Pular para o conteúdo
Publicidade

Gênesis 29

MRI2012

1 Und Jakob erhob seine Füße und ging nach dem Lande der Kinder des Ostens. 2 Und er sah: und siehe, ein Brunnen auf dem Felde; und siehe, daselbst waren drei Herden Schafe Eig. Kleinvieh, d. h. Schafe und Ziegen, desgl. v 6 an demselben gelagert, denn aus diesem Brunnen tränkte man O. tränkten sie d. h. die Hirten die Herden; und der Stein auf der Öffnung des Brunnens war groß. 3 Und waren alle Herden dort zusammengetrieben, so wälzte man den Stein von der Öffnung des Brunnens und tränkte die Schafe; und man brachte den Stein wieder auf die Öffnung des Brunnens an seinen Ort. 4 Und Jakob sprach zu ihnen: Meine Brüder, woher seid ihr? Und sie sprachen: Wir sind von Haran. 5 Da sprach er zu ihnen: Kennet ihr Laban, den Sohn Nahors? Und sie sprachen: Wir kennen ihn. 6 Und er sprach zu ihnen: Geht es ihm wohl? Und sie sprachen: Es geht ihm wohl; und siehe, da kommt seine Tochter Rahel H. Rachel: Mutterschaf; and. Lamm mit den Schafen. 7 Da sprach er: Siehe, es ist noch hoch am Tage, es ist nicht Zeit, das Vieh zusammenzutreiben; tränket die Schafe und gehet hin, weidet. 8 Und sie sprachen: Wir können nicht, bis alle Herden zusammengetrieben werden; dann wälzt man den Stein von der Öffnung des Brunnens, und wir tränken die Schafe.

9 Noch redete er mit ihnen, da kam Rahel mit den Schafen, die ihrem Vater gehörten; denn sie war eine Hirtin. 10 Und es geschah, als Jakob die Rahel sah, die Tochter Labans, des Bruders seiner Mutter, und die Schafe Labans, des Bruders seiner Mutter, da trat Jakob hinzu und wälzte den Stein von der Öffnung des Brunnens und tränkte die Schafe Labans, des Bruders seiner Mutter. 11 Und Jakob küßte Rahel und erhob seine Stimme und weinte. 12 Und Jakob tat Rahel kund, daß er ein Bruder ihres Vaters und daß er der Sohn Rebekkas wäre; und sie lief und berichtete es ihrem Vater. 13 Und es geschah, als Laban die Kunde von Jakob, dem Sohne seiner Schwester, hörte, da lief er ihm entgegen und umarmte ihn und küßte ihn und führte ihn in sein Haus; und er erzählte dem Laban alle diese Dinge. 14 Und Laban sprach zu ihm: Fürwahr, du bist mein Bein und mein Fleisch. Und er blieb bei ihm einen Monat lang.

15 Und Laban sprach zu Jakob: Ist es, weil du mein Bruder bist, daß du mir umsonst dienen solltest? O. Bist du nicht mein Bruder? Und du solltest mir umsonst dienen Tue mir kund, was soll dein Lohn sein? 16 Und Laban hatte zwei Töchter; der Name der älteren war Lea Ermüdete, Schlaffe und der Name der jüngeren Rahel. 17 Und die Augen der Lea waren blöde; Rahel aber war schön von Gestalt und schön von Angesicht. O. Ansehen18 Und Jakob liebte Rahel und sprach: Ich will dir sieben Jahre dienen um Rahel, deine jüngere Tochter. 19 Und Laban sprach: Es ist besser, ich gebe sie dir, als daß ich sie einem anderen Manne gebe; bleibe bei mir. 20 Und Jakob diente um Rahel sieben Jahre; und sie waren in seinen Augen wie einzelne Tage, weil er sie liebte. 21 Und Jakob sprach zu Laban: Gib mir mein Weib; denn meine Tage sind erfüllt, daß ich zu ihr eingehe. 22 Und Laban versammelte alle Männer des Ortes und machte ein Mahl. 23 Und es geschah am Abend, da nahm er seine Tochter Lea und brachte sie zu ihm; und er ging zu ihr ein. 24 Und Laban gab seine Magd Silpa seiner Tochter Lea zur Magd. 25 Und es geschah am Morgen, siehe, da war es Lea. Da sprach er zu Laban: Was hast du mir da getan! Habe ich nicht um Rahel bei dir gedient? Und warum hast du mich betrogen? 26 Und Laban sprach: Es geschieht nicht also an unserem Orte, die Jüngere vor der Erstgeborenen zu geben. 27 Vollende die Woche d. h. die siebentägige Dauer des Hochzeitsfestes. Vergl. Ri. 14,12. 17 mit dieser, so wollen wir dir auch jene geben, um den Dienst, den du bei mir dienen sollst noch andere sieben Jahre. 28 Und Jakob tat also und vollendete die Woche mit dieser; und er gab ihm seine Tochter Rahel zum Weibe. 29 Und Laban gab seiner Tochter Rahel seine Magd Bilha zur Magd. 30 Und er ging auch zu Rahel ein; und er liebte auch Rahel mehr als Lea. Und er diente bei ihm noch andere sieben Jahre.

