschnitt Isaak, seinen Sohn, als er acht Tage alt war, wie Gott ihm geboten hatte. 5 Und Abraham war hundert Jahre alt, als ihm sein Sohn Isaak geboren wurde. 6 Und Sara sprach: Gott hat mir ein Lachen bereitet; Siehe die Anmerkung zu Kap. 17,19 jeder, der es hört, wird mit mir lachen. Eig. mir lachen, zulachen7 Und sie sprach: Wer hätte Abraham gesagt: Sara säugt Söhne! Denn ich habe ihm einen Sohn geboren in seinem Alter. 8 Und das Kind wuchs und ward entwöhnt; und Abraham machte ein großes Mahl an dem Tage, da Isaak entwöhnt wurde.
9 Und Sara sah den Sohn Hagars, der Ägypterin, den sie dem Abraham geboren hatte, spotten. O. lachen10 Und sie sprach zu Abraham: Treibe diese Magd und ihren Sohn hinaus; denn der Sohn dieser Magd soll nicht erben mit meinem Sohne, mit Isaak! 11 Und die Sache war sehr übel in den Augen Abrahams um seines Sohnes willen. 12 Aber Gott sprach zu Abraham: Laß es nicht übel sein in deinen Augen wegen des Knaben und wegen deiner Magd; was immer Sara zu dir sagt, höre auf ihre Stimme; denn in Isaak soll dir ein Same genannt werden. 13 Doch auch den Sohn der Magd werde ich zu einer Nation machen, weil er dein Same ist.
14 Und Abraham stand des Morgens früh auf, und er nahm Brot und einen Schlauch Wasser und gab es der Hagar, indem er es auf ihre Schulter legte; und er gab ihr den Knaben und entließ sie. Und sie ging hin und irrte umher in der Wüste von Beerseba. 15 Und als das Wasser im Schlauche ausging, da warf sie das Kind unter einen der Sträucher; 16 und sie ging hin und setzte sich gegenüber, einen Bogenschuß weit, denn sie sprach: Daß ich das Sterben des Kindes nicht ansehe! Und sie setzte sich gegenüber und erhob ihre Stimme und weinte. 17 Und Gott hörte die Stimme des Knaben. Und der Engel Gottes rief der Hagar vom Himmel zu und sprach zu ihr: Was ist dir, Hagar? Fürchte dich nicht! Denn Gott hat auf die Stimme des Knaben gehört, da, wo er ist; 18 stehe auf, nimm den Knaben und fasse ihn mit deiner Hand, denn ich will ihn zu einer großen Nation machen. 19 Und Gott öffnete ihre Augen, und sie sah einen Wasserbrunnen; und sie ging hin und füllte den Schlauch mit Wasser und tränkte den Knaben. 20 Und Gott war mit dem Knaben, und er wuchs heran; und er wohnte in der Wüste und wurde ein Bogenschütze. 21 Und er wohnte in der Wüste Paran, und seine Mutter nahm ihm ein Weib aus dem Lande Ägypten.
