1 Op dat moment kwamen Jezus' leerlingen Hem vragen: "Wie is de belangrijkste in Gods rijk?" 2 Jezus riep een kind, zette het tussen hen in 3 en zei: "Ik verzeker jullie, als jullie niet veranderen en als kinderen worden, zullen jullie Gods rijk in geen geval binnengaan. 4 Wie zo nederig wordt als dit kind, is de belangrijkste in Gods rijk, 5 en wie zo’n kind verwelkomt in mijn naam, verwelkomt Mij.

6 Wie een van deze eenvoudige mensen die in Mij geloven tot zonde aanzet, zou beter af zijn als men een zware molensteen om zijn nek zou hangen om hem diep in zee te verdrinken. 7 Wee de wereld, wegens de struikelblokken. Die aansporingen tot zonde moeten er wel komen, maar wee de persoon door wie ze komen. 8 Als je hand of je voet jou tot zonde aanzet, hak hem dan maar af en gooi hem weg. Je kan beter verminkt of gehandicapt het leven binnengaan dan in het bezit van twee handen of twee voeten in het eeuwig vuur gegooid worden. 9 En als je oog jou tot zonde aanzet, verwijder het dan en gooi het weg. Je kan beter met één oog het leven binnengaan dan in het bezit van twee ogen in de brandende hel worden gegooid.

10 Zorg dat je op geen van deze eenvoudige mensen neerkijkt, want Ik zeg jullie dat hun engelen in de hemel vrije toegang hebben tot mijn Vader in de hemel. 12 Wat denken jullie: stel dat iemand honderd schapen heeft en een ervan dwaalt af. Zou hij dan niet de negenennegentig in de heuvels achterlaten en op zoek gaan naar het afgedwaalde schaap? 13 Ik verzeker jullie, als hij het vindt, verheugt hij zich er meer over dan over de negenennegentig die niet waren afgedwaald. 14 Net zomin wil jullie Vader in de hemel dat een van deze eenvoudige mensen verloren gaat.

15 Als je broeder of zuster je iets misdoet, ga dan naar die persoon toe en wijs hem onder vier ogen terecht. Als hij naar je luistert, heb je hem teruggewonnen. 16 Als de persoon echter niet luistert, neem dan een of twee anderen mee, zodat ‘iedere aanklacht door twee of drie getuigen kan worden bevestigd.’ 17 Als hij echter weigert naar hen te luisteren, stel dan je kerkgemeenschap op de hoogte. En als hij zelfs niet naar de kerkgemeenschap luistert, mag je hem behandelen als een ongelovige of een belastinginner. 18 Ik verzeker jullie: wat jullie op aarde bindend verklaren, zal in de hemel bindend zijn en wat jullie op aarde ontbonden verklaren, zal in de hemel ontbonden zijn. 19 Bovendien verzeker Ik jullie: als twee van jullie op aarde overeenkomen om iets te vragen, eender wat, dan zal mijn hemelse Vader hun wens vervullen. 20 Want waar twee of drie personen samenkomen in mijn naam, daar ben Ik bij hen."

