Pular para o conteúdo
Publicidade

Gênesis 18

MRI2012

1 Und Jehova erschien ihm bei den Terebinthen Mamres; und er saß an dem Eingang des Zeltes bei der Hitze des Tages. 2 Und er hob seine Augen auf und sah: und siehe, drei Männer standen vor ihm; und als er sie sah, lief er ihnen entgegen von dem Eingang des Zeltes und beugte sich nieder zur Erde; 3 und er sprach: Herr, wenn ich anders Gnade gefunden habe in deinen Augen, so gehe doch nicht an deinem Knechte vorüber! 4 Es werde doch ein wenig Wasser geholt, und waschet eure Füße; und lagert euch Eig. lehnet euch nieder unter dem Baume, 5 und ich will einen Bissen Brot holen, und stärket euer Herz; danach möget ihr weitergehen; da ihr nun einmal O. denn darum seid ihr vorbeigekommen seid bei eurem Knechte. Und sie sprachen: Tue also, wie du geredet hast. 6 Da eilte Abraham ins Zelt zu Sara und sprach: Nimm schnell drei Maß Feinmehl, knete und mache Kuchen! Brotkuchen, die in heißer Asche rasch gebacken werden konnten7 Und Abraham lief zu den Rindern und nahm ein Kalb, zart und gut, und gab es dem Knaben; und der beeilte sich, es zuzubereiten. 8 Und er holte dicke und süße Milch und das Kalb, das er zubereitet hatte, und setzte es ihnen vor; und er stand vor ihnen unter dem Baume, und sie aßen.

9 Und sie sprachen zu ihm: Wo ist Sara, dein Weib? Und er sprach: Siehe, im Zelte. 10 Und er sprach: Gewißlich werde ich übers Jahr wieder zu dir kommen, und siehe, Sara, dein Weib, wird einen Sohn haben. Und Sara horchte am Eingang des Zeltes, der hinter ihm war. 11 Und Abraham und Sara waren alt, wohlbetagt; es hatte aufgehört, Sara zu ergehen nach der Weiber Weise. 12 Und Sara lachte in ihrem Innern und sprach: Nachdem ich alt geworden Eig. abgewelkt bin, sollte ich Wollust haben? Und mein Herr ist ja alt! 13 Und Jehova sprach zu Abraham: Warum hat Sara denn gelacht und gesagt: Sollte ich auch wirklich gebären, da ich doch alt bin? 14 Ist für Jehova eine Sache zu wunderbar? Zur bestimmten Zeit übers Jahr werde ich wieder zu dir kommen, und Sara wird einen Sohn haben. 15 Und Sara leugnete und sprach: Ich habe nicht gelacht! denn sie fürchtete sich. Er aber sprach: Nein, sondern du hast gelacht.

16 Und die Männer erhoben sich von dannen und blickten hin nach Sodom; und Abraham ging mit ihnen, sie zu geleiten. 17 Und Jehova sprach: Sollte ich vor Abraham verbergen, was ich tun will? 18 Wird doch Abraham gewißlich zu einer großen und mächtigen Nation werden, und sollen doch in ihm gesegnet werden alle Nationen der Erde! 19 Denn ich habe ihn erkannt, auf daß er seinen Kindern und seinem Hause nach ihm befehle, And. üb. Ich kenne ihn, daß er seinen Kindern… befehlen wird daß sie den Weg Jehovas bewahren, Gerechtigkeit und Recht zu üben, O. indem Sie Gerechtigkeit und Recht üben damit Jehova auf Abraham kommen lasse, was er über ihn geredet hat. 20 Und Jehova sprach: Weil das Geschrei von Sodom und Gomorra groß, und weil ihre Sünde sehr schwer ist, 21 so will ich doch hinabgehen und sehen, ob sie nach ihrem Geschrei, das vor mich gekommen ist, völlig getan haben; und wenn nicht, so will ich’s wissen. 22 Und die Männer wandten sich von dannen und gingen nach Sodom; Abraham aber blieb noch vor Jehova stehen.