22 Und es geschah zu selbiger Zeit, da sprach Abimelech und Pikol, sein Heeroberster, zu Abraham und sagte: Gott ist mit dir in allem, was du tust. 23 So schwöre mir nun hier bei Gott, daß du weder an mir noch an meinem Sohne noch an meinem Enkel W. noch an meinem Sproß, noch an meinem Schoß trüglich handeln wirst! Nach der Güte, die ich dir erwiesen habe, sollst du an mir tun und an dem Lande, in welchem du dich aufhältst. 24 Und Abraham sprach: Ich will schwören. 25 Und Abraham stellte Abimelech zur Rede wegen eines Wasserbrunnens, den Abimelechs Knechte mit Gewalt genommen hatten. 26 Und Abimelech sprach: Ich weiß nicht, wer das getan hat; weder hast du es mir berichtet, noch habe ich davon gehört außer heute. 27 Da nahm Abraham Kleinvieh und Rinder und gab sie Abimelech, und sie schlossen beide einen Bund. 28 Und Abraham stellte sieben junge Schafe der Herde besonders. 29 Und Abimelech sprach zu Abraham: Was sollen diese sieben jungen Schafe, die du besonders gestellt hast? 30 Und er sprach: Die sieben jungen Schafe sollst du von meiner Hand annehmen, damit es mir zum Zeugnis sei, daß ich diesen Brunnen gegraben habe. 31 Daher nannte man diesen Ort Beerseba, Eides-Brunnen weil sie beide daselbst geschworen hatten. 32 So schlossen sie einen Bund zu Beerseba. Und Abimelech machte sich auf und Pikol, sein Heeroberster, und sie kehrten in das Land der Philister zurück. -
33 Und Abraham W. er pflanzte eine Tamariske zu Beerseba und rief daselbst den Namen Jehovas, des ewigen Gottes, El an. 34 Und Abraham hielt sich eine lange Zeit auf im Lande der Philister.
Te Whānautanga o Īhaka
1 Nā, ka tirohia mai a Hara e Ihowā, ka pērātia me tāna i kōrero ai, ā, rite tonu ki tāna kupu tā Ihowā i mea ai ki a Hara. 2 Nā, ka hapū a Hara, ā, ka whānau he tama mā Āperahama i tōna koroheketanga i te wā anō i whakaritea e te Atua ki a ia. 3 Nā, ka huaina e Āperahama te ingoa o tāna tama i whānau nei māna, i whānau mai nei i a Hara, ko Īhaka. 4 Ā, ka waru ōna rā, ka kotia e Āperahama a Īhaka, tāna tama, ka pērātia me tā te Atua i whakahau ai ki a ia. 5 Ā, kotahi rau ngā tau o Āperahama i te whānautanga o tāna tama, o Īhaka.
6 Nā, ka mea a Hara, "Kua meinga ahau e te Atua kia kata; ā, ka kata tahi mātou ko ngā tāngata e rongo mai ana." 7 Ā, i mea anō ia, "Ko wai ō mua hei mea ki a Āperahama, tērā e whakangote tamariki a Hara? Kua whānau nei i ahau he tama māna, i a ia kua koroheketia."
I Tonoa atu a Hakara rāua ko Ihimaera
8 Nā, ka tupu te tamaiti rā, ā, ka whakamutua tāna kai ū; nā, ka tukua e Āperahama tētahi hākari nui i te rā i whakamutua ai te ngote ū a Īhaka. 9 Ā, ka kite a Hara i te tama a Hakara, a te wahine o Īhipa, i whānau nei i a rāua ko Āperahama, e kata whakahāwea ana. 10 Nā, ka mea ia ki a Āperahama, "Peia atu tēnei pononga me tāna tama. E kore rawa te tama a tēnei wahine pononga e tū tahi me tāku tama, me Īhaka, i ngā whakarerenga iho."
11 Ā, ko taua mea he hē rawa ki te titiro a Āperahama, ko tāna tama hoki ia. 12 Ka mea te Atua ki a Āperahama, "Kei kino tēnā ki tāu titiro, kaua e whakaaro ki te tamaiti rāua ko tāu pononga wahine. Engari, i ngā mea katoa i kōrero ai a Hara ki a koe, whakarongo atu ki tōna reo; kei a Īhaka hoki te karangatanga mō tōu uri. 13 Nā, ko te tama a te pononga wahine, ka meinga ia e ahau hei iwi, nō te mea he uri ia nōu."
14 Nā, ka maranga wawe a Āperahama i te ata, ka mau ki tētahi taro, ki tētahi tahā wai, ā, hoatu ana e ia ki a Hakara, whakawahā ana ki tōna pokohiwi, me te tamaiti hoki, ā, tonoa atu ana. Nā, ka haere ia, ka kōpikopiko i te koraha o Peerehepa.
