4 به تو، آری تنها به تو، گناه ورزیدهام،
و آنچه را که در نظرت بد است به عمل آوردهام.
از این رو چون سخن میگویی، بر حقی،
و چون داوری میکنی، بیعیبی!
5 براستی که تقصیرکار زاده شدهام،
و گناهکار، از زمانی که مادرم به من آبستن شد!
6 اینک به راستی در قلب مشتاقی،
و در باطنم، مرا حکمت میآموزی.
7 با زوفا پاکم کن که طاهر خواهم شد،
شستشویم کن که از برف سفیدتر خواهم شد.
8 شادی و سرور را به من بشنوان،
بگذار استخوانهایی که کوبیدهای به وجد آید.
9 روی خود را از گناهانم بپوشان،
و تقصیرهایم را به تمامی محو ساز.