1 ताआ जुवानीइ दिहोमेहें ताआ बोणावनाराआ ओर मिक, पाल, खाराब दिही आवताहा, आन एहेलेहे वोरह्ये आहने आवतेहे, के जियांमेहें तु कोही, "माहूं मोज्या नाहां आवती." 2 तेहलाम दिहीन सांदेन ताराआ उजालो लुपाओ वोले, वोरहात पोड़ीत जाय तेबी वाद्लो आवयाज कोए. 3 तेदिहीं जागल्या कापा वोले, तोगड़ा माटी डिला पोड़े; बोगरा ओत जाय ताहां सावाओ ने वोले, आन डुसे पालनारा डोआ आंद्ला ओत जाय. 4 वाटे सालनाराआ आवाज कानो वाअहीं ने होंबलाउ वोले, आन दोइलोअ बोंद ओत जाय, आन सिड़ाआ आवाजो वाअहीं तियाआ बी निंद उडीत जाय, आन आखा गावनाराआ आवाज धिमु ओत जाय. 5 उसवाहा देखीत बिक लागी वोले. वाट बी बिक लागे एहलीही देखाइ वोले, बादामोअ साड़ोअ होस तुमाआं सिंग्ये फुलीत जाय. टिडाआ होस जिव पाअयू लागू वोले, जिवीइलोअ आहरु रोत जाय,
काहाके माहुंउं सेवटीपोअ तियी कोली हादाफल्यीइ जागे जाअहूं वाटे लागे, तिहीं रोत मुंडी तोइत रोड़नारे सड़के-सड़के फिरे.
6 तियी वेले सांदीइ तार टुटीत जाय आन होनाआ वाटकू फुटीत जाय, आन पाअयोंअहीं टोसवो फुटीत जाय, आन वेईपोऱ्योअ फिरको टुटीत जाय. 7 ताहां कादुउ कादवोजमेहें पेलाइत जाय, आन देवे आपल्यू जिव देवोअहींज जातु रोय.
8 उपदेशक कोहे, वायाज होय, वायाज होय! आखो बादो वायाज होय.
9 उपदेशक जो बुद्दीमान ओतु, तो माहुंहूं ग्यान बी सिकाड़तुतो, आन दिहान लागाड़ीत कोइत आन जाईंत फारकीत कोइत वारुज नितीवसने वारुहूं लेख्ये. 10 हुदो लेखल्यो सत्य आन हाजो वसन होदीइलोअ काजे उपदेशोके कोशित कोअयीही. 11 बुद्दीमानोअ गोठ्यी पेराणाआ होस रोतीही, आन सभाआ आधिकाऱ्योअ गोठी ठोकल्या खिलाआ होस रोतीही, काहाके ते एकाज सारवाल्योपोअ रोत जोड़तीही.
12 ए माआ पोऱ्या, हिकवणोअ बाप्तिम सुसना आपुहूं कोअहो. पुस्तके लेखीइलोअ नाहां रुकाअतो, आन जाअखे पुस्तके वासीइलोअ बी डिलोहो थाकाड़ी देहे.
13 जों किबी तुमू उनाअयेहे; याम रोत ओं सिकाअहूं जोड़ेहे के देवोहो बित कोइत साला आन तियाआ आदेशोअ पालन कोआ; काहाके माहुंउं ओंज काम होय.
14 काहाके देव आखा कामोअ आन आखी निकाअली गोठीइ न्याय कोए, ते हाजी ओय नेत बाक्ती ओय.