Psalmaro 68

Al la ĥorestro. De David. Psalmo-kanto.

1 Leviĝu Dio, disĵetiĝu Liaj malamikoj,

Kaj forkuru Liaj malamantoj for de Li.

2 Kiel dispeliĝas fumo, tiel Vi ilin dispelu;

Kiel vakso fandiĝas de fajro, tiel pereu la malvirtuloj antaŭ Dio.

3 Sed la virtuloj ĝojos, gajos antaŭ Dio,

Kaj triumfos ĝojege.

4 Kantu al Dio, muziku al Lia nomo,

Gloru la veturantan sur la nuboj;

Lia nomo estas JAH; ĝoju antaŭ Li.

5 Patro de la orfoj kaj juĝanto de la vidvinoj

Estas Dio en Sia sankta loĝejo.

6 Dio donas domon al soluloj,

Elirigas malliberulojn en liberecon;

Nur la ribeluloj restas en dezerto.

7 Ho Dio, kiam Vi iris antaŭ Via popolo,

Kiam Vi paŝis en la dezerto, Sela.

8 La tero tremis kaj la ĉielo fandiĝis de la vizaĝo de Dio,

Tiu Sinaj tremis de la vizaĝo de Dio, Dio de Izrael.

9 Bonfaran pluvon Vi verŝis, ho Dio, sur Vian heredon,

Kaj kiam ĝi perdis la fortojn, Vi ĝin vigligis.

10 Via gento ekloĝis tie;

Vi pretigis per Via boneco ĉion por la malriĉulo, ho Dio.

11 Mia Sinjoro elparolas vorton;

Kaj grandega estas la nombro de la anoncantinoj.

12 Reĝoj de armeoj forkuras, forkuras;

Kaj la hejmesidantino dividas akiron.

13 Kiam vi kuŝas inter brutejoj,

La flugiloj de kolombo estas kovritaj de arĝento,

Kaj ĝiaj plumoj de brilanta oro.

14 Kiam la Plejpotenculo dismetis reĝojn sur la tero,

Ĝi brilis kiel neĝo sur Calmon.

15 Monto de Dio estas la monto Baŝana,

Monto multepinta estas la monto Baŝana.

16 Kial vi, montoj multepintaj, envie rigardas la monton,

Kiun Dio elektis, por sidi sur ĝi,

Kaj sur kiu la Eternulo loĝos eterne?

17 Da veturiloj de Dio ekzistas multaj miloj da miloj;

Inter ili estas mia Sinjoro sur la sankta Sinaj.

18 Vi supreniris alten, alkondukis kaptitojn,

Prenis donacojn de homoj,

Kaj eĉ ribeluloj povas loĝi ĉe la Eternulo, la Dio.

19 Glorata estu mia Sinjoro, ĉiutage Li zorgas pri ni;

Dio estas nia savo. Sela.

20 Dio estas por ni Dio de savo,

Kaj la Eternulo, mia Sinjoro, savas de la morto.

21 Jes, Dio frakasas la kapon de Siaj malamikoj,

La multeharan kranion de tiuj, kiuj obstinas en siaj pekoj.

22 Mia Sinjoro diris: El Baŝan Mi alkondukos,

Mi alkondukos el la profundeco de la maro;

23 Por ke vi trempu vian piedon en sango,

Kaj la lango de viaj hundoj ĝuu de viaj malamikoj.

24 Oni vidis Vian iron, ho Dio,

La iron de mia Dio, mia Reĝo, en la sanktejo.

25 Antaŭe iris kantistoj, poste kordinstrumentistoj,

En la mezo de knabinoj tamburinistinoj.

26 En la kunvenoj gloru Dion, mian Sinjoron,

Vi, devenantoj de Izrael.

27 Tie estas Benjamen, la plej juna, ilia reganto;

La princoj de Jehuda kaj iliaj amasoj;

La princoj de Zebulun kaj de Naftali.

28 Via Dio destinis vian forton.

Fortikigu, ho Dio, tion, kion Vi faris por ni.

29 Pro Via templo en Jerusalem

La reĝoj alportos al Vi donacojn.

30 Kvietigu la beston en la kanoj,

La aron da bovoj kun la bovidoj,

Popoloj, kiuj humiliĝas pro pecoj da arĝento.

Li dispelas la popolojn, kiuj deziras batalojn.

31 Venos eminentuloj el Egiptujo;

Etiopujo rapidos, por etendi siajn manojn al Dio.