31 Und als Jehova sah, daß Lea gehaßt war, da öffnete er ihren Mutterleib; Rahel aber war unfruchtbar. 32 Und Lea ward schwanger und gebar einen Sohn, und sie gab ihm den Namen Ruben, Sehet, ein Sohn denn sie sprach: Weil Jehova O. sprach: Jehova hat mein Elend angesehen hat; denn nun wird mein Mann mich lieben. 33 Und sie ward wiederum schwanger und gebar einen Sohn; und sie sprach: Weil Jehova O. sprach: Jehova hat gehört hat, daß ich gehaßt bin, so hat er mir auch diesen gegeben. Und sie gab ihm den Namen Simeon. Erhörung34 Und sie ward wiederum schwanger und gebar einen Sohn; und sie sprach: Nun, diesmal wird sich mein Mann an mich anschließen, denn ich habe ihm drei Söhne geboren! Darum gab man ihm den Namen Levi. Anschließung; Anhänglichkeit35 Und sie ward wiederum schwanger und gebar einen Sohn; und sie sprach: Diesmal will ich Jehova preisen! Darum gab sie ihm den Namen Juda. H. Jehuda: Gegenstand des Preises Und sie hörte auf zu gebären.

Ka Tae mai a Hākopa ki te Kāinga o Rāpana

1 , ka tūria atu e Hākopa, ka haere ki te whenua o ngā tāngata o te rāwhiti. 2 , ka titiro atu ia, ā, ka kite i tētahi poka i te pārae; , ko ētahi kāhui hipi e toru e takoto ana i te taha; i whakainumia hoki e rātou ngā kāhui ki te wai o taua poka. He nui hoki te kōhatu i te waha o te poka. 3 I huihuia hoki ki reira ngā kāhui katoa; ā, whakatakā atu ana e rātou te kōhatu i te waha o te poka, kia whakainumia ai ngā hipi, , ka whakahokia anō e rātou te kōhatu ki te waha o te poka, ki tōna wāhi.

4 , ka mea a Hākopa ki a rātou, "E ōku tuākana, hea koutou?"

Ā, ka mea rātou, "Harana mātou."

5 , ka mea ia ki a rātou, "E mōhio ana ianei koutou ki a Rāpana, tama a Nahora?"

Ka mea rātou, "E mōhio ana anō mātou."

6 Ā, ka mea ia ki a rātou, "E ora ana rānei ia?"

Ka mea rātou, "E ora ana anō. Ko Rahera anō tēnei, ko tāna tamāhine, te haere mai nei me ngā hipi."

7 , ka mea ia, "Nanā, he nui anō te , ehara tēnei i te hei huihuinga mai ngā kararehe. Whakainumia ngā hipi, haere hoki ki te whāngai."

8 , ka mea rātou, "E kore e taea e mātou, kia huihuia mai anō ngā kāhui katoa, kia whakatakā hoki e rātou te kōhatu i te waha o te poka; kātahi ka whakainu mātou i ngā hipi."

9 I a ia anō e kōrero ana ki a rātou, ka puta mai a Rahera me ngā hipi a tōna pāpā; ko ia hoki te kaiwhāngai. 10 Ā, te kitenga o Hākopa i a Rahera tamāhine a Rāpana, tungāne o tōna whaea, me ngā hipi hoki a Rāpana, tungāne o tōna whaea, , ka haere a Hākopa, ā, whakatakā atu ana e ia te kōhatu i te waha o te poka, whakainumia ana e ia ngā hipi a Rāpana, tungāne o tōna whaea. 11 , ka kihi a Hākopa i a Rahera, ā, nui atu tōna reo ki te tangi. 12 , ka whakaaturia e Hākopa ki a Rahera ko ia te irāmutu o tōna pāpā, he tama hoki Ripeka, ā, ka rere ia ki te kōrero ki tōna pāpā.