21 Toen kwam Petrus bij Jezus met de vraag: "Heer, hoe vaak zal ik mijn broeder vergeven als hij mij iets misdoet? Tot zevenmaal?" 22 Jezus zei tegen hem: "Ik zeg je: niet tot zevenmaal, maar tot zeven maal zeventigmaal. 23 Het is met Gods rijk namelijk als met een man, een koning, die afrekening wilde houden met zijn dienaren. 24 Hij was net met de afrekening begonnen, toen iemand bij hem werd gebracht die hem een bedrag schuldig was ter waarde van 60 miljoen daglonen. 25 En omdat hij het niet kon betalen, beval zijn heer dat hij, zijn vrouw en kinderen en al zijn bezittingen verkocht moesten worden om de schuld te betalen. 26 Daarop viel de dienaar voor hem op zijn knieën en smeekte: ‘Heb geduld met mij, ik zal u alles betalen!’ 27 De heer van die dienaar kreeg medelijden, liet hem gaan en schold hem zijn schuld kwijt. 28 Nadat die dienaar was vertrokken, zag hij een van zijn mededienaren, die hem een bedrag ter waarde van honderd daglonen schuldig was. Hij greep hem bij de keel en zei: ‘Betaal wat je me schuldig bent!’ 29 De mededienaar liet zich voor hem neervallen en smeekte: ‘Heb alsjeblieft geduld met mij, ik zal je betalen!’ 30 Maar hij weigerde en liet hem in de gevangenis zetten totdat het verschuldigde bedrag zou zijn betaald. 31 Toen zijn mededienaren zagen wat er gebeurde, vonden ze dat zo verschrikkelijk dat ze naar hun heer gingen om te vertellen wat er allemaal was gebeurd. 32 Toen riep de koning de dienaar bij zich en hij zei tegen hem: ‘Jij slechte dienaar, ik had je al je schulden kwijtgescholden omdat je mij daarom had gesmeekt. 33 Had jij dan niet ook mededogen moeten hebben met je mededienaar, zoals ik mededogen had met jou?’ 34 Zijn heer was zo kwaad dat hij hem liet gevangenzetten en straffen totdat hij zijn hele schuld zou hebben afbetaald. 35 Mijn hemelse Vader zal hetzelfde met jullie doen als je niet allemaal je broeder of zuster van harte vergeeft."

1 I taua wā, ka haere mai ngā ākonga ki a Īhu, ka mea, "Ko wai te nui rawa i te rangatiratanga o te rangi?"

2 Nā, ka karangatia e Īhu tētahi tamaiti nohinohi, ka whakatūria e ia ki waenganui i a rātou, 3 ka mea, "He pono tāku e mea nei ki a koutou, ki te kore koutou e tahuri, ā, e pēnei me ngā tamariki nonohi, e kore koutou e tomo ki te rangatiratanga o te rangi. 4 Nā, ki te whakaiti tētahi i a ia, ā, ka rite ki tēnei tamaiti nohinohi, ko ia te nui rawa i te rangatiratanga o te rangi. 5 Ā, ki te manako tētahi ki tētahi tamaiti nohinohi pēnei, he whakaaro hoki ki tōku ingoa, e manako ana ki ahau."

6 "Tēnā ko tēnei, ka hē i tētahi tangata tētahi o ēnei mea nonohi e whakapono nei ki ahau, nui kē te pai ki a ia me i whakawerewerea ki tōna kakī te kōhatu mira kāihe, me i pungaia ia ki te rire o te moana. 7 Auē te mate mō te ao i ngā take hē! Kua tino takoto rawa hoki he putanga mō ngā take hē; otiia, auē te mate mō tērā tangata e puta ai te take hē!

8 "Ki te hē koe i tōu ringa, i tōu waewae rānei, pōutoa, makā atu; pai kē hoki mōu te tomo ki te ora he kopa, he ringa mutu, i te makā ki te ahi kā tonu, he ringa rua, he waewae rua. 9 Ki te hē hoki koe i tōu kanohi, tīkarohia, makā atu; pai kē hoki mōu te tomo kanohi tahi ki te ora, i te makā kanohi rua ki te kāpura o Kehena."

10 "Kia mahara kei whakahāwea ki tētahi o ēnei mea nonohi; ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, E titiro tonu ana ō rātou anahera i te rangi ki te kanohi o tōku Matua i te rangi. 11 I haere mai hoki te Tama a te tangata ki te whakaora i te mea i ngaro.

12 "Pēhea tō koutou whakaaro? Ki te mea he rau ngā hipi a tētahi tangata, ā, ka kotiti kē tētahi, e kore ianei e waiho e ia ngā iwa tekau mā iwa, ka haere i runga i ngā maunga, rapu ai i te mea i kotiti kē? 13 Ā, ki te kitea, he pono tāku e mea nei ki a koutou, tērā atu tōna hari ki taua hipi, i te hari ki ngā iwa tekau mā iwa kīhai i kotiti kē. 14 Waihoki kāhore he ngākau o tō koutou Matua i te rangi kia ngaro tētahi o ēnei mea nonohi."