15 Ā, ka pau te wai i roto i te tahā, nā, whakarērea iho e ia te tamaiti i raro i tētahi rākau iti. 16 Nā, ka haere ia, ā, ka noho mai i tawhiti, me te anga nui mai anō ki a ia, he pērā te matara me te taunga pere; i mea hoki ia, "Kei kite ahau i te matenga o te tamaiti." Nā, ka noho ia me te aronui mai anō ki a ia, ā, ka puaki tōna reo, ka tangi.
17 Ā, i rongo te Atua ki te reo o te tamaiti, ā, ka karanga mai te anahera a te Atua ki a Hakara i runga i te rangi, ka mea ki a ia, "He aha kei a koe, e Hakara? Kaua e wehi; kua rongo hoki te Atua ki te reo o te tamaiti i a ia e takoto nā. 18 Whakatika, hāpainga ake te tamaiti, puritia hoki ki tōu ringa; nō te mea ka meinga ia e ahau hei iwi nui."
19 Nā, ka whakatirohia e te Atua ōna kanohi, ā, ka kite ia i tētahi puna wai. Nā, ka haere ia, ka whakakī i te tahā ki te wai, ā, whakainumia ana te tamaiti.
20 Ā, i noho te Atua ki te tamaiti, ā, ka tupu ia; i noho ia i te koraha, ā, ka mōhio ki te kōpere. 21 Nā, ka noho ia ki te koraha o Parana; ā, ka tīkina atu e tōna whaea he wahine māna i te whenua o Īhipa.
Te Kawenata i Waenga i a Āperahama me Apīmereke
22 Ā, i taua wā anō ka kōrero a Apīmereke rāua ko Pikora, ko te rangatira o tāna ope, ki a Āperahama, ka mea, "Nā, kei a koe te Atua i ngā mea katoa e mea ai koe; 23 tēnā oatitia mai te Atua ki ahau, e kore koe e teka ki ahau, ki tāku tama, ki te tama rānei a tāku tama. Engari ka rite ki te aroha i whakaputaina e ahau ki a koe tāu mahi ki ahau, ki te whenua anō hoki i noho nei koe."
24 Nā, ka mea a Āperahama, "Ka oati ahau."
25 Nā, ka whakawā a Āperahama i a Apīmereke mō tētahi puna wai i murua e ngā tāngata a Apīmereke. 26 Nā, ka mea a Apīmereke, "Kāhore ahau e mōhio nā wai rānei tēnei mahi. Kīhai hoki koe i kōrero mai ki ahau, ā, kīhai ahau i rongo, nō tēnei rā tonu."
27 Nā, ka tīkina e Āperahama he hipi, he kau, ka hoatu ki a Apīmereke; nā, ka whakarite kawenata rāua. 28 Nā, ka wehea e Āperahama ki tahaki e whitu ngā reme uha o ngā hipi. 29 Ā, ka mea a Apīmereke ki a Āperahama, "He aha te tikanga o ēnei reme uha e whitu i wehea nei e koe ki tahaki?"
30 Ka mea ia, "Ko ēnei reme uha e whitu me tango e koe i tōku ringa, kia ai ēnei mea hei whakaatu māku, nāku i keri tēnei poka."
31 Nā, reira i huaina ai e ia taua wāhi ko Peerehepa; nō rāua hoki i oati ki reira.
32 Heoi, whakaritea ana e rāua te kawenata i Peerehepa. Ā, ka whakatika a Apīmereke rāua ko Pikora, ko te rangatira o tāna ope, ā, hoki ana ki te whenua o ngā Pirihitini. 33 Nā, ka whakatōkia e Āperahama he rākau, he tamarihi, ki Peerehepa, ā, ka karanga i reira ki te ingoa o Ihowā, o te Atua ora tonu. 34 Ā, ka noho a Āperahama ki te whenua o ngā Pirihitini mō ngā rā maha.