1 De farizeeën en Schriftgeleerden uit Jeruzalem kwamen Jezus vragen: 2 "Waarom overtreden uw leerlingen de traditie van de voorouders? Ze wassen hun handen niet voor het eten!" 3 Jezus antwoordde: "En waarom overtreden jullie Gods gebod omwille van jullie traditie? 4 God heeft immers gezegd: ‘Eer je vader en moeder’ en ‘Wie kwaadspreekt van zijn vader of moeder, moet ter dood worden gebracht.’ 5 Maar jullie beweren dat wie tegen zijn vader of moeder zegt: ‘Wat ik aan jullie had kunnen geven, heb ik aan God gewijd’, 6 zijn vader of moeder niet langer moet eren. Zo verklaren jullie Gods gebod ongeldig omwille van jullie traditie. 7 Hypocrieten! Jesaja had gelijk toen hij het volgende over jullie profeteerde:

8 ‘Dit volk bewijst Mij lippendienst,

hun hart is ver van Mij.

9 Zij vereren Mij tevergeefs,

en ze onderwijzen menselijke voorschriften.’"

10 Jezus riep de mensen bij zich en zei tegen hen: "Luister en begrijp het volgende: 11 Het is niet wat de mond binnengaat dat de mens verontreinigt, maar wat uit de mond naar buiten komt." 12 Toen kwamen zijn leerlingen Hem vragen: "Weet U dat de farizeeën uw woorden hebben gehoord en zich eraan ergeren?" 13 Jezus antwoordde: "Iedere plant die niet door mijn Hemelse Vader is geplant, zal worden uitgetrokken. 14 Laat ze maar. Het zijn blindenbegeleiders die zelf blind zijn. En als een blinde een blinde leidt, vallen ze beiden in een kuil." 15 Petrus vroeg Jezus: "Wilt U die vergelijking aan ons uitleggen?" 16 Jezus zei: "Hebben ook jullie nog altijd geen inzicht? 17 Beseffen jullie niet dat alles wat de mond binnengaat, naar de maag gaat en uiteindelijk weer naar buiten komt? 18 Maar hetgeen door de mond naar buiten gaat, komt uit het hart en verontreinigt de mens. 19 Uit het hart komen immers slechte gedachten voort, en moord, overspel, seksueel wangedrag, diefstal, leugenachtige verklaringen en godslastering. 20 Dat zijn de zaken die de mens verontreinigen, maar de mens raakt niet verontreinigd door met ongewassen handen te eten."

21 Jezus verliet die plaats en trok zich terug in het gebied van Tyrus en Sidon. 22 Een Kanaänitische vrouw uit die omgeving kwam naar Hem toe en riep: "Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David! Mijn dochter is ernstig bezeten!" 23 Jezus gaf geen antwoord. Zijn leerlingen kwamen bij Hem met het verzoek: "Stuur haar toch weg; ze blijft ons maar naroepen." 24 Jezus antwoordde: "Ik ben enkel gezonden naar de verloren schapen van het volk Israël." 25 Maar zij kwam naar Hem toe, viel op haar knieën en vroeg: "Heer, help mij!" 26 Jezus antwoordde: "Het is niet goed om de kinderen het brood af te nemen en dat aan de hondjes te geven." 27 Maar zij zei: "Ja Heer, maar zelfs de hondjes eten van de kruimels die van de tafel van hun eigenaars vallen!" 28 Jezus antwoordde: "Mevrouw, je hebt een groot geloof; moge je wens in vervulling gaan." Op dat moment was haar dochter genezen.

29 Nadat Jezus van daar was verder getrokken, kwam Hij bij het Meer van Galilea. Hij ging de berg op en zette zich daar neer. 30 Er kwam een grote mensenmassa naar Hem toe met mensen die verlamd of blind waren, hun arm of been niet goed konden gebruiken of die niet konden spreken, en veel anderen. Ze legden hen aan Jezus' voeten en Hij genas hen. 31 De menigte was verbaasd om te zien dat mensen die niet konden spreken begonnen te praten, mensen die hun arm of been niet goed konden gebruiken gezond werden, verlamden begonnen te stappen en blinden konden zien. En ze verheerlijkten de God van Israël.

