مزمور 48

شهر خدای ما

سرود. مزمور پسران قورَح.

1 خداوند، بزرگ است

و بسیار درخورِ ستایش؛

در شهر خدای ما،

در کوه مقدس خویش.

2 کوه صَهیون،

زیبا در بلندایش،

شادمانی تمامی جهان است.

همچون بلندترین ارتفاعات صفون*48‏:2 یا "شمال". است،

آن شهر پادشاهِ بزرگ!

3 خدا در دژهای آن است،

او خود را چون قلعۀ بلند شناسانیده.

4 هان پادشاهان به هم پیوستند

و با هم پیش آمدند؛

5 اما چون آن را دیدند،*48‏:5 اشاره به حضور خداوند همچون "دژ"، در آیۀ ۳ است. مبهوت گشتند،

و هراسان گریختند!

6 لرزه بر ایشان مستولی شد،

و درد شدید همچون زنی که می‌زاید.

7 تو کشتیهای تَرشیش را

به باد شرقی در هم شکستی.

8 چنانکه شنیده بودیم، به چشم خود دیدیم،

در شهر خداوندِ لشکرها؛

در شهر خدای ما،

که خدا تا به ابد استوارش خواهد ساخت. سِلاه

9 خدایا، در اندرون معبد تو

در محبتت تأمل می‌کنیم.

10 ستایش تو، خدایا، همچون آوازۀ نامت،

تا به کرانهای زمین می‌رسد؛

و دست راستت آکنده از عدالت است.

11 کوه صَهیون شادمان باشد

و شهرهای*48‏:11 در عبری "دختران". یهودا مسرور گردند

از داوریهای تو.

12 صَهیون را طواف کنید و گرداگردش گام زنید!

بُرجهایش را بشمارید.

13 سنگرهایش را ملاحظه کنید،

و در دژهایش تأمل نمایید،

تا برای نسل آینده بازگویید!

14 زیرا این است خدا، خدای ما، تا ابدالآباد،

او ما را تا به مرگ*48‏:14 یا: "تا ابد". رهبری خواهد کرد.