خدا به انصاف داوری خواهد کرد
برای سالار سرایندگان: در مایۀ ’نابود مکن‘. مزمور آساف. سرود.
1 خدایا، تو را سپاس میگوییم؛
تو را سپاس میگوییم زیرا نام تو نزدیک است،
و مردم از کارهای شگفت تو خبر میدهند!
2 میگویی: «در وقتی که من برمیگزینم،
به انصاف داوری خواهم کرد.
3 آنگاه که زمین و همۀ ساکنان آن به لرزه درآیند،
مَنَم که پایههای آن را مستحکم نگاه میدارم. سِلاه
4 فخرفروشان را میگویم: "دیگر فخر مفروشید!"،
و شریران را میگویم: "شاخ خود را برمیفرازید!75:4 «برافراشتن شاخ» اصطلاحی است به معنای «فخرفروشی کردن، مباهات نمودن، به قدرت خویش نازیدن».
5 شاخهایتان را به بلندی برمیفرازید،
و با گردنِ افراشته سخن مگویید!"»
6 زیرا نه از شرق سرافرازی میآید،
نه از غرب، و نه از میان بیابان!
7 بلکه خداست که داوری میکند؛
یکی را به زیر میکشد و دیگری را برمیافرازد.
8 زیرا در دست خداوند پیالهای است
با شرابی پرجوش و آمیخته به چاشنیها!
آن را فرو میریزد، و شریران زمین
جملگی آن را تا آخرین قطره سرمیکشند.
9 و اما من، تا به ابد این را اعلام خواهم کرد
و در ستایش خدای یعقوب خواهم سرایید!
10 همۀ شاخهای شریران را قطع خواهم کرد،75:10 یا: «او (خدا) همۀ شاخهای شریران را قطع خواهد نمود».
اما شاخهای پارسایان برافراشته خواهد شد!