صخره و قلعۀ من
1 خداوند که صخرۀ من است، متبارک باد،
او که دستان مرا برای جنگ تعلیم میدهد،
و انگشتان مرا به جهت نبرد.
2 اوست محبت من و دژ من،
قلعۀ بلند من و رهانندۀ من،
سپر من و کسی که در او پناه میجویم،
آن که مردمان144:2 یا: "قوم مرا". را مطیع من میگرداند!