23 Und Abraham trat hinzu und sprach: Willst du denn den Gerechten mit dem Gesetzlosen wegraffen? 24 Vielleicht sind fünfzig Gerechte innerhalb der Stadt; willst du sie denn wegraffen und dem Orte nicht vergeben um der fünfzig Gerechten willen, die darin sind? 25 Fern sei es von dir, so etwas zu tun, den Gerechten mit dem Gesetzlosen zu töten, so daß der Gerechte sei wie der Gesetzlose; fern sei es von dir! Sollte der Richter der ganzen Erde nicht Recht üben? 26 Und Jehova sprach: Wenn ich in Sodom, innerhalb der Stadt, fünfzig Gerechte finde, so will ich um ihretwillen dem ganzen Orte vergeben. 27 Und Abraham antwortete und sprach: Siehe doch, ich habe mich unterwunden zu dem Herrn zu reden, und ich bin Staub und Asche. 28 Vielleicht mögen an den fünfzig Gerechten fünf fehlen; willst du wegen der fünf die ganze Stadt verderben? Und er sprach: Ich will sie nicht verderben, wenn ich 45 daselbst finde. 29 Und er fuhr fort, weiter zu ihm zu reden, und sprach: Vielleicht mögen vierzig daselbst gefunden werden. Und er sprach: Ich will es nicht tun um der vierzig willen. 30 Und er sprach: Möge doch der Herr nicht zürnen, und ich will reden. Vielleicht mögen dreißig daselbst gefunden werden. Und er sprach: Ich will es nicht tun, wenn ich dreißig daselbst finde. 31 Und er sprach: Siehe doch, ich habe mich unterwunden, zu dem Herrn zu reden; vielleicht mögen zwanzig daselbst gefunden werden. Und er sprach: Ich will nicht verderben um der zwanzig willen. 32 Und er sprach: Möge doch der Herr nicht zürnen, und ich will nur noch diesmal reden. Vielleicht mögen zehn daselbst gefunden werden. Und er sprach: Ich will nicht verderben um der zehn willen. 33 Und Jehova ging weg, als er mit Abraham ausgeredet hatte; und Abraham kehrte zurück an seinen Ort.

I Whakaari ki a Āperahama rāua ko Hara he Tama

1 Ā, ka puta anō a Ihowā ki a ia i ngā oki o Mamere, i a ia e noho ana i te kūwaha o te tēneti i te tīkākātanga o te . 2 Ā, ka anga ake ōna kanohi, ka titiro, , ko ngā tāngata tokotoru e ana i tōna taha. Ā, tōna kitenga atu, ka rere atu ia i te kūwaha o te tēneti ki te whakatau i a rātou, ā, ka piko ki te whenua.

3 Ka mea, "E tōku Ariki, ki te mea he pai tōku ki tāu titiro, kaua e kapea tāu pononga. 4 Kia tīkina koa tētahi wai, ka horoi i ō koutou waewae, ā, ka okioki koutou i raro i te rākau. 5 Ā, māku e tiki tētahi wāhi taro hei oranga ō koutou ngākau; hei muri ka haere ai koutou. He mea hoki kua tae mai nei koutou ki koutou pononga."

Ā, ka mea rātou, "Pēnātia me tāu i ."

6 , ka hohoro a Āperahama ki te tēneti ki a Hara, ā, ka mea, "Kia hohoro te pokepoke i tētahi parāoa pai, kia toru ngā mēhua, ka hanga i ētahi keke."

7 , ka rere a Āperahama ki te kāhui, ā, hopukia ana e ia tētahi kūao kau, he kiri ngāwari, he mea pai, ā, hoatu ana e ia ki tētahi taitamariki; ā, hohoro ana ia te taka i taua mea. 8 , ka tīkina e ia he pata, he waiū, me te kūao i raweketia e ia, ā, whakatakotoria ana ki rātou aroaro; me te anō ia i rātou taha i raro i te rākau, ā, ka kai rātou.

9 , ka mea rātou ki a ia, "Kei hea a Hara, tāu wahine?"

Ā, ka mea ia, "Arā, kei te tēneti."

10 , ka mea ia, "He pono ka hoki mai anō ahau ki a koe ā te huringa mai anō o te ; ā, ka whai tama tāu wahine, a Hara."

, ka rongo atu a Hara i te kūwaha o te tēneti, i muri i a ia. 11 , kua koroheke rawa a Āperahama rāua ko Hara, kua maha ō rāua ; kua mutu a Hara te pērā me ētahi wāhine. 12 , ka kata a Hara i roto i a ia, ka mea, "Ka rūruhitia nei ahau, ā tērā rānei ahau e whai koa, he koroheke nei anō hoki tōku ariki?"