32 Jezus riep zijn leerlingen bij zich en zei: "Ik heb medelijden met al die mensen, want ze zijn al drie dagen bij Me en nu hebben ze niets te eten. Ik wil hen niet met een lege maag wegsturen, want dan zullen ze onderweg bezwijken." 33 De leerlingen zeiden tegen Hem: "Waar in dit afgelegen gebied kan voldoende brood worden gevonden om zoveel mensen te eten te geven?" 34 Jezus vroeg hen: "Hoeveel broden hebben jullie?" Ze zeiden: "Zeven, en enkele visjes." 35 Hij droeg de menigte op om op de grond plaats te nemen, 36 nam de zeven broden en de visjes, sprak een dankgebed uit, brak ze in stukken, en gaf die aan zijn leerlingen. De leerlingen gaven ze door aan de mensen. 37 Ze aten allen tot ze voldaan waren. De overgebleven brokken werden verzameld, wel zeven korven vol. 38 Het waren ongeveer vierduizend mannen die hadden gegeten, vrouwen en kinderen niet meegeteld. 39 Jezus stuurde de mensen naar huis, stapte in de boot en ging naar het gebied Magadan.

1 Nā, ka haere ki a Īhu ētahi karaipi me ētahi Parihi nō Hiruhārama, ka mea, 2 "He aha āu ākonga ka takahi ai i te whakarerenga iho a ngā kaumātua? Kāhore hoki rātou e horoi i ō rātou ringa ina kai taro."

3 Nā, ka whakahoki ia, ka mea ki a rātou, "He aha hoki i waiho ai e koutou tā koutou whakarerenga iho hei takahi mō tā te Atua kupu ako? 4 I mea hoki te Atua, ‘Whakahōnoretia tōu pāpā me tōu whaea,’ ā, ‘Ki te kohukohu hoki tētahi i tōna pāpā, i tōna whaea rānei kia mate ia, mate rawa.’ 5 Ko koutou ia hei mea, Ki te mea tētahi ki tōna pāpā, ki tōna whaea rānei, ‘Ko tāku mea hei atawhainga mōu kua tāpaea atu ki te Atua.’ 6 Nā, kaua ia e whakahōnore i tōna pāpā. Heoi, waiho ana e koutou tā koutou whakarerenga iho hei whakakāhore i te kupu a te Atua. 7 E te hunga tinihanga, tika rawa tā Ihāia i poropiti ai mō koutou, i mea ai:

8 " ‘Te iwi nei ko ō rātou ngutu hei whakahōnore mōku;

matara noa atu ia i ahau ō rātou ngākau.

9 Maumau karakia noa rātou ki ahau,

ko tā rātou nei hoki e whakaako ai ko ngā whakahau a te tangata.’ "

10 Ā, karangatia ana e ia te mano ki a ia, ka mea ki a rātou, "Kia rongo, kia mātau: 11 E kore te tangata e poke i te mea e tapoko ana ki te māngai; engari, te mea e puta mai ana i roto i te māngai, mā tēnā e poke ai te tangata."

12 Me i reira ka haere āna ākonga, ka mea ki a ia, "E mōhio ana rānei koe i hē ngā Parihi i tō rātou rongonga i taua kupu?"

13 Nā, ka whakahoki ia ka mea, "Ka hūtia ngā māhuri katoa kīhai i whakatōkia e tōku Matua i te rangi. 14 Waiho atu rātou; he matapō rātou e ārahi ana i te matapō. Ki te ārahina te matapō e te matapō, ka taka tahi rāua ki te waikeri."

