1 Und nun lachen über mich Jüngere als ich an Jahren, Eig. an Tagen deren Väter ich verschmähte, den Hunden meiner Herde beizugesellen. 2 Wozu sollte mir auch die Kraft ihrer Hände nützen? Die Rüstigkeit ist bei ihnen verschwunden. 3 Durch Mangel und Hunger abgezehrt, nagen sie das dürre Land ab, welches längst öde und verödet ist; 4 sie pflücken Eig. sie, welche nagen… sie, welche pflücken Salzkraut bei den Gesträuchen, und die Wurzel der Ginster ist ihre Speise. 5 Aus der Mitte der Menschen werden sie vertrieben; man schreit über sie wie über einen Dieb. 6 In grausigen Klüften müssen sie wohnen, in Erdlöchern und Felsenhöhlen. 7 Zwischen Gesträuchen kreischen sie, unter Dorngestrüpp And.: Brennesseln sind sie hingestreckt. 8 Kinder von Verworfenen, ja, Kinder von Ehrlosen, Eig. von Namenlosen sind sie hinausgepeitscht aus dem Lande! 9 Und nun bin ich ihr Spottlied geworden, und ward ihnen zum Gerede. 10 Sie verabscheuen mich, treten fern von mir weg, und sie verschonen mein Angesicht nicht mit Speichel. 11 Denn er hat meinen Strick Vergl. Kap. 4,21 gelöst und mich gebeugt: so lassen sie vor mir den Zügel schießen. 12 Zu meiner Rechten erhebt sich die Brut; sie stoßen meine Füße hinweg und bahnen wider mich ihre verderblichen Wege. 13 Sie zerstören meinen Pfad, befördern meinen Untergang, sie, die selbst hilflos sind. 14 Sie kommen wie durch einen weiten Riß, S. die Anm. zu Kap. 16,14 unter Gekrach wälzen sie sich heran. -
15 Schrecknisse haben sich gegen mich gekehrt; sie verfolgen wie der Wind meine Würde, und mein Heil ist vorübergezogen wie eine Wolke. 16 Und nun ergießt sich in mir meine Seele; Tage des Elends haben mich ergriffen. 17 Die Nacht durchbohrt meine Gebeine und löst sie von mir ab, und die an mir nagenden Schmerzen O. Würmer ruhen nicht. 18 Durch die Größe ihrer Kraft W. Durch Größe der Kraft verändert sich mein Gewand, es umschließt mich wie der Halssaum meines Leibrocks. 19 Er hat mich in den Kot geworfen, und ich bin dem Staube und der Asche gleich geworden. 20 Ich schreie zu dir, und du antwortest mir nicht; ich stehe da, und du starrst mich an. 21 In einen Grausamen verwandelst du dich mir, mit der Stärke deiner Hand befeindest du mich. 22 Du hebst mich empor auf den Wind, du lässest mich dahinfahren und zerrinnen im Sturmgetöse. Eig. Gekrach23 Denn ich weiß es, du willst mich in den Tod zurückführen und in das Versammlungshaus aller Lebendigen. 24 Doch streckt man beim Sturze nicht die Hand aus, oder erhebt man bei seinem Untergang nicht darob ein Hülfsgeschrei? 25 Weinte ich denn nicht über den, der harte Tage hatte? war meine Seele nicht um den Dürftigen bekümmert? 26 Denn ich erwartete Gutes, und es kam Böses; und ich harrte auf Licht, und es kam Finsternis. 27 Meine Eingeweide wallen und ruhen nicht; Tage des Elends sind mir entgegengetreten. 28 Trauernd gehe ich einher, ohne Sonne; ich stehe auf in der Versammlung und schreie. 29 Ich bin ein Bruder geworden den Schakalen, und ein Genosse den Straußen. 30 Meine Haut ist schwarz geworden und löst sich von mir ab, und mein Gebein ist brennend O. verbrannt vor Glut. 31 Und so ist meine Laute zur Trauerklage geworden, und meine Schalmei zur Stimme der Weinenden. Vergl. Kap. 21,12
1 "Ināianei ia e kataina mai ana ahau
e te hunga tamariki rawa i ahau,
e te hunga kīhai nei ahau i whakaae
kia uru ō rātou mātua ki roto ki ngā kurī o tāku kāhui.
2 Āe rā, hei aha māku te kaha o ō rātou ringa?
He hanga pirau nei hoki tō rātou koroheketanga.
