1 Und Isaak rief Jakob und segnete ihn; und er gebot ihm und sprach zu ihm: Du sollst nicht ein Weib nehmen von den Töchtern Kanaans. 2 Mache dich auf, gehe nach Paddan-Aram, Siehe die Anmerkung zu Kap. 25,20 zum Hause Bethuels, des Vaters deiner Mutter; und nimm dir von dort ein Weib von den Töchtern Labans, des Bruders deiner Mutter. 3 Und Gott, El der Allmächtige, segne dich und mache dich fruchtbar und mehre dich, daß du zu einer Schar von Völkern werdest; 4 und er gebe dir den Segen Abrahams, dir und deinem Samen mit dir, auf daß du besitzest das Land deiner Fremdlingschaft, das Gott dem Abraham gegeben hat! 5 Und Isaak entließ Jakob; und er ging nach Paddan-Aram zu Laban, dem Sohne Bethuels, des Aramäers, dem Bruder Rebekkas, der Mutter Jakobs und Esaus. -
6 Und als Esau sah, daß Isaak den Jakob gesegnet und ihn nach Paddan-Aram entlassen hatte, um sich von dort ein Weib zu nehmen, indem er ihn segnete und ihm gebot und sprach: Du sollst nicht ein Weib nehmen von den Töchtern Kanaans, 7 und daß Jakob seinem Vater und seiner Mutter gehorcht hatte und nach Paddan-Aram gegangen war: 8 als Esau sah, daß die Töchter Kanaans übel waren in den Augen seines Vaters Isaak, 9 da ging Esau hin zu Ismael und nahm sich zum Weibe Machalath, die Tochter Ismaels, des Sohnes Abrahams, die Schwester Nebajoths, zu seinen anderen Weibern hinzu.
10 Und Jakob zog aus von Beerseba und ging nach Haran. 11 Und er gelangte an einen Ort und übernachtete daselbst; denn die Sonne war untergegangen. Und er nahm einen von den Steinen des Ortes und legte ihn zu seinen Häupten und legte sich nieder an selbigem Orte. 12 Und er träumte: und siehe, eine Leiter war auf die Erde gestellt, und ihre Spitze rührte an den Himmel; und siehe, Engel Gottes stiegen auf und nieder an ihr. 13 Und siehe, Jehova stand über ihr und sprach: Ich bin Jehova, der Gott Abrahams, deines Vaters, und der Gott Isaaks; das Land, auf welchem du liegst, dir will ich es geben und deinem Samen. 14 Und dein Same soll werden wie der Staub der Erde, und du wirst dich ausbreiten nach Westen und nach Osten und nach Norden und nach Süden hin; und in dir und in deinem Samen sollen gesegnet werden alle Geschlechter der Erde. 15 Und siehe, ich bin mit dir, und ich will dich behüten überall, wohin du gehst, und dich zurückbringen in dieses Land; denn ich werde dich nicht verlassen, bis ich getan was ich zu dir geredet habe.
16 Und Jakob erwachte von seinem Schlafe und sprach: Fürwahr, Jehova ist an diesem Orte, und ich wußte es nicht! 17 Und er fürchtete sich und sprach: Wie furchtbar ist dieser Ort! Dies ist nichts anderes als Gottes Haus, und dies die Pforte des Himmels. 18 Und Jakob stand des Morgens früh auf und nahm den Stein, den er zu seinen Häupten gelegt hatte, und stellte ihn auf als Denkmal und goß Öl auf seine Spitze. 19 Und er gab selbigem Orte den Namen Bethel; Haus Gottes aber im Anfang war Lus der Name der Stadt. 20 Und Jakob tat ein Gelübde und sprach: Wenn Gott mit mir ist und mich behütet auf diesem Wege, den ich gehe, und mir Brot zu essen gibt und Kleider anzuziehen, 21 und ich in Frieden zurückkehre zum Hause meines Vaters, so soll Jehova mein Gott Eig. mir zum Gott sein sein. 22 Und dieser Stein, den ich als Denkmal aufgestellt habe, soll ein Haus Gottes sein; und von allem, was du mir geben wirst, werde ich dir gewißlich den Zehnten geben.
1 Nā, ka karanga a Īhaka i a Hākopa, ka manaaki i a ia, ka tohutohu ki a ia, ā, ka mea ki a ia: "Kaua koe e tango wahine o ngā tamāhine o Kanaana. 2 Whakatika, haere ki Paranārama ki te whare o Petuere, pāpā o tōu whaea; ka tango mai i reira i tētahi wahine māu o ngā tamāhine a Rāpana, tungāne o tōu whaea. 3 Ā, mā te Atua Kaha Rawa koe e manaaki, māna koe e mea kia hua, kia nui, kia meinga hoki hei huihuinga iwi. 4 Māna e hōmai ki a koe te manaaki o Āperahama, ki a koutou tahi ko ōu uri; kia riro ai i a koe te whenua e noho manene nei koe, i hōmai nei hoki e te Atua ki a Āperahama."
