Publicidade

Eclesiastes 10

AVM
He Whakaaro Momo

1 ngā ngaro mate ka piro whakahouhou ai te hinu a te kaiwhakananu;

ka pērā anō te whakaaro nui me te ingoa nui,

he iti noa te wairangi māna e tāmi.

2 Kei tōna ringa matau te ngākau o te tangata whakaaro nui;

kei tōna mauī ia te ngākau o te wairangi.

3 Āe hoki, ka haere te wairangi i te ara, ka taka ōna mahara,

ā, ka kōrero ia ki ngā tāngata katoa he wairangi ia.

4 Ki te ara te wairua o te rangatira, he riri ki a koe,

kaua tōu wāhi e whakarērea;

ka ai hoki te whakangāwari hei whakamārie ngā hara nui.

5 Tēnei tētahi kino i kitea e ahau i raro i te ,

e rite tonu ana ki te i puta mai i te rangatira:

6 ko te wairangi e whakanohoia ana ki runga ki ngā wāhi tiketike rawa,

ā, ko ngā tāngata taonga e noho ana i te wāhi i raro.

7 I kite ahau i ngā kaimahi i runga i te hōiho,

ā, ko ngā rangatira e haere ana, ānō he kaimahi, i runga i te whenua.

8 Ko te tangata e keri ana i te rua, ka taka anō ki roto;

ko te tangata e wāhi ana i te taiepa, ka ngaua e te nākahi.

9 Ko te tangata e tārai ana i ngā kōhatu, ka mamae anō i reira;

ko te tangata e tata ana i te rākau, ka ora noa anō i reira.

10 Ki te pūhuki te rino, ā, kāhore e whakakoia te mata,

kia nui ake anō tōna kaha;

he pai ia ngā whakaaro nui hei whakatikatika.

11 Ki te ngau te nākahi i te mea kīanō i whakawaia,

kāhore hoki he painga o te kaiwhakawai.

12 He ātaahua ngā kupu a te māngai o te tangata whakaaro nui;

tēnā ko te wairangi ka horomia a ia anō e ōna ngutu.

13 Ko te tīmatanga o ngā kupu a tōna māngai he wairangi;

ko te mutunga o tāna kōrero, he haurangi, he .

14 He maha anō hoki ngā kupu a te wairangi;

engari e kore te tangata e mōhio ko te aha e puta mai.

, ko ngā mea e puta mai i muri i a ia,

wai e whakaatu ki a ia?

15 Hōhā iho ngā wairangi i tāna mahi, i tāna mahi;

e kore nei hoki ia e mātau ki te haere ki te .

16 Auē te mate mōu, e te whenua he tamaiti nei tōu kīngi,

ā, e kai ana ōu rangatira i te ata!

17 Ka hari koe, e te whenua, he tamaiti nei ngā rangatira tōu kīngi,

ā, e kai ana ōu rangatira i te e tika ai

hei mea whakakaha, ehara i te mea hei whakahaurangi.

18 te māngere ka totohu iho ai te tuanui o te whare;

te ngoikore anō o ngā ringa ka tūturu ai te whare.

19 Hei mea te kata te hākari i tukua ai,

he mea whakahari anō te wāina;

ā, te hiriwa ka rite ai ngā mea katoa.

20 Kaua e kangā te kīngi, kaua rawa i roto i tōu whakaaro;

kaua hoki e kangā te tangata taonga i roto i tōu whare moenga;

te mea ka kawea te reo e tētahi manu o te rangi,

ka kōrerotia hoki taua mea e tētahi mea whai parirau.

1 Uma mosca morta infeta e corrompe o azeite perfumado. Um pouco de loucura é suficiente para corromper a sabedoria.

2 O coração do sábio vai para a direi­ta, mas o coração do insensato para a esquerda.

3 No meio da estrada, quando caminha o tolo, falta-lhe o bom senso, e todos dizem: "É um louco".

4 Se a ira do príncipe se inflama contra ti, não abandones o teu lugar, porque a calma previne grandes erros.

5 Vi debaixo do sol um mal, uma falha da parte do soberano:

6 o insensato ocupa os mais altos cargos, enquanto que os homens de valor estão colocados em empregos inferiores.

7 Vi escravos montarem a cavalo e príncipes andarem a como escravos.

8 Quem cava uma fossa poderá nela cair, e quem derruba um muro poderá ser picado por uma serpente.

9 Quem lavra pedras poderá machucar-se; quem corta a lenha se machuca com ela.

10 Se o ferro estiver embotado e não for afiado o gume, é preciso redobrar de esforços; mas afiá-lo é uma vantagem que a sabedoria proporciona.

11 Se a serpente morder por erro de encantamento, não vale a pena ser encantador.

12 As palavras do sábio alcançam-lhe o favor, mas os lábios do insensato causam a sua perda.

13 O começo de suas palavras é uma estultícia, e o final de seu discurso é uma perigosa insânia.

14 O insensato multiplica as palavras. O homem não conhece o futuro. Quem lhe poderia dizer o que de acontecer em seguida?

15 O trabalho do insensato o fatiga, pois nem sequer sabe ir à cidade.

16 Ai de ti, país, cujo rei é um menino e cujos príncipes comem desde a manhã.

17 Feliz de ti, país, cujo rei é de família nobre e cujos príncipes comem em hora conveniente, não por devassidão, mas para sua própria refeição.

18 Por causa do desleixo desabará o madeiramento e, quando as mãos são inativas, choverá dentro da casa.

19 Faz-se festa para se divertir; o vinho alegra a vida, e o dinheiro serve para tudo.

20 Não digas mal do rei, nem mesmo em pensamento! Mesmo dentro de teu quarto, não digas mal do poderoso. Porque um passarinho do céu poderia levar tua palavra, e as aves repetirem tuas frases.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-