مزمور 95

بیایید خداوند را بسراییم

1 بیایید خداوند را شادمانه بسراییم،

و برای صخرۀ نجات خویش فریاد بلند سر دهیم!

2 به پیشگاهش با شکرگزاری نزدیک شویم

و به فریاد بلند برایش سرود بخوانیم.

3 زیرا یهوه، خدای بزرگ است،

پادشاه بزرگ بر همۀ خدایان!

4 نشیبهای زمین در دست اوست،

و فرازهای کوهها از آن او.

5 دریا از آنِ اوست، او آن را بساخت،

و دستانش خشکی را شکل داد.

6 بیایید تا پرستش و سَجده کنیم،

و در پیشگاه آفرینندۀ خویش، خداوند، زانو زنیم.

7 زیرا او خدای ماست،

و ما قومِ چراگاه،

و گلۀ دست اوییم.

امروز، اگر صدای او را می‌شنوید،

8 دلهای خود را سخت مسازید،

چنانکه در مِریبَه*95‏:8 "مِریبَه" به معنی "دعوا" است. کردید،

در روز مَسَّه،*95‏:8 "مَسَّه" یعنی "آزمایش". در بیابان.

9 آنجا پدران شما مرا آزمایش و امتحان کردند،

با اینکه کارهای مرا دیده بودند.

10 چهل سال از آن نسل بیزار بودم،

و گفتم: «قومِ گمراه دل هستند

و راههای مرا نمی‌شناسند.»

11 پس در خشم خود سوگند خوردم

که به آسایش من هرگز راه نخواهند یافت.