1 Und Zophar, der Naamathiter, antwortete und sprach: 2 Darum geben meine Gedanken mir Antwort, und deswegen bin ich innerlich erregt: 3 Eine Zurechtweisung, mir zur Schande, höre ich; aber mein Geist antwortet mir aus meiner Einsicht. 4 Weißt du dieses, daß von jeher, seitdem der Mensch auf die Erde gesetzt wurde, 5 der Jubel der Gesetzlosen kurz und die Freude des Ruchlosen für einen Augenblick war? 6 Stiege auch seine Höhe bis zum Himmel hinauf, und rührte sein Haupt an die Wolken: 7 gleich seinem Kote vergeht er auf ewig; die ihn gesehen haben, sagen: Wo ist er? 8 Wie ein Traum verfliegt er, und man findet ihn nicht, und er wird hinweggescheucht wie ein Nachtgesicht. 9 Das Auge hat ihn erblickt und sieht ihn nimmer wieder, und seine Stätte gewahrt ihn nicht mehr.
10 Seine Kinder müssen die Armen begütigen, d. h. wahrsch. sie zufriedenstellen durch Rückgabe des ihnen Geraubten und seine Hände sein Vermögen zurückgeben. 11 Seine Knochen waren voll seiner Jugendkraft, und sie liegt mit ihm in dem Staube. - 12 Wenn das Böse in seinem Munde süß war, und er es verbarg unter seiner Zunge, 13 und es aufsparte und nicht fahren ließ und es zurückhielt unter seinem Gaumen: 14 so ist doch nun seine Speise in seinen Eingeweiden verwandelt; Natterngalle ist in seinem Innern. 15 Reichtum hat er verschlungen, und er speit ihn aus: aus seinem Bauche treibt Gott El ihn heraus. 16 Natterngift sog O. saugt er ein: es tötet ihn die Zunge der Otter. 17 Nicht darf er sich laben Eig. seine Lust sehen an Bächen, flutenden Strömen von Honig und Milch. Eig. geronnener Milch18 Das Errungene gibt er zurück, und er darf es nicht verschlingen; gemäß dem Vermögen, das er erworben, darf er sich nicht freuen. And. üb.: Wie das Vermögen, so dessen Zurückhaltung; und er darf sich nicht freuen19 Denn er hat mißhandelt, verlassen die Armen; Häuser hat er an sich gerissen und wird sie nicht ausbauen. 20 Denn er kannte keine Ruhe in seinem Innern: W. Bauch mit seinem Teuersten wird er nicht entrinnen. 21 Nichts entging seiner Freßgier; darum wird sein Wohlstand nicht dauernd sein. 22 In der Fülle seines Überflusses Eig. seines Genüges wird er in Bedrängnis sein; die Hand jedes Notleidenden wird über ihn kommen.
23 Es wird geschehen: um seinen Bauch zu füllen, wird Gott W. er die Glut seines Zornes in ihn entsenden, und sie auf ihn regnen lassen in sein Fleisch hinein. O. als seine Speise24 Flieht er vor den eisernen Waffen, so wird der eherne Bogen ihn durchbohren. 25 Er zieht am Pfeile, und er kommt aus dem Leibe hervor, und das glänzende Eisen W. der Blitz aus seiner Galle: Schrecken kommen über ihn. O. Er geht dahin, Schrecken kommen über ihn26 Eitel Finsternis ist aufgespart für seine Schätze; ein Feuer, das nicht angeblasen ist, wird ihn fressen, wird verzehren, was in seinem Zelte übriggeblieben. 27 Der Himmel wird seine Ungerechtigkeit enthüllen, und die Erde sich wider ihn erheben. 28 Der Ertrag seines Hauses wird weggeführt werden, wird zerrinnen am Tage seines d. h. Gottes Zornes. - 29 Das ist das Teil des gesetzlosen Menschen von Gott El und das von Gott ihm zugesprochene Los. Eig. Erbteil
E Whiwhi ana te Kino i te Whakawhiunga Tika
1 Kātahi ka whakautua e Topara Naamati, i mea ia:
2 "Nā konā ōku whakaaro i whakahoki kupu ake ai i roto i ahau;
nā reira anō ahau i hohoro ai.