13 , i te taenga atu ki a Rāpana o te rongo o Hākopa, tama a tōna tuahine, ka rere ia ki te whakatau i a ia, ka awhi i a ia, ka kihi hoki i a ia, ā, kawea ana ki tōna whare. Ā, ka kōrerotia e ia ēnei mea katoa ki a Rāpana. 14 , ka mea a Rāpana ki a ia, "He pono ko tōku wheua, ko tōku kikokiko koe." Ā, kotahi te marama i noho ai ia ki a ia.

Ka Mārena a Hākopa ngā Tamāhine ā Rāpana

15 , ka mea a Rāpana ki a Hākopa, "te mea ko tāku irāmutu koe, me mahi noa anō koe ki ahau? Kōrero mai ki ahau, me aha he utu mōu?"

16 , tokorua ngā tamāhine a Rāpana; ko te ingoa o te tuakana ko Rea, ko te ingoa hoki o te teina ko Rahera. 17 He papahewa ngā kanohi o Rea; he mea āhuareka ia a Rahera, he ātaahua hoki ki te titiro atu. 18 , i aroha a Hākopa ki a Rahera; ā, ka mea ia, "Kia whitu ngā tau e mahi ai ahau ki a koe Rahera, tāu tamāhine ō muri."

19 , ka mea a Rāpana, "Engari te hoatu e ahau ki a koe, kei hoatu ki te tangata ; e noho ki ahau." 20 , e whitu ngā tau i mahi ai a Hākopa Rahera; ā, he rangi torutoru noa ake te rite o aua tau ki tōna whakaaro, i tōna aroha ki a ia.

21 , ka mea a Hākopa ki a Rāpana, "Hōmai tāku wahine, kua rite nei hoki ōku , kia haere ahau ki roto, ki a ia."

22 , ka huihuia mai e Rāpana ngā tāngata katoa o taua wāhi, ā, tukua ana e ia he hākari. 23 Ā, i te ahiahi ka mau ia ki a Rea ki tāna tamāhine, ā, kawea ana ia ki a ia; ā, ka haere ia ki roto, ki a ia. 24 Ā, i hoatu e Rāpana a Tiripa, tāna pononga wahine, hei pononga Rea, tāna tamāhine.

25 Ā, i te ata, , ko Rea ia; ā, ka mea ia ki a Rāpana, "He aha tēnei mahi āu ki ahau? Ehara ianei a Rahera i tāku i mahi ai ahau ki a koe? He aha koe i tinihanga, ai ki ahau?"

26 , ko te meatanga a Rāpana, "Ehara tēnei i te tikanga o mātou whenua, kia hoatu te teina ki mua o te tuakana. 27 Whakatutukitia te wiki tēnei, ā, ka hoatu anō hoki tērā e mātou ki a koe te mahi e mahi ai koe ki ahau i ētahi atu tau e whitu."

28 Ā, pērā ana a Hākopa, ā, whakatutukitia ana e ia te wiki tēnei; ā, ka hōmai e ia a Rahera, tāna tamāhine, ki a ia hei wahine māna. 29 I hōmai anō e Rāpana a Piriha, tāna pononga wahine, ki a Rahera, ki tāna tamāhine, hei pononga māna. 30 , ka haere anō hoki ia ki roto, ki a Rahera, ā, nui atu tōna aroha ki a Rahera i tōna ki a Rea; e whitu atu anō ngā tau i mahi ai ia ki a ia.

Ngā Tamariki ō Hākopa

31 Ā, ka kite a Ihowā e kinongia ana a Rea, ka whakatuwheratia e ia tōna kōpū; he pākoko ia a Rahera. 32 , ka hapū a Rea, ā, ka whānau he tama, ā, huaina ana e ia tōna ingoa ko Reupena; i mea hoki ia, "Ihowā hoki i titiro mai ki tōku tangihanga; te mea hoki ākuanei tāku tahu aroha ai ki ahau."

33 , ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, ka mea ia, "I rongo hoki a Ihowā e kinongia ana ahau, koia i hōmai ai hoki e ia tēnei ki ahau." Ā, huaina ana e ia tōna ingoa ko Himiona.

34 , ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, ka mea ia, "Kātahi anō tāku tahu ka piri mai ki ahau, te mea hoki ka tokotoru ā māua tama ka whānau"; reira i huaina ai e ia tōna ingoa ko Rīwai.

35 , ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, ka mea ia, "Kātahi ahau ka whakamoemiti ki a Ihowā"; koia i huaina ai e ia tōna ingoa ko Hūrā; ā, ka mutu tāna whānau.

Veja também