1 He himene na Ahapa. Kua puaki te kupu a te Atua, a te Atua tonu, a Ihowa, a karangatia ana e ia te whenua i te putanga mai o te ra, tae noa ki tona torengitanga.2 Kua tiaho mai te Atua i roto i Hiona, i te tino o te ataahua.3 Ka haere mai to tatou Atua, e kore ano e wahangu: ka kai te kapura i tona aroaro, a ka hukerikeri te awha ki tetahi taha ona, ki tetahi taha.4 Ka karangatia e ia nga rangi i runga, me te whenua hoki, ki te whakaritenga mo tona iwi.5 Huihuia mai ki ahau taku hunga tapu, te hunga i whakarite kawenata ki ahau i runga i te patunga tapu.6 A ma nga rangi e whakakite tona tika: ko te Atua ake nei hoki te kaiwhakawa. (Hera.7 Whakarongo, e toku iwi, a ka korero ahau; e Iharaira, ka whakaatu ahau ki a koe; ko ahau te Atua, ko tou Atua.8 E kore ahau e riri ki a koe mo au patunga tapu; a kei toku aroaro tonu au tahunga tinana.9 E kore ahau e tango i tetahi puru i roto i tou whare, i etahi koati toa ranei i roto i au taiepa.10 Naku nei hoki nga kirehe katoa o te ngahere, nga kararehe i runga i te mano o nga pukepuke.11 E matau ana ahau ki nga manu katoa o nga maunga; naku ano nga kirehe o te parae.12 Me he matekai toku, e kore ahau e korero ki a koe: naku nei hoki te ao, me ona tini mea.13 E kai koia ahau i te kikokiko o nga puru, e inu ranei i te toto o nga koati?14 Ko te whakawhetai hei patunga tapu mau ki te Atua; whakamana hoki au kupu taurangi ki te Runga Rawa.15 A karanga ki ahau i te ra o te he: maku koe e whakaora, a ka whakakororiatia ahau e koe.16 Ki te tangata hara ia ka mea te Atua, He aha mau te whakapuaki i aku tikanga, te whakahua ranei i taku kawenata e tou mangai?17 Kua kino nei hoki koe ki te ako, a e akiri ana i aku kupu ki muri i a koe.18 I tou kitenga i te tahae, na whakaae ana koe ki a ia; a whai tahi ana me te hunga puremu.19 Kua tukua e koe tou mangai ki te kino; a e tito hianga ana tou arero.20 Noho ana koe, ka korero kino ki tou teina: ngautuara tonu iho koe ki te tama a tou whaea.21 Ko au mahi enei, a wahangu tonu ahau; i mea koe he pena pu ahau me koe: otira ka riria koe e ahau, ka whakararangitia ano aua mea ki tou aroaro.22 Na whakaaroa tenei, e te hunga kua wareware ki te Atua; kei haehaea koutou e ahau, a kahore he kaiwhakaora.23 Ko te whakamoemiti te patunga tapu e whai kororia ai ahau: ko te tangata hoki he tika nei tona ara ka whakakitea e ahau ki a ia te whakaoranga a te Atua.
1 Salmo de Asaf. Falou o Senhor Deus e convocou toda a terra, desde o levante até o poente.2 Do alto de Sião, ideal de beleza, Deus refulgiu:3 nosso Deus vem vindo e não se calará. Um fogo abrasador o precede; ao seu redor, furiosa tempestade.4 Do alto ele convoca os céus e a terra para julgar seu povo:5 Reuni os meus fiéis, que selaram comigo aliança pelo sacrifício.6 E os céus proclamam sua justiça, porque é o próprio Deus quem vai julgar.7 Escutai, ó meu povo, que eu vou falar: Israel, vou testemunhar contra ti. Deus, o teu Deus, sou eu.8 Não te repreendo pelos teus sacrifícios, pois teus holocaustos estão sempre diante de mim.9 Não preciso do novilho do teu estábulo, nem dos cabritos de teus apriscos,10 pois minhas são todas as feras das matas; há milhares de animais nos meus montes.11 Conheço todos os pássaros do céu, e tudo o que se move nos campos.12 Se tivesse fome, não precisava dizer-te, porque minha é a terra e tudo o que ela contém.13 Porventura preciso comer carne de touros, ou beber sangue de cabrito?...14 Oferece, antes, a Deus um sacrifício de louvor e cumpre teus votos para com o Altíssimo.15 Invoca-me nos dias de tribulação, e eu te livrarei e me darás glória.16 Ao pecador, porém, Deus diz: Por que recitas os meus mandamentos, e tens na boca as palavras da minha aliança?17 Tu que aborreces meus ensinamentos e rejeitas minhas palavras?18 Se vês um ladrão, te ajuntas a ele, e com adúlteros te associas.19 Dás plena licença à tua boca para o mal e tua língua trama fraudes.20 Tu te assentas para falar contra teu irmão, cobres de calúnias o filho de tua própria mãe.21 Eis o que fazes, e eu hei de me calar? Pensas que eu sou igual a ti? Não, mas vou te repreender e te lançar em rosto os teus pecados.22 Compreendei bem isto, vós que vos esqueceis de Deus: não suceda que eu vos arrebate e não haja quem vos salve.23 Honra-me quem oferece um sacrifício de louvor; ao que procede retamente, a este eu mostrarei a salvação de Deus.