1 Ko tēnei Merekihereke hoki, kīngi o Harema, tohunga o te Atua o te Runga Rawa, i tūtaki nei ki a Āperahama i a ia e hoki ana i te patunga i ngā kīngi, i manaaki nei i a ia, 2 ā, hoatu ana e Āperahama ki a ia ngā whakatekau o ngā mea katoa. Ko te whakamāoritanga o tōna ingoa i te tuatahi ko te Kīngi o te tika, i tō muri hoki ko te Kīngi o Harema, arā ko te Kīngi o te rangimārie. 3 He mea matuakore, whaeakore, kāhore nei ōna whakapapa tūpuna, kāhore he tīmatanga o ōna rā, kāhore he mutunga o tōna ora; he tangata kua whakaritea ki te Tama a te Atua, mau tonu ana ia hei tohunga.
4 Nā, whakaaroa te nui o tēnei tangata i hoatu nei ki a ia e te tupuna nui, e Āperahama, ngā whakatekau o ngā taonga parakete. 5 Ko ngā tama hoki a Rīwai, arā ngā mea kua riro nei i a rātou te mahi tohunga, he ture kei a rātou kia tangohia tā te ture i whakarite ai, ngā whakatekau a te iwi, he mea nā ō rātou tēina i puta mai nei anō i te hope o Āperahama. 6 Ko tēnei tangata ia, ehara nei i te mea nō tō rātou kāwai, riro ana i a ia ngā whakatekau a Āperahama, ā, manaakitia ana e ia te tangata i a ia nei ngā kupu whakaari. 7 E kore rawa ia tēnei e taea te whakateka, arā ko te mea iti e manaakitia ana e te mea nui. 8 I konei e riro ana ngā whakatekau i ngā tāngata, he matemate nei; i reira ia, i tērā e kīia nei kei te ora ia. 9 Me pēnei anō te kī, ko Rīwai e tango whakatekau nei, hoatu ana e ia he whakatekau i tā Āperahama meatanga rā. 10 I roto tonu hoki ia i te hope o tōna pāpā i te tūtakitanga o Merekihereke ki a ia.
11 Nā, ki te mea nā tā te Rīwai mahi tohunga i tino rite ai, ā, i nā runga hoki i tērā te rironga o te ture i te iwi, he aha atu te mea e whakatika ake ai tētahi atu tohunga i runga i tō Merekihereke ritenga; tē kīia ai i runga i tō Ārona ritenga? 12 Ka whakaputaia kētia nei hoki te mahi tohunga, ina kua puta kē anō hoki te ture. 13 Ko te tangata hoki mōna ēnei kōrero, he hapū kē tōna, kāhore nei tētahi o rātou i whakatata ki te āta. 14 He mea takoto mārama hoki tēnei, i puta ake tō tātou Ariki i roto i a Hūrā: hore rawa he kupu a Mohi mō te mahi tohunga a tērā iwi.
15 Ā, ka tino mārama rawa tā mātou i kōrero ai, ina whakatika ake tētahi atu tohunga i te ritenga o Merekihereke; 16 ko tōna whakatohungatanga nei hoki ehara i te mea nō runga i te ture o ngā tikanga o te kikokiko, engari nō runga i te kaha o te ora e kore e mutu. 17 Kua whakaaturia mai nei hoki e ia:
"Hei tohunga koe ake ake
i runga i te ritenga o Merekihereke."
18 Kua whakakāhoretia hoki te ture i whakatakotoria i mua, nō te mea kāhore ōna kaha, kāhore ōna hua, 19 (kāhore hoki he mea i tino tika i te ture), kua mauria mai anō he mea e hira ake ai te tūmanako, nā reira nei tātou ka whakatata atu ki te Atua.
20 Nā, kīhai nei i mahue te oati; 21 ko ērā hoki kāhore he oati i tō rātou whakatohungatanga; he oati ia i tō tēnei, nā tērā i kī mai rā ki a ia:
"Kua oati te Ariki,
ā, e kore e puta kē tōna whakaaro:
‘Hei tohunga koe ake ake
i runga i te ritenga o Merekihereke.’ "
22 Koia i nui kē ai te pai o te kawenata ko Īhu nei tōna kaiwhakamau.
23 He tokomaha hoki rātou i whakatohungatia, tā te mea kīhai i tukua e te mate kia tū tonu; 24 ko tēnei ia, e mau tonu ana ake ake, e kore anō e puta kē tāna mahi tohunga. 25 Nā, e taea anō e ia te tino whakaora te hunga e nā runga atu ana i a ia ki te Atua; e ora tonu ana hoki ia hei īnoi mō rātou.
26 He pai rawa hoki tēnei tū tohunga nui mō tātou, te tapu, te kinokore, te poke kore, he mea motu kē i te hunga hara, kua whakanekehia ake anō hoki ki runga ake i ngā rangi. 27 Kāhore āna mea e pērā ai ia me ngā tohunga nui, e whakaeke patunga tapu ai ia i ia rā, mō ōna hara ake i te tuatahi, muri iho mō o te iwi; kotahi tonu hoki tāna meatanga i tēnei, i tāna whakaekenga atu i a ia ake. 28 Ko ngā tohunga nui hoki e whakatūria ana e te ture, he tāngata e pēhia ana e te ngoikore; ko tā te kupu ia o te oati, i muri nei i te ture, ko te Tama kua oti nei te mea kia tino tika ake ake.