32 Regnoj de la tero, kantu al Dio,

Muziku al mia Sinjoro, Sela.

33 Kiu regas en la ĉielo de la eternaj ĉieloj.

Jen Li tondras per Sia voĉo, forta voĉo.

34 Gloru la forton de Dio!

Super Izrael estas Lia majesto,

Kaj Lia potenco estas en la nuboj.

35 Timinda Vi estas, ho Dio, en Via sanktejo.

Li estas la Dio de Izrael,

Li donas forton kaj potencon al la popolo.

Glorata estu Dio.

For the Chief Musician; A Psalm of David, a Song.

1 Let God arise, let his enemies be scattered;

Let them also that hate him flee before him.

2 As smoke is driven away, so drive them away:

As wax melteth before the fire,

So let the wicked perish at the presence of God.

3 But let the righteous be glad; let them exult before God:

Yea, let them rejoice with gladness.

4 Sing unto God, sing praises to his name:

Cast up a highway for him that rideth through the deserts;

His name is Jehovah; and exult ye before him.

5 A father of the fatherless, and a judge of the widows,

Is God in his holy habitation.

6 God setteth the solitary in families:

He bringeth out the prisoners into prosperity;

But the rebellious dwell in a parched land.

7 O God, when thou wentest forth before thy people,

When thou didst march through the wilderness; [Selah

8 The earth trembled,

The heavens also dropped rain at the presence of God:

Yon Sinai trembled at the presence of God, the God of Israel.

9 Thou, O God, didst send a plentiful rain,

Thou didst confirm thine inheritance, when it was weary.

10 Thy congregation dwelt therein:

Thou, O God, didst prepare of thy goodness for the poor.

11 The Lord giveth the word:

The women that publish the tidings are a great host.

12 Kings of armies flee, they flee;

And she that tarrieth at home divideth the spoil.

13 When ye lie among the sheepfolds,

It is as the wings of a dove covered with silver,

And her pinions with yellow gold.

14 When the Almighty scattered kings therein,

It was as when it snoweth in Zalmon.

15 A mountain of God is the mountain of Bashan;

A high mountain is the mountain of Bashan.

16 Why look ye askance, ye high mountains,

At the mountain which God hath desired for his abode?

Yea, Jehovah will dwell in it for ever.

17 The chariots of God are twenty thousand, even thousands upon thousands:

The Lord is among them, as in Sinai, in the sanctuary.

18 Thou hast ascended on high, thou hast led away captives;

Thou hast received gifts among men,

Yea, among the rebellious also, that Jehovah God might dwell with them.

19 Blessed be the Lord, who daily beareth our burden,

Even the God who is our salvation. [Selah

20 God is unto us a God of deliverances;

And unto Jehovah the Lord belongeth escape from death.

21 But God will smite through the head of his enemies,

The hairy scalp of such a one as goeth on still in his guiltiness.

22 The Lord said, I will bring again from Bashan,

I will bring them again from the depths of the sea;

23 That thou mayest crush them, dipping thy foot in blood,

That the tongue of thy dogs may have its portion from thine enemies.

24 They have seen thy goings, O God,

Even the goings of my God, my King, into the sanctuary.

25 The singers went before, the minstrels followed after,

In the midst of the damsels playing with timbrels.

26 Bless ye God in the congregations,

Even the Lord, ye that are of the fountain of Israel.

27 There is little Benjamin their ruler,

The princes of Judah and their council,

The princes of Zebulun, the princes of Naphtali.

28 Thy God hath commanded thy strength:

Strengthen, O God, that which thou hast wrought for us.

29 Because of thy temple at Jerusalem

Kings shall bring presents unto thee.

30 Rebuke the wild beast of the reeds,

The multitude of the bulls, with the calves of the peoples,

Trampling under foot the pieces of silver:

He hath scattered the peoples that delight in war.

31 Princes shall come out of Egypt;

Ethiopia shall haste to stretch out her hands unto God.

32 Sing unto God, ye kingdoms of the earth;

Oh sing praises unto the Lord; [Selah

33 To him that rideth upon the heaven of heavens, which are of old;

Lo, he uttereth his voice, a mighty voice.

34 Ascribe ye strength unto God:

His excellency is over Israel,

And his strength is in the skies.

35 O God, thou art terrible out of thy holy places:

The God of Israel, he giveth strength and power unto his people.

Blessed be God.