15 "Ā, ki te hara tōu teina ki a koe, haere, kōrerotia tōna hara ki a ia, kōrua anake; ki te whakarongo ia ki a koe, ka riro i a koe tōu teina. 16 Ā, ki te kore ia e whakarongo, kawea atu hei hoa mōu kia kotahi, kia tokorua rānei, kia mau ai ngā kupu katoa i ngā māngai o ngā kaiwhakarongo tokorua, tokotoru rānei. 17 Ā, ki te pake ia ki a rāua, kōrerotia ki te hāhi; ā, ki te pake anō ia ki te hāhi, me waiho e koe hei tautangata, hei pupirikana."

18 "He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko ā koutou e here ai i te whenua e herea anō ki te rangi; ko ā koutou e wewete ai i te whenua e wetekia anō ki te rangi.

19 "Tēnei anō tāku kupu ki a koutou, Ki te mea ka tokorua o koutou e rite tahi ana ngā whakaaro i te whenua mō tētahi mea e īnoi ai rāua, e meinga anō mō rāua e tōku Matua i te rangi. 20 Nā, ko te wāhi e whakaminea ai te hunga tokorua, tokotoru rānei, he whakaaro ki tōku ingoa, kei reira ahau kei waenganui i a rātou."

21 Kātahi, ka haere a Pita ki a ia, ka mea, "E te Ariki, kia hia ngā haranga o tōku teina ki ahau, me tāku whakarere noa iho i tōna hara? Kia whitu?"

22 Ka mea a Īhu ki a ia, "E kore ahau e mea ki a koe, Kia whitu, engari, kia whitu tekau whitu."

23 "Koia, ka rite ai te rangatiratanga o te rangi ki tētahi kīngi, i mea kia kōrerotia ki a ia āna moni e āna pononga. 24 Ā, ka tīmata ia te ui, ka kawea ki a ia he tangata, tekau mano ngā taranata i a ia. 25 Ā, tē whai rawa ia hei utu, ka mea tōna ariki kia hokona ia, tāna wahine me āna tamariki, me āna taonga katoa, hei whakautu.

26 "Nā, ka tāpapa iho taua pononga, ka koropiko ki a ia, ka mea, ‘E te Ariki, kia āta hanga ki ahau, ā, ka utua katoatia e ahau ki a koe.’ 27 Nā, ka oho i te aroha te ariki o taua pononga, tuku ana i a ia, ā, whakarērea noatia iho e ia āna moni tārewa.

28 "Heoi, te putanga o taua pononga ki waho, ka kite i tētahi o ōna hoa pononga, kotahi rau āna pene i a ia; nā, hopukia ana e ia, nōtia iho te kakī, me te kī anō, ‘Utua tāku nama.’

29 "Heoi, tāpapa ana tōna hoa pononga ki ōna waewae, ka īnoi ki a ia, ka mea, ‘Kia āta hanga ki ahau, ā, ka utua katoatia e ahau ki a koe.’ 30 Ā, kīhai ia i pai; heoi haere ana, maka ana i a ia ki te whare herehere, kia utua katoatia rā anō te nama.

31 "Heoi, nō te kitenga o ōna hoa pononga i taua meatanga, nui atu tō rātou pōuri, ā, haere ana, whakaaturia ana ki tō rātou ariki ngā mea katoa i meatia. 32 Kātahi, ka karanga tōna ariki i a ia, ka mea ki a ia, ‘Pononga kino, i whakarērea noatia e ahau taua moni tārewa katoa i a koe, nāu hoki i īnoi ki ahau. 33 Ehara oti i te tika kia tohungia e koe tōu hoa pononga, me ahau hoki i tohu i a koe?’ 34 Nā, ka riri tōna ariki, ā, tukua ana ia ki ngā kaiwhakamamae, kia utua katoatia rā anō tāna nama. 35 Tērā anō, e pērā tōku Matua i te rangi ki a koutou, ki te kore e whakarērea noatia i roto i ō koutou ngākau ngā hē o te teina o tēnei, o tēnei, o koutou."