مزمور 2

سلطنت پادشاه برگزیدۀ خدا

1 از چه سبب قومها می‌شورند

و ملتها به عبث تدبیر می‌کنند؟

2 پادشاهان زمین به صف می‌شوند

و فرمانروایان به مشورت می‌نشینند،

بر ضد خداوند و بر ضد مسیح او؛

3 که «بیایید بندهایشان بگسلیم

و زنجیرهایشان از خود بیفکنیم.»

4 آن که در آسمانها جلوس کرده، می‌خندد؛

خداوندگار ریشخندشان می‌کند.

5 آنگاه در خشم خویش بدیشان سخن خواهد گفت،

و به غضب خویش ایشان را هراسان خواهد ساخت.

6 خواهد گفت: «من پادشاه خود را نصب کرده‌ام،

بر کوه مقدسم صَهیون».

7 و حال، من حکم را بازمی‌گویم،

خداوند مرا گفته است: «تو پسر من هستی؛

امروز من تو را مولود ساخته‌ام.

8 از من بخواه، که ملتها را میراث تو خواهم گردانید

و کرانهای زمین را مُلک تو خواهم ساخت.

9 به عصای آهنین ایشان را خواهی شکست*2‏:9 یا: «بر ایشان حکم خواهی راند».

و همچون کوزۀ کوزه‌گر خُردشان خواهی کرد.

10 پس حال خردمند باشید، ای شاهان،

و ادب شوید، ای فرمانداران جهان.

11 خداوند را با ترس عبادت کنید

و با لرز به وجد آیید.

12 پسر را ببوسید، مبادا به خشم آید،

و در راه هلاک شوید،

زیرا خشم او به دمی افروخته می‌شود.

خوشا به حال همۀ آنان که به او پناه می‌برند.