1 La parola dell’Eterno che fu rivolta a Osea, figlio di Beeri, al tempo di Uzzia, di Iotam, di Acaz, di Ezechia, re di Giuda, e al tempo di Geroboamo, figlio di Ioas, re d’Israele. 2 Quando l’Eterno cominciò a parlare a Osea gli disse: "Va’, prenditi in moglie una prostituta e genera dei figli di prostituzione; perché il paese si prostituisce, abbandonando l’Eterno". 3 Egli andò e prese Gomer, figlia di Diblaim: lei concepì e gli partorì un figlio. 4 L’Eterno gli disse: "Chiamalo Izreel, poiché tra un po’ io punirò la casa di Ieu a causa del sangue sparso a Izreel e porrò fine al regno della casa d’Israele. 5 In quel giorno avverrà che io spezzerò l’arco d’Israele nella valle di Izreel". 6 Lei concepì di nuovo e partorì una figlia. L’Eterno disse a Osea: "Chiamala Lo-Ruama; perché io non avrò più compassione della casa d’Israele in modo da perdonarla. 7 Ma avrò compassione della casa di Giuda; li salverò mediante l’Eterno, il loro Dio; non li salverò con l’arco, né con la spada, né con la battaglia, né con cavalli, né con cavalieri". 8 Quando lei ebbe divezzato Lo-Ruama, concepì e partorì un figlio. 9 L’Eterno disse a Osea: "Chiamalo Lo-Ammi; poiché voi non siete mio popolo e io non sono vostro. 10 Tuttavia, il numero dei figli d’Israele sarà come la sabbia del mare, che non si può misurare né contare. Avverrà che invece di dire loro, come si diceva: ‘Voi non siete mio popolo’, sarà loro detto: ‘Siete figli dell’Iddio vivente’. 11 I figli di Giuda e i figli d’Israele si raduneranno assieme, si daranno un unico capo e saliranno fuori dal paese; poiché sarà grande il giorno di Izreel".

1 DIE woord van die Here wat gekom het tot Hoséa, die seun van Beëri, in die dae van Ussía, Jotam, Agas, Jehiskía, konings van Juda, en in die dae van Jeróbeam, die seun van Joas, koning van Israel.

2 Die begin van wat die Here met Hoséa gespreek het; die Here het aan Hoséa gesê: Gaan heen, neem vir jou 'n hoervrou en hoerkinders; want die land het grootliks owerspel bedrywe deur van die Here afvallig te word.

3 Toe het hy gegaan en Gomer, die dogter van Diblaim, geneem; en sy het swanger geword en vir hom 'n seun gebaar.

4 En die Here het vir hom gesê: Noem hom Jísreël, want nog 'n klein tydjie, dan sal Ek die bloedskuld van Jísreël aan die huis van Jehu besoek en 'n einde maak aan die koninkryk van die huis van Israel.

5 Ja, in dié dag sal Ek die boog van Israel verbreek in die laagte van Jísreël.

6 Toe het sy weer swanger geword en 'n dogter gebaar; en Hy het vir hom gesê: Noem haar Lo-Rugáma, want Ek sal My verder nie meer oor die huis van Israel ontferm deur hulle vergifnis te skenk nie.

7 Maar oor die huis van Juda sal Ek My ontferm en hulle verlos deur die Here hulle God, en Ek sal hulle nie deur boog of swaard of oorlog, deur perde of ruiters verlos nie.

8 Nadat sy Lo-Rugáma gespeen het, het sy weer swanger geword en 'n seun gebaar.

9 En Hy het gesê: Noem hom Lo-Ammi, want julle is nie my volk nie, en Ek sal nie julle s’n wees nie.

10 Nogtans sal die getal van die kinders van Israel wees soos die sand van die see, wat nie gemeet en nie getel kan word nie; en in plaas dat aan hulle gesê word: Julle is nie my volk nie — sal aan hulle gesê word: Julle is kinders van die lewende God.

11 Dan sal die kinders van Juda en die kinders van Israel almal saam vergader en vir hulle een hoof aanstel en uit die land optrek; want groot is die dag van Jísreël!

12 Sê aan julle broers: Ammi, en aan julle susters: Rugáma.