1 Mā ngā ngaro mate ka piro whakahouhou ai te hinu a te kaiwhakananu;
ka pērā anō te whakaaro nui me te ingoa nui,
he iti noa te wairangi māna e tāmi.
2 Kei tōna ringa matau te ngākau o te tangata whakaaro nui;
kei tōna mauī ia te ngākau o te wairangi.
3 Āe rā hoki, ka haere te wairangi i te ara, ka taka ōna mahara,
ā, ka kōrero ia ki ngā tāngata katoa he wairangi ia.
4 Ki te ara te wairua o te rangatira, he riri ki a koe,
kaua tōu wāhi e whakarērea;
ka ai hoki te whakangāwari hei whakamārie mō ngā hara nui.
5 Tēnei tētahi kino i kitea e ahau i raro i te rā,
e rite tonu ana ki te hē i puta mai i te rangatira:
6 ko te wairangi e whakanohoia ana ki runga ki ngā wāhi tiketike rawa,
ā, ko ngā tāngata taonga e noho ana i te wāhi i raro.
7 I kite ahau i ngā kaimahi i runga i te hōiho,
ā, ko ngā rangatira e haere ana, ānō he kaimahi, i runga i te whenua.
8 Ko te tangata e keri ana i te rua, ka taka anō ki roto;
ko te tangata e wāhi ana i te taiepa, ka ngaua e te nākahi.
9 Ko te tangata e tārai ana i ngā kōhatu, ka mamae anō i reira;
ko te tangata e tata ana i te rākau, ka ora noa anō i reira.
10 Ki te pūhuki te rino, ā, kāhore e whakakoia te mata,
kia nui ake anō tōna kaha;
he pai ia ngā whakaaro nui hei whakatikatika.
11 Ki te ngau te nākahi i te mea kīanō i whakawaia,
kāhore hoki he painga o te kaiwhakawai.
12 He ātaahua ngā kupu a te māngai o te tangata whakaaro nui;
tēnā ko te wairangi ka horomia a ia anō e ōna ngutu.
13 Ko te tīmatanga o ngā kupu a tōna māngai he wairangi;
ko te mutunga o tāna kōrero, he haurangi, he hē.
14 He maha anō hoki ngā kupu a te wairangi;
engari e kore te tangata e mōhio ko te aha e puta mai.
Nā, ko ngā mea e puta mai i muri i a ia,
mā wai rā e whakaatu ki a ia?
15 Hōhā iho ngā wairangi i tāna mahi, i tāna mahi;
e kore nei hoki ia e mātau ki te haere ki te pā.
16 Auē te mate mōu, e te whenua he tamaiti nei tōu kīngi,
ā, e kai ana ōu rangatira i te ata!
17 Ka hari koe, e te whenua, he tamaiti nei nō ngā rangatira tōu kīngi,
ā, e kai ana ōu rangatira i te wā e tika ai –
hei mea whakakaha, ehara i te mea hei whakahaurangi.
18 Mā te māngere ka totohu iho ai te tuanui o te whare;
mā te ngoikore anō o ngā ringa ka tūturu ai te whare.
19 Hei mea mō te kata te hākari i tukua ai,
he mea whakahari anō te wāina;
ā, mā te hiriwa ka rite ai ngā mea katoa.
20 Kaua e kangā te kīngi, kaua rawa i roto i tōu whakaaro;
kaua hoki e kangā te tangata taonga i roto i tōu whare moenga;
nō te mea ka kawea te reo e tētahi manu o te rangi,
ka kōrerotia hoki taua mea e tētahi mea whai parirau.
1 LAS moscas muertas hacen heder y dar mal olor el perfume del perfumista: 10.1 cp. 2.3.así una pequeña locura, al estimado por sabiduría y honra.
2 El corazón del sabio está á su mano derecha; mas el corazón del necio á su mano izquierda.
3 Y aun mientras va el necio por el camino, fálta le, su cordura, y 10.3 Pr. 18.2.dice á todos, que es necio.
4 Si el espíritu del príncipe se exaltare contra ti, 10.4 cp. 8.3.no dejes tu lugar; 10.4 Pr. 25.15.porque la lenidad hará cesar grandes ofensas.
5 Hay un mal que debajo del sol he visto, á manera de error emanado del príncipe:
6 10.6 Est. 3.1. La necedad está colocada en grandes alturas, y los ricos están sentados en lugar bajo.
7 Vi 10.7 Pr. 19.10.siervos en caballos, y príncipes que andaban como siervos sobre la tierra.
8 10.8 Sal. 7.15. Pr. 26.27. El que hiciere el hoyo caerá en él; y el que aportillare el vallado, morderále la serpiente.
9 El que mudare las piedras, trabajo tendrá en ellas: 10.9 Dt. 20.19.el que cortare la leña, en ella peligrará.
10 Si se embotare el hierro, y su filo no fuere amolado, hay que añadir entonces más fuerza: empero excede la bondad de la sabiduría.
11 Muerde 10.11 Sal. 58.4,5. Jer. 8.17.la serpiente cuando no está encantada, y el lenguaraz no es mejor.
12 Las 10.12 Pr. 10.32.palabras de la boca del sabio son gracia; mas los labios del necio causan su propia ruina.
13 El principio de las palabras de su boca es necedad; y el fin de su charla nocivo desvarío.
14 10.14 Mt. 15.2. El necio multiplica palabras: no sabe hombre lo que ha de ser; 10.14 cp. 3.22 y 6.12.¿y quién le hará saber lo que después de él será?
15 El trabajo de los necios los fatiga; porque no saben por dónde ir á la ciudad.
16 10.16 Is. 3.4,5,12. ¡Ay de ti, tierra, cuando tu rey es muchacho, y tus príncipes 10.16 Is. 5.11.comen de mañana!
17 ¡Bienaventurada, tú, tierra, cuando tu rey es hijo de nobles, y 10.17 Pr. 31.4.tus príncipes comen á su hora, por refección, y no por el beber!
18 Por la pereza se cae la techumbre, y por flojedad de manos se llueve la casa.
19 Por el placer se hace el convite, 10.19 Sal. 104.15.y el vino alegra los vivos: y el dinero responde á todo.
20 10.20 Ex. 22.28. Ni aun en tu pensamiento digas mal del rey, ni en los secretos de tu cámara digas mal del rico; porque las aves del cielo llevarán la voz, y las que tienen alas harán saber la palabra.