شاه جلال
مزمور داوود.
1 زمین و هرآنچه در آن است24:1 یا: "زمین و پری آن".
از آن خداوند است،
جهان و همۀ ساکنانش.
2 زیرا که او اساسِ آن را بر دریاها نهاد
و بر آبها آن را استوار ساخت.
3 کیست که به کوه خداوند برآید؟
و کیست که در مکان مقدس او بایستد؟
4 آن که پاک‌دست و صاف‌دل باشد،
که جان خود را به سوی آنچه باطل است، برنیفرازد،
و قسم دروغ نخورد.24:4 یا: «قسم دروغین نخورد».
5 او برکت را از خداوند خواهد یافت،
و عدالت را از خدای نجات خویش.
6 اینچنین‌اند مردمان جویندۀ او،
جویندگان روی تو، ای خدای یعقوب.24:6 در دو نسخۀ عبری و سریانی (همچنین نگاه کنید به نسخۀ ترجمۀ یونانی هفتادتَنان)؛ در اکثر نسخه‌های عبری: "ای یعقوب". سِلاه
7 ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید!
ای درهای قدیمی، برافراشته شوید،
تا شاه جلال داخل شود!
8 این شاه جلال کیست؟
خداوندِ نیرومند و دلاور،
خداوند که در جنگ، دلاور است!
9 ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید؛
ای درهای قدیمی، برافراشته شوید،
تا شاه جلال داخل شود.
10 این شاه جلال کیست؟
خداوندِ لشکرها،
اوست شاه جلال! سِلاه
/images/a/b0caa2ee-a6c9-404a-6929-2f9860b7a900)
/images/a/AM5NXxMvsvJRjlB35whZn)