3 Kua rongo ahau i te whakahē mōku, e pā ai te whakamā ki ahau,
ā, nā te wairua o tōku ngākau mahara te kupu whakahoki ki ahau.
4 "Kāhore rānei koe i mōhio ki tēnei i mua noa atu,
i te wā rā anō i whakanohoia ai te tangata ki runga ki te whenua;
5 he poto te wā e whakamanamana ai te tangata kino,
ā, ko te hari o te tangata atuakore he wheriko kau?
6 Ahakoa eke noa tōna nui ki ngā rangi,
ā, pā atu tōna māhunga ki ngā kapua;
7 ka memeha atu anō ia ā ake ake, ka pērā anō me tōna paru;
ko te hunga kua kite i a ia, ka mea, ‘Kei hea ia?’
8 Ka rere atu ia ānō he moemoeā, e kore anō hoki e kitea;
āe ka āia atu ia, ānō he rekanga kanohi nō te pō.
9 Ko te kanohi i kite i a ia e kore e kite anō;
ā, heoi anō tirohanga a tōna wāhi ki a ia.
10 E whakamānawareka āna tamariki i ngā rawakore,
mā ōna ringa anō e whakahoki ōna rawa.
11 E kī ana ōna wheua i te tamarikitanga;
engari ka takoto tahi me ia i roto i te puehu.
12 "Ahakoa reka te kino i roto i tōna māngai,
ahakoa hunā e ia i raro i tōna arero;
13 ahakoa manawapātia noatia e ia, ā, kāhore e mahue i a ia,
heoi pupuri tonu i roto i tōna māngai;
14 otirā, ka puta kē tāna kai i roto i ōna whēkau,
ko te au o ngā ahipi i roto i a ia.
15 I horomia e ia te taonga, ka ruakina mai anō e ia;
mā te Atua e ākiri mai i roto i tōna kōpū.
16 Ka ngotea e ia te hūware whakamate o ngā ahipi;
ka mate anō ia i te arero o te waipera.
17 E kore ia e kite i ngā awa,
i ngā wai rere o te honi, o te pata.
18 Ko tāna i uaua ai ka whakahokia e ia, e kore anō e horomia;
ko tāna utu ka rite ki ōna taonga; e kore anō e koa ki reira.
19 Nāna hoki i tūkino ngā rawakore, whakarērea iho;
murua ana e ia he whare, ā, e kore e hangā anō e ia.
20 "I te mea kāhore ia i kite i te tatūtanga i roto i a ia,
e kore anō ētahi o ngā mea e matea nuitia ana e ia e mau ki a ia.
21 Kāhore tētahi mea i toe i kore te horomia e ia;
nō reira, e kore tētahi mea pai ōna e mau tonu.
22 I a ia e whiwhi nui nei i te rawa, e rawakore anō ia;
ka tae mai ki a ia ngā ringa katoa o te hunga kei roto i te mate.
23 I a ia ka mea ki te whakakī i tōna kōpū,
ka makā mai e te Atua te kaha o tōna riri ki runga ki a ia,
ā, ka ringihia iho ki a ia, i a ia anō e kai ana.
24 Ka rere atu ia i te patu rino,
ka tū ia i te kōpere parāhi, puta pū.
25 E unuhia ana, kua puta mai i roto i te tinana,
inā, puta mai ana te mata wheriko i roto i tōna au;
kua tau ngā wehi ki a ia.
26 Ko te pōuri katoa kei te takoto mai mō āna taonga;
ka kainga ia e te ahi, kīhai i pūhia e te tangata;
mā reira e pau ai te toenga i roto i tōna tēneti.
27 Ka whakakitea mai tōna hē e ngā rangi
ka whakatika mai anō te whenua ki a ia.
28 Ko ngā hua o tōna whare ka riro,
ka rere, ānō he wai, ōna mea i te rā e riri ai ia.
29 Ko tā te Atua wāhi tēnei mā te tangata kino,
ko te taonga tupu i kīia e te Atua mōna."