مزمور 131

آرامی در توکل بر خدا

سرود صعود. مزمور داوود.

1 خداوندا، دل من متکبر نیست،

و نه دیدگانم پر از غرور.

خویشتن را به کارهای بزرگ مشغول نمی‌سازم

و نه به اموری که فراتر از حدّ من است؛

2 بلکه جان خویش را آرام و خاموش ساخته‌ام،

همچون کودک شیر خورده*131‏:2 به احتمال ضعیف‌تر: "کودک از شیر گرفته شده"؛ همچنین در ادامۀ آیه. نزد مادر خود.

آری، جان من در اندرونم همچون کودک شیر خورده است.

3 ای اسرائیل بر خداوند امید دار،

از حال و تا به ابد!