3 Tūpuhi ana rātou i te rawakore, i te hemokai;
e ngau ana rātou i te oneone pakapaka,
i roto i te pōuritanga o te tūhea, o te ururua.
4 E whawhaki ana rātou i ngā marou i roto o ngā rākau ririki;
ā, ko ngā pakiaka hunipa hei kai mā rātou.
5 He mea pei atu rātou i roto i ngā tāngata;
e kārangarangatia ana rātou ānō he tāhae.
6 Me noho rawa atu rātou i ngā kapiti o ngā awaawa,
i ngā waro o te whenua, i ngā kāmaka.
7 Tangi ā-kāihe ana rātou i roto i ngā rākau ririki;
huihuia ana rātou ki raro i ngā ongaonga.
8 He tamariki rātou nā ngā kūware,
āe rā, he tamariki nā te hunga ingoakore;
he hunga i patua atu i runga i te whenua.
9 "Ināianei ia kua waiho ahau hei waiata mā rātou,
āe, hei whakatauki mā rātou.
10 E whakarihariha mai ana rātou ki ahau,
e neke rawa atu ana i ahau,
ā, kāhore e kaiponuhia e rātou te hūware ki tōku mata.
11 Kua oti hoki tāna aho te wewete e ia, ā e whakatupuria kinotia ana ahau e ia,
ā, kua tukua e rātou te paraire i tōku aroaro.
12 I te taha ki matau ka ara te marea;
tāia ana e rātou ōku waewae,
ā, ākina ana ngā ara o ā rātou whakangaromanga ki ahau.
13 E taka kino ana rātou i tōku ara,
e whakatupu ana i te hē mōku,
ā, kāhore he hoa mahi mō rātou.
14 Rite tonu ki te wai nui e pakaru mai ana tō rātou haerenga mai;
i taua whakangaromanga nei, huri mai ana rātou ki runga ki ahau.
15 Kua tahuri mai ngā whakawehi ki ahau,
e aru ana rātou i tōku whakaaro rangatira ānō he hau;
ko te whakahauora mōku, pahemo kē ana ānō he kapua.
16 "Nā, ināianei kua maringi tōku wairua i roto i ahau;
mau pū ahau i ngā rā o te tangi.
17 I te pō e werohia ana ōku wheua i roto i ahau;
kāhore hoki he okiokinga o ngā mamae e ngau nei i ahau.
18 He kaha nui nō tōku mate i āhua kē ai tōku kākahu;
e awhi nei i ahau, e pēnei ana me te whiri o tōku koti.
19 Kua makā ahau e ia ki te paru kua rite ahau ki te puehu, ki te pungarehu.
20 "E tangi ana ahau ki a koe, heoi kāhore koe e whakaō mai ki ahau;
e tū ana, heoi ka titiro kau mai koe ki ahau.
21 Kua huri kē, kua kino tāu mahi ki ahau;
ko te kaha o tōu ringa kei te tūkino i ahau.
22 Kua hāpainga ake ahau e koe ki te hau,
ā, meinga ana tērā e koe hei hōiho mōku;
ā, whakamōtītia iho ahau e koe i roto i te tūpuhi.
23 E mōhio ana hoki ahau tērā ahau e kawea e koe ki te mate,
ki te whare hoki i whakaritea mō te hunga ora katoa.
24 "E kore anō ia tōna ringa e totoro iho ki te urupā;
ahakoa hei mate mōna ka mea ia ki te karanga,
he whakaaro ki ēnei mea.
25 Kīhai ianei ahau i tangi ki te tangata he mate nei tōna?
Kīhai rānei tōku wairua i pōuri ki te rawakore?
26 I ahau i tatari ai ki te pai, heoi kua tae mai te kino;
tūmanako atu ana ahau ki te mārama,
heoi kua tae mai te pōuri.
27 Ko ōku whēkau, me te mea e koropupū ana, tē āta takoto;
haukotia mai ana ahau e ngā rā o te tangi.
28 E hāereere pōuri ana ahau, kāhore he rā;
ko tāku whakatikanga ake i roto i te whakaminenga,
ka karanga āwhina.
29 Hei teina ahau ki ngā tarakona,
hei hoa mō ngā ruru.
30 Ko tōku kiri mangu tonu, e ngahoro ana i ahau,
kāia ana ōku wheua i te wera.
31 Nō reira i tahuri kē ai tāku hāpa ki te tangi,
me tāku ōkana ki te reo o te hunga e uhunga ana.