15 Ka whakahoki a Pita, ka mea ki a ia, "Whakaaturia ki a mātou tēnei kupu whakarite."

16 Ka mea a Īhu, "Kei te kūware tonu anō koutou? 17 Kīanō koutou i mātau noa, ko ngā mea katoa e tapoko atu ana ki te māngai ka riro ki roto ki te kōpū, ā, e ākiritia ana ki te poka? 18 Tēnā ko ngā mea e puta mai ana i te māngai e haere ake ana i te ngākau; mā ēnā e poke ai te tangata. 19 Nō roto hoki nō te ngākau te putanga ake o ngā whakaaro kino, o ngā kōhuru, o ngā pūremu, o ngā moepuku, o ngā tāhae, o ngā whakapae teka, o ngā kohukohu. 20 Ko ngā mea ēnei e noa ai te tangata; tēnā ko te kai me ngā ringa kīhai i horoia, e kore te tangata e noa i tēnā."

21 Ā, ka haere atu a Īhu i reira, ka anga ki ngā wāhi o Tāira, o Hairona. 22 Nā, ko te haerenga mai i aua wāhi o tētahi wahine, he Kanaani, ka karanga ki a ia, ka mea, "E te Ariki e te Tama a Rāwiri, kia aroha ki ahau; ko tāku tamāhine e ngaua kinotia ana e te rēwera."

23 Ā, kāhore āna kupu i whakahoki ai ki a ia. Nā, ka haere mai āna ākonga, ka tohe ki a ia, ka mea, "Tonoa kia haere; e karanga ana hoki i muri i a tātou."

24 Otirā, ka whakahoki ia, ka mea, "Heoi, ngā mea i tonoa mai ai ahau, ko ngā hipi ngaro o te whare o Īharaira."

25 Ka haere tonu mai tērā, ka koropiko ki a ia, ka mea, "E te Ariki, kia puta tōu whakaaro ki ahau."

26 Nā, ka whakahoki ia, ka mea, "Ehara i te tika kia tangohia te taro a ngā tamariki, kia makā mā ngā kurī."

27 Ka mea tērā, "Āe rā, e te Ariki, e kai ana anō ngā kurī i ngā kongakonga e ngahoro iho ana i te tēpu a ō rātou rangatira."

28 Kātahi ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a ia, "E tai, nui atu tōu whakapono; waiho i tāu i pai ai." Ā, ora ake tāna tamāhine i taua wā pū anō.

29 Nā, ka whakatika a Īhu i reira, ka haere ki te taha o te moana o Karirī, ā, kake ana ki te maunga, noho ana i reira. 30 He rahi hoki te hui i haere ki a ia, i a rātou anō ngā kopa, ngā matapō, ngā wahangū, ngā mutu, me te tini kē atu, ā, tukua iho e rātou ki ngā waewae o Īhu; ā, whakaorangia ana rātou e ia. 31 Mīharo noa te mano i tō rātou kitenga i ngā wahangū e kōrero ana, i ngā mutu e ora ana, i ngā kopa e haere ana, i ngā matapō e titiro ana; ā, whakakorōriatia ana e rātou te Atua o Īharaira.

32 Nā, ka karangatia e Īhu āna ākonga, ka mea, "E aroha ana ahau ki te huihui nei, ka toru nei hoki ō rātou rā e noho ana ki ahau, kāhore hoki ā rātou kai; e kore ahau e pai kia tonoa pukutia, kei hemo ki te ara."

33 Nā, ko te meatanga a āna ākonga ki a ia, "Nō hea ā tātou taro i te koraha, e mākona ai tēnei ope nui?"

34 Nā, ka mea a Īhu ki a rātou, "E hia ā koutou taro?"

Ka mea rātou, "E whitu, me ngā ika nonohi, torutoru nei."

35 Nā, ka mea ia ki te mano kia noho ki te whenua; 36 ā, ka mau ia ki ngā taro e whitu ki ngā ika; ka whakawhetai, ka whawhati, ā, hoatu ana e ia ki ngā ākonga, ā, nā ngā ākonga ki te mano.

37 Ā, kai ana rātou katoa, ā, ka mākona; e whitu hoki ngā kete i kohia e rātou, kī tonu i ngā whatiwhatinga i toe. 38 Ā, ko te hunga i kai, e whā mano ngā tāne, hāunga ngā wāhine, ngā tamariki. 39 Ā, ka oti te mano te tono atu e ia, ka eke ia ki te kaipuke; nā, kua ū ki ngā wāhi o Makarana.