13 , ka mea a Ihowā ki a Āperahama, "He aha a Hara i kata ai, i mea ai, He pono, ka whānau tamariki rānei ahau, he rūruhi nei hoki ahau?14 He pakeke rawa rānei tētahi mea ki a Ihowā? Kei te tāima i whakaritea, kei te hurihanga mai o te , ka hoki mai ahau ki a koe, ā, ka whai tamaiti a Hara."

15 , ka whakawareware a Hara, ka mea, "Kīhai ahau i kata"; i wehi hoki ia.

Ā, ka mea ia, "Kāhore; i kata tonu koe."

I Īnoi a Āperahama Horoma

16 , ka whakatika atu ngā tāngata i reira, ā, ka titiro ki te ritenga mai o Horoma; i haere anō a Āperahama i a rātou, ki te tuku i a rātou kia haere. 17 Ā, ka mea a Ihowā, "Me huna rānei e ahau i a Āperahama tāku e mea ai. 18 Ka meinga nei hoki a Āperahama hei iwi nui, hei iwi kaha, ā, māna ka manaakitia ai ngā iwi katoa o te ao? 19 E mōhio ana hoki ahau ki a ia, hei mea kia whakahaua iho ai e ia āna tama, me tōna whare, i muri i a ia, ā, kia whakaritea e rātou te ara o Ihowā, ka mahi hoki i te tika, i te whakawā; ā, kia kawea mai ai e Ihowā ki runga ki a Āperahama ngā mea katoa i kōrerotia e ia mōna."

20 , ka mea a Ihowā, "I te mea he nui te karanga o Horoma, o Komora, he taimaha rawa hoki ō rāua kino; 21 me haere tēnei ahau kia kite he mea rite rānei rāua mahi ki tōna karanga kua tae ake nei ki ahau; ā, ki te kāhore, ka mōhio ahau."

22 , ka tahuri ngā tāngata i reira, ā, ka ahu ki Horoma; ko Āperahama ia i tonu i te aroaro o te Atua. 23 , ka whakatata a Āperahama, ka mea, "Ka whakangaromia anō hoki e koe te tangata tika rāua ko te tangata kino? 24 Ākuanei pea e rima tekau ngā tāngata tika i roto i te ; ka whakangaromia rānei e koe, e kore rānei koe e tohu i taua wāhi ngā tāngata tika e rima tekau i roto? 25 Kaua tēnā e waiho hei tikanga tāu mahi, te whakamate ngātahi i te tangata tika rāua ko te tangata kino. Pēnei ka rite te tangata tika ki te tangata kino; kaua koe e pērā. E kore rānei e tika te mahi a te Kaiwhakawā o te whenua katoa?"

26 , ka mea a Ihowā, "Ki te kitea e ahau i Horoma e rima tekau ngā tāngata tika i roto i te , ka tohungia e ahau tēnā wāhi katoa, ka whakaaro hoki ki a rātou."

27 , ka whakahoki a Āperahama, ka mea, ", kua tīmata nei ahau te kōrero ki te Ariki; he puehu nei ahau, he pungarehu. 28 Tērā pea e kore te tokorima o te rima tekau o ngā tāngata tika ka kore te tokorima, e whakangaro rānei koe i te katoa?"

Ka mea ia, "E kore e whakangaromia e ahau ki te mea ka kitea e ahau i reira ngā tāngata e whā tekau rima."

29 , ka kōrero atu anō ia ki a ia, ka mea, "Tērā pea e kitea e whā tekau kei reira."

Ka mea ia, "Ka whakaaro ahau ki te whā tekau, ā, e kore e meatia e ahau."

30 Anō ko ia, "Kaua e riri te Ariki, ā, ka kōrero ahau. Tērā pea e kitea e toru tekau kei reira." Ka mea ia, "E kore e meatia e ahau, ki te kitea e ahau e toru tekau kei reira."

31 Ā, ka mea ia, ", kua whakapakari nei ahau ki te kōrero ki te Ariki. Tērā pea e kitea e rua tekau kei reira."

Ka mea ia, "Ka whakaaro ahau ki ngā tekau e rua, ā, e kore e whakangaromia e ahau."

32 , ka mea ia, "Kaua e riri te Ariki ki te kōrero ahau, heoi anō ko tēnei kōrerotanga. Tērā pea e kitea kotahi tekau kei reira."

Ka mea ia, "Ka whakaaro ahau ki te tekau kotahi, ā, e kore e whakangaromia e ahau."

33 , ka haere a Ihowā i te mutunga o tāna kōrero ki a Āperahama; ā, hoki ana a Āperahama ki tōna wāhi.

Veja também