مزمور 4

آنگاه که می‌خوانم، اجابتم فرما

برای سالار سرایندگان: با همراهی سازهای زهی. مزمور داوود.

1 ای خدای حق‌ستانم،

آنگاه که می‌خوانم، اجابتم فرما.

در تنگی فراخی‌ام بخشیدی،

فیضم ببخشا، و دعایم بشنو. سِلاه

2 تا چند، ای آدمیزادگان، عزّت من ذلّت خواهد بود؟

تا چند بطالت را دوست داشته در پی دروغ خواهید رفت؟ سِلاه

3 بدانید که خداوند سرسپردگان را برای خود جدا کرده است

و چون او را بخوانم، خداوند خواهد شنید.

4 خشمگین باشید*4‏:4 یا: «بلرزید» و یا «بترسید». اما گناه مکنید؛

در دلتان بر بسترهای خویش بیندیشید و خاموش باشید. سِلاه

5 قربانیهای شایسته تقدیم کنید،

و بر خداوند توکل بدارید.

6 بسیاری می‌گویند: «کیست که بر ما احسان کند؟»

خداوندا، نور روی خود را بر ما تابان ساز!

7 تو شادمانی در دل من نهاده‌ای،

بیش از هنگامی که غَله و شراب تازۀ ایشان فراوان گشت.

8 به سلامتی آرمیده و به خواب هم می‌روم

زیرا تو تنها ای خداوند مرا در امنیت ساکن می‌سازی.