مزمور 7

به تو پناه می‌آورم

شیگایونِ*7‏:0 احتمالاً اصطلاحی ادبی یا مربوط به موسیقی است. داوود، که به سبب سخنان کوشِ بِنیامینی برای خداوند سرایید.

1 ای یهوه خدای من، به تو پناه می‌آورم؛

مرا از همۀ تعقیب‌کنندگانم نجات ده و برهان،

2 مبادا همچون شیر جان مرا بدرند،

و پاره پاره‌ام کنند و رهاننده‌ای نباشد.

3 ای یهوه خدای من، اگر این را کرده باشم

و دستانم به ظلم آلوده باشد؛

4 اگر دوست خود را به بدی عوض داده باشم،

یا دشمنم را بی‌سبب تاراج کرده باشم،

5 بگذار دشمنْ جانم را تعقیب کند و به من برسد؛

بگذار حیاتم را بر زمین پایمال کند

و جانم*7‏:5 در عبری: "جلالم" که در اینجا به "جان" اشاره دارد. را در خاک ساکن سازد. سِلاه

6 خداوندا، در خشم خویش برخیز،

و در برابر غضب دشمنانم قیام کن.

برای من بیدار شو،

ای که عدالت را حکم کرده‌ای.

7 بگذار جماعت قومها بر تو گرد آیند،

فوق ایشان به مقام اعلی بازگرد.

8 خداوند بر مردمان داوری می‌کند.

خداوندا، فراخور پارسایی‌ام مرا داد بده،

فراخور صداقتی که در من است.

9 ای خدای عادل،

که دلها و ذهنها را می‌آزمایی،

شرارت شریران را پایان بخش

و پارسایان را استوار گردان.

10 سپر من خداست،

که راست‌دلان را نجات‌دهنده است.

11 خدا داور عادل است،

خدایی که هر روزه به خشم می‌آید.

12 اگر انسان توبه نکند،*7‏:12 یا: «اگر از آن برنگردد».

شمشیر خود را تیز خواهد کرد،

و کمان خود را کشیده، آماده خواهد فرمود.

13 برای او سلاحهای مرگبار مهیا کرده،

تیرهای خود را آتشین خواهد ساخت.

14 بنگر آن کس را که به شرارت آبستن شده،

و به فتنه حامله گشته،

دروغ می‌زاید.

15 حفره‌ای می‌کَنَد و آن را گود می‌کُند،

و در چاهی که خود کنده است، فرو می‌افتد.

16 فتنۀ او بر سرش خواهد برگشت،

و خشونتش بر فرق سرش فرود خواهد آمد.

17 خداوند را به شایستگیِ عدالتش سپاس خواهم گفت،

نام خداوندِ متعال را خواهم سرایید.