1 Nā, ko te tikanga tēnei, kia kaha ake tō tātou whakaaro ki ngā mea kua rangona, kei pahuhu atu i a tātou. 2 Mehemea hoki te kupu i whakapuakina e ngā anahera he pūmau, ā, he tika tonu te utu i whakahokia mō ngā pokanga kētanga katoa, mō ngā mahi tutū; 3 me pēhea ka mawhiti ai tātou ki te paopao tātou ki tēnei ora nui; i tīmataia nei te kōrero e te Ariki, ā, kua whakaūkia mai ki a tātou e te hunga i rangona ai; 4 me te whakaatu anō te Atua ki tā rātou, i runga i ngā tohu, i ngā mea whakamīharo, i tōna tini o ngā merekara, i ngā tūwhanga mai anō hoki o te Wairua Tapu, he pērā anō me tāna i pai ai.
5 Kāhore hoki i waiho e ia ki raro i ngā anahera te ao meāke nei puta, tā mātou e kōrero nei. 6 Heoi, i whakaaturia mai e tētahi i tētahi wāhi, i mea mai:
"He aha te tangata, i mahara ai koe ki a ia?
Te tama rānei a te tangata, i tirohia ai ia e koe?
7 Nohinohi nei te whai i whakaititia iho ai ia e koe i ngā anahera;
kua karaunatia ia e koe ki te korōria, ki te hōnore,
kua waiho anō ia e koe hei rangatira mō ngā mahi a ōu ringa.
8 Kua waiho nei e koe ngā mea katoa ki raro i ōna waewae."
Nā, i ngā mea katoa ka waiho nei i raro i a ia, kāhore i mahue tētahi mea kīhai nei i waiho i raro i a ia. Otirā, kāhore anō tātou kia kite noa i ngā mea katoa kua oti te waiho i raro i a ia. 9 Ka kite rāia tātou i a Īhu, he nohinohi nei te wāhi i whakaititia iho ai ia i ngā anahera ka oti nei te karauna ki te korōria, ki te hōnore, i muri nei i tōna ngaunga e te mate; he meatanga nā tō te Atua aroha noa kia pāngia ia e te mate mō ngā tāngata katoa.
10 Ko tāna tikanga tika hoki ia, māna nei ngā mea katoa, nāna anō hoki ngā mea katoa i a ia e ārahi ana i ngā tama tokomaha ki te korōria, kia waiho ngā mamae hei mea e tino rite ai te take o tō rātou whakaoranga. 11 Ko te kaiwhakatapu hoki, rātou ko te hunga e whakatapua ana, nō te pū kotahi rātou katoa. Koia ia tē whakamā ai ki te hua i a rātou he tēina; 12 e mea nei ia,
"Māku e kōrero tōu ingoa ki ōku tēina;
ka hīmene atu ahau ki a koe
i waenganui o te whakaminenga."
13 Me tēnei anō hoki,
"Ka ū pū ahau ki a ia."
Me tēnei anō,
"Nanā, ahau nei me ngā tamariki i hōmai e te Atua ki ahau."
14 Nā, kei ngā tamariki he kikokiko, he toto, koia hoki ia i whakawhiwhia ai anō hoki ki aua mea; kia ai ai tōna matenga hei whakakāhore mō te rangatira o te mate, arā mō te rēwera; 15 kia whakaputaina mai ai hoki e ia ki waho te hunga i meinga e te wehi o te mate hei taurekareka i ngā wā katoa i ora ai rātou. 16 Kīhai hoki ia i mau ki ngā anahera; engari i mau ia ki te uri o Āperahama. 17 Nā konei i tika ai kia whakaritea ia ki ōna tēina i ngā mea katoa, kia waiho ai ia hei tohunga nui e atawhai ana, e pono ana i ngā meatanga ki te Atua, hei whakamārie mō ngā hara o te iwi. 18 I te mea hoki ka whakamātautauria ia, ā, mamae iho, e taea e ia te āwhina te hunga e whakamātautauria ana.