5 Nā, tonoa atu ana a Hākopa e Īhaka; ā, haere ana ia ki Paranārama ki a Rāpana, ki te tama a Petuere Hīriani, ki te tungāne o Ripeka, whaea o Hākopa rāua ko Ēhau.
Ka Mārena te Tamāhine a Ihimaera e Ēhau
6 Ā, ka kite a Ēhau kua manaaki a Īhaka i a Hākopa, kua tono hoki i a ia ki Paranārama ki te tiki wahine māna i reira; kua tohutohu hoki ki a ia, i a ia e manaaki ana i a ia, kua mea, "Kei tangohia e koe he wahine i ngā tamāhine o Kanaana," 7 ā, kua rongo a Hākopa ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, kua riro hoki ki Paranārama. 8 Ā, ka kite a Ēhau e kino ana ngā tamāhine o Kanaana ki te titiro a Īhaka, a tōna pāpā. 9 Nā, haere ana a Ēhau ki a Ihimaera, ā, tangohia ana mai e ia ki roto ki āna wāhine a Maharata, te tamāhine a Ihimaera, tama a Āperahama, te tuahine o Nepaioto, hei wahine māna.
Te Moemoeā a Hākopa i Pētēre
10 Nā, ka tūria atu e Hākopa i Peerehepa, ā, haere ana ki Harana. 11 Ā, ka pono atu ia ki tētahi wāhi, ka moe i reira, kua tō hoki te rā. Nā, ka tīkina atu e ia tētahi o ngā kōhatu o taua wāhi, ā, meatia ana e ia hei urunga mōna, ka takoto ia i taua wāhi, ka moe. 12 Nā, moe iho ia, ko tētahi arawhata e tū ana i runga i te whenua, ko tōna pito i tutuki ki te rangi; nā, ko ngā anahera a te Atua e piki ana, e heke ana i runga i taua mea. 13 Nā, ko Ihowā e tū ana i runga atu i taua mea, e mea ana, "Ko Ihowā ahau, ko te Atua o Āperahama, o tōu pāpā, ko te Atua hoki o Īhaka; ko te whenua e takoto nā koe ka hoatu e ahau ki a koe, ki ōu uri anō hoki; 14 ā, ka rite ōu uri ki te puehu o te oneone, ka tohatoha atu koe ki te hauāuru, ki te rāwhiti, ki te raki, ki te tonga; ā, māu, mā tōu uri hoki e manaakitia ai ngā hapū katoa o te whenua. 15 Nā, kei a koe tēnei ahau, ka tiaki ahau i a koe i ngā wāhi katoa e haere ai koe, ka whakahoki mai anō ahau i a koe ki tēnei whenua; e kore hoki ahau e whakarere i a koe, kia oti rā anō tāku i kī atu ai ki a koe."
16 Nā, ka oho ake a Hākopa i tāna moe, ka mea, "He pono kei tēnei wāhi a Ihowā – ā, kīhai ahau i mōhio." 17 Nā, ka wehi ia, ka mea, "Anō te wehi o tēnei wāhi! Ehara tēnei i te mea kē atu i te whare o te Atua, ā, ko te kūwaha tēnei ki te rangi."
18 Nā, ka ara wawe a Hākopa i te ata, ā, ka mau ki te kōhatu i waiho rā hei urunga mōna, whakatūria ana e ia hei pou, ringihia iho e ia he hinu ki runga. 19 Ā, huaina iho e ia te ingoa o taua wāhi ko Pētēre; ko Rutu ia te ingoa o taua pā i mua.
20 Nā, ka puaki tā Hākopa kupu taurangi, ka mea ia, "Ki te mea ka tata mai ki ahau te Atua, ā, ka tiakina ahau e ia i tēnei ara e haere nei ahau, ā, ka hōmai e ia ki ahau he taro hei kai, me tētahi kākahu hei kākahu, 21 ā, ka hoki mai ahau i runga i te rangimārie ki te whare o tōku pāpā; nā, ko Ihowā hei Atua ki ahau. 22 Ā, ko tēnei kōhatu i whakatūria nei e ahau hei pou, ka waiho hei whare mō te Atua; ā, o ngā mea katoa e hōmai e koe ki ahau, ka hoatu e ahau ki a koe ngā whakatekau."