1 ജ്ഞാനമായവൾ തനിക്കു ഒരു വീടുപണിതു;

അതിന്നു ഏഴു തൂൺ തീർത്തു.

2 അവൾ മൃഗങ്ങളെ അറുത്തു, വീഞ്ഞു കലക്കി,

തന്റെ മേശ ചമയിച്ചുമിരിക്കുന്നു.

3 അവൾ തന്റെ ദാസികളെ അയച്ചു

പട്ടണത്തിലെ മേടകളിൽനിന്നു വിളിച്ചു പറയിക്കുന്നതു:

4 അല്പബുദ്ധിയായവൻ ഇങ്ങോട്ടു വരട്ടെ;

ബുദ്ധിഹീനനോടോ അവൾ പറയിക്കുന്നതു;

5 വരുവിൻ, എന്റെ അപ്പം തിന്നുകയും

ഞാൻ കലക്കിയ വീഞ്ഞു കുടിക്കയും ചെയ്‌വിൻ!

6 ബുദ്ധിഹീനരേ, ബുദ്ധിഹീനത വിട്ടു ജീവിപ്പിൻ!

വിവേകത്തിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നടന്നുകൊൾവിൻ.

7 പരിഹാസിയെ ശാസിക്കുന്നവൻ ലജ്ജ സമ്പാദിക്കുന്നു;

ദുഷ്ടനെ ഭർത്സിക്കുന്നവന്നു കറ പറ്റുന്നു.

8 പരിഹാസി നിന്നെ പകെക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവനെ ശാസിക്കരുതു;

ജ്ഞാനിയെ ശാസിക്ക; അവൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കും.

9 ജ്ഞാനിയെ പ്രബോധിപ്പിക്ക, അവന്റെ ജ്ഞാനം വർദ്ധിക്കും;

നീതിമാനെ ഉപദേശിക്ക അവൻ വിദ്യാഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കും.

10 ✝യഹോവാഭക്തി ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആരംഭവും

പരിശുദ്ധനെക്കുറിച്ചുള്ള പരിജ്ഞാനം വിവേകവും ആകുന്നു.

11 ഞാൻ മുഖാന്തരം നിന്റെ നാളുകൾ പെരുകും;

നിനക്കു ദീർഘായുസ്സു ഉണ്ടാകും.

12 നീ ജ്ഞാനിയാകുന്നുവെങ്കിൽ നിനക്കുവേണ്ടി തന്നേ ജ്ഞാനിയായിരിക്കും;

പരിഹസിക്കുന്നു എങ്കിലോ, നീ തന്നേ സഹിക്കേണ്ടിവരും.

13 ഭോഷത്വമായവൾ മോഹപരവശയായിരിക്കുന്നു;

അവൾ ബുദ്ധിഹീന തന്നേ, ഒന്നും അറിയുന്നതുമില്ല.

14 തങ്ങളുടെ പാതയിൽ നേരെ നടക്കുന്നവരായി

കടന്നുപോകുന്നവരെ വിളിക്കേണ്ടതിന്നു

15 അവൾ പട്ടണത്തിലെ മേടകളിൽ

തന്റെ വീട്ടുവാതില്ക്കൽ ഒരു പീഠത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നു.

16 അല്പബുദ്ധിയായവൻ ഇങ്ങോട്ടു വരട്ടെ;

ബുദ്ധിഹീനനോടോ അവൾ പറയുന്നതു;

17 മോഷ്ടിച്ച വെള്ളം മധുരവും

ഒളിച്ചുതിന്നുന്ന അപ്പം രുചികരവും ആകുന്നു.

18 എങ്കിലും മൃതന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടെന്നും

അവളുടെ വിരുന്നുകാർ പാതാളത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ

ഇരിക്കുന്നു എന്നും അവൻ അറിയുന്നില്ല.