1 POR tanto, es menester que con más diligencia atendamos á las cosas que hemos oído, porque acaso no nos escurramos.
2 Porque si la palabra dicha 2.2 Hch. 7.53.por los ángeles fué firme, y toda rebelión y desobediencia recibió justa paga de retribución,
3 ¿Cómo escaparemos 2.3 cp. 10.28,29 y 12.25.nosotros, si tuviéremos en poco una salud tan grande? 2.3 Mr. 1.14.La cual, habiendo comenzado á ser publicada por el Señor, ha sido 2.3 Lc. 1.2.confirmada hasta nosotros por los que oyeron;
4 Testificando juntamente con ellos Dios, con 2.4 Hch. 5.12.señales y milagros, y diversas 2.4 Hch. 2.22. 1 Co. 2.4.maravillas, y 2.4 1 Co. 12.4,11.repartimientos del Espíritu Santo según su voluntad.
5 Porque no sujetó á los ángeles 2.5 cp. 1.2,4,8.el mundo venidero, del cual hablamos.
6 Testificó empero uno en cierto lugar, diciendo:
2.6 Sal. 8.4-6. ¿Qué es el hombre, que te acuerdas de él?
¿O el hijo del hombre, que le visitas?
7 Tú le hiciste un poco menor que los ángeles,
Coronástele de gloria y de honra,
Y pusístete sobre las obras de tus manos;
8 Todas 2.8 Ef. 1.22. Fil. 3.21.las cosas sujetaste debajo de sus pies.
Porque en cuanto le sujetó todas las cosas, nada dejó que no sea sujeto á él; 2.8 1 Co. 15.27.mas aun no vemos que todas las cosas le sean sujetas.
9 Empero vemos coronado de gloria y de honra, por el padecimiento de muerte, á aquel Jesús 2.9 ver. 7. Hch. 2.33. Fil. 2.7-9.que es hecho un poco menor que los ángeles, para que por gracia de Dios 2.9 Mt. 16.28.gustase la muerte 2.9 2 Co. 5.15. 1 Ti. 2.6. 1 Jn. 2.2.por todos.
10 Porque convenía 2.10 Lc. 24.26,46.que aquel 2.10 1 Co. 8.6. Col. 1.16. cp. 1.2por cuya causa son todas las cosas, y por el cual todas las cosas subsisten, habiendo de llevar á la gloria á muchos hijos, 2.10 Hch. 3.15. cp. 12.2hiciese 2.10 cp. 5.9.consumado por aflicciones al autor de la salud de ellos.
11 Porque 2.11 Jn. 17.19. cp. 10.10,29el que santifica y los que son santificados, 2.11 Ro. 8.14.de uno son todos: por lo cual 2.11 Ro. 8.29.no se avergüenza de llamarlos hermanos,
12 Diciendo:
2.12 Sal. 22.22. Anunciaré á mis hermanos tu nombre,
En medio de la congregación te alabaré.
13 Y otra vez: 2.13 Is. 8.17.Yo confiaré en él. Y otra vez: 2.13 Is. 8.18.He aquí, yo y 2.13 Jn. 17.2.los hijos que me dió Dios.
14 Así que, por cuanto los hijos participaron de carne y sangre, 2.14 Ro. 8.3.él también participó de lo mismo, 2.14 2 Ti. 1.10. 1 Jn. 3.8.para destruir por la muerte al que tenía el imperio de la muerte, es á saber, al diablo,
15 Y librar á 2.15 Ro. 8.15.los que por el temor de la muerte estaban por toda la vida sujetos á servidumbre.
16 Porque ciertamente no tomó á los ángeles, sino á la simiente de Abraham tomó.
17 Por lo cual, debía ser en todo semejante á los hermanos, para venir 2.17 cp. 4.15,16 y 5.1,2.a ser misericordioso y fiel Pontífice en lo que es para con Dios, para expiar los pecados del pueblo.
18 2.18 cp. 4.15,16 y 5.1,2. Porque en cuanto él mismo padeció siendo tentado, es poderoso para socorrer á los que son tentados.