1 PORQUE este 7.1 Gn. 14.18-20.Melchîsedec, rey de Salem, sacerdote del Dios Altísimo, el cual salió á recibir á Abraham que volvía de la derrota de los reyes, y le bendijo,
2 Al cual asimismo dió Abraham los diezmos de todo, primeramente él se interpreta Rey de justicia; y luego también Rey de Salem, que es, Rey de paz;
3 Sin padre, sin madre, sin linaje; que ni tiene principio de días, ni fin de vida, mas hecho semejante al 7.3 ver. 28. cp. 1.2.Hijo de Dios, permanece sacerdote 7.3 cp. 10.1,12,14.para siempre.
4 Mirad pues cuán grande fué éste, al cual aun Abraham el patriarca dió diezmos de los despojos.
5 Y ciertamente 7.5 Nm. 18.21,26. 2 Cr. 31.4,5.los que de los hijos de Leví toman el sacerdocio, tienen mandamiento de tomar del pueblo los diezmos según la ley, es á saber, de sus hermanos aunque también hayan salido de los lomos de Abraham.
6 Mas aquél cuya genealogía no es contada de ellos, tomó de Abraham los diezmos, y bendijo 7.6 Ro. 4.13. Ga. 3.16.al que tenía las promesas.
7 Y sin contradicción alguna, lo que es menos es bendecido de lo que es más.
8 Y aquí ciertamente los hombres mortales toman los diezmos: mas allí, aquel 7.8 cp. 5.6.del cual está dado testimonio que vive.
9 Y, por decirlo así, en Abraham fué diezmado también Leví, que recibe los diezmos;
10 Porque aun estaba en los lomos de su padre cuando Melchîsedec le salió al encuentro.
11 Si 7.11 Ga. 2.21. cp. 8.7pues la perfección era por el sacerdocio Levítico (porque debajo de él recibió el pueblo la ley) ¿qué necesidad había aún de que se levantase otro sacerdote 7.11 cp. 5.6.según el orden de Melchîsedec, y que no fuese llamado según el orden de Aarón?
12 Pues mudado el sacerdocio, necesario es que se haga también mudanza de la ley.
13 Porque aquel del cual esto se dice, de otra tribu es, de la cual nadie asistió al altar.
14 Porque notorio es que 7.14 Is. 11.1. Mi. 5.2. Mt. 1.3.el Señor nuestro nació de la tribu de Judá, sobre cuya tribu nada habló Moisés tocante al sacerdocio.
15 Y aun más manifiesto es, si á semejanza de Melchîsedec se levanta otro sacerdote,
16 El cual no es hecho conforme á la ley del mandamiento carnal, sino según la virtud de vida indisoluble;
17 Pues se da testimonio de él:
7.17 Sal. 110.4. Tú eres sacerdote para siempre,
Según el orden de Melchîsedec.
18 El mandamiento precedente, cierto se abroga por 7.18 Ro. 8.3. Ga. 4.9.su flaqueza é inutilidad;
19 Porque nada perfeccionó la ley; mas hízolo 7.19 Ga. 3.24.la introducción de mejor esperanza, por la cual 7.19 cp. 4.16.nos acercamos á Dios.
20 Y por cuanto no fué sin juramento,
21 (Porque los otros cierto sin juramento fueron hechos sacerdotes; mas éste, con juramento por el que le dijo:
Juró el Señor, y no se arrepentirá:
Tú eres sacerdote eternamente
Según el orden de Melchîsedec:)
22 Tanto 7.22 cp. 8.6.de mejor testamento es hecho fiador Jesús.
23 Y los otros cierto fueron muchos sacerdotes, en cuanto por la muerte no podían permanecer.
24 Mas éste, por cuanto permanece para siempre, tiene un sacerdocio inmutable:
25 Por lo cual puede también salvar eternamente á los 7.25 cp. 11.6.que por él se allegan á Dios, viviendo siempre para 7.25 Ro. 8.34.interceder por ellos.
26 Porque tal 7.26 cp. 3.1.pontífice nos convenía: 7.26 Ap. 15.4.santo, inocente, limpio, 7.26 cp. 4.15.apartado de los pecadores, 7.26 Ef. 1.20.y hecho más sublime que los cielos;
27 Que no tiene necesidad 7.27 cp. 10.11.cada día, como los otros sacerdotes, de ofrecer 7.27 cp. 5.3.primero sacrificios por sus pecados, y luego por los del pueblo: porque 7.27 Ro. 6.10. cp. 9.12,14,28 y 10.12.esto lo hizo 7.27 cp. 10.10.una sola vez, ofreciéndose á sí mismo.
28 Porque la ley constituye sacerdotes á hombres flacos; mas la palabra del 7.28 ver. 21juramento, después de la ley, constituye al 7.28 cp. 1.2.Hijo, 7.28 Lv. 21.10. cp. 5.9hecho perfecto para siempre.