Publicidade

Isaías 16

O desespero dos moabitas

1 Da cidade de Sela, no deserto, os moabitas enviam carneirinhos como presente para aquele que governa no monte Sião. 2 Como passarinhos que foram espantados dos seus ninhos, assim os moabitas andam de um lado para o outro nas margens do rio Arnom.

3 Eles dizem ao povo de Judá:

"Digam o que devemos fazer;

venham nos ajudar e nos defender.

Sejam para nós como uma árvore

que ao meio-dia espalha a sua sombra,

que é escura como a noite.

4 Estamos fugindo de Moabe;

venham nos proteger daqueles que nos querem matar

e deixem que nós moremos na terra de vocês."

Quando terminar a perseguição,

e o perseguidor cruel tiver saído do país,

5 então um descendente de Davi será rei.

Ele governará com fidelidade,

procurará julgar com justiça

e se esforçará para fazer o que é direito.

6 O povo de Judá diz:

"Ouvimos falar do orgulho dos moabitas;

sabemos que eles são um povo vaidoso e cheio de si,

arrogante e convencido.

Mas eles não têm nada de que se orgulhar."

7 Por isso, os moabitas vão chorar;

todos eles vão gritar de tristeza

quando lembrarem dos bolos de passas

que costumavam oferecer aos ídolos na cidade de Quir-Heres.

8 Agora estão abandonadas as plantações de uvas de Hesbom e de Sibma,

aquelas plantações cujo vinho

deixava bêbados os chefes de muitas nações.

Elas se estendiam até a cidade de Jazer;

iam para o leste até o deserto

e para o oeste até o outro lado do mar Morto.

9 Por isso, eu choro pela cidade de Jazer

e também pelas parreiras de Sibma.

Com as minhas lágrimas,

rego as cidades de Hesbom e de Eleal,

pois não se ouvem mais os gritos de alegria

dos que ali fazem as suas colheitas.

10 Desapareceram das terras boas

toda alegria e felicidade;

não há mais canções alegres nas plantações de uvas.

Ninguém pisa as uvas para fazer vinho;

Deus acabou com os gritos de alegria.

11 Como as cordas de uma lira,

o meu coração treme de tristeza pelo povo de Moabe

e pelos moradores de Quir-Heres.

12 Os moabitas se cansarão de tanto ir aos seus lugares de adoração nos montes para orar aos seus deuses, mas isso não adiantará nada.

13 Esta foi a mensagem que o Senhor anunciou há muito tempo a respeito de Moabe. 14 Mas agora o Senhor diz:

— Daqui a exatamente três anos, Moabe, com a sua enorme população, perderá todo o seu poder. E os moabitas que ficarem vivos serão poucos e fracos.

Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!

1 Lord, sende thou out a lomb, the lordli gouernour of erthe, fro the stoon of desert to the hil of the douyter of Sion.2 And it schal be as a foule fleynge, and briddis fleynge awei fro the nest, so schulen be the douytris of Moab in the passyng ouer of Arnon.3 Take thou councel, constreyne thou councel; sette thou as niyt thi schadewe in myddai, hide thou hem that fleen, and bitraye thou not men of vnstidfast dwellyng.4 My fleeris awei schulen dwelle at thee. Moab, be thou the hidyng place of hem fro the face of distriere. For whi dust is endid, the wretchid is wastid; he that defoulide the lond failude.5 And the kyngis seete schal be maade redi in merci, and he schal sitte on it in treuthe, in the tabernacle of Dauid, demynge, and sekynge doom, and yeldynge swiftli that that is iust.6 We han herd the pride of Moab, he is ful proud; his pride, and his boost, and his indignacioun is more than his strengthe.7 Therfor Moab schal yelle to Moab, al Moab shal yelle to hem that ben glad on the wallis of bakun tijl stoon; speke ye her woundis.8 For whi the subarbis of Esebon and the vyner of Sabama ben forsakun. The lordis of hethene men han kit doun the siouns therof; thei camen `til to Jaser, thei erriden in desert. The bowis therof ben forsakun, thei passiden the see.9 On this thing Y schal wepe in the weping of Jaser, and on the vyner of Sabama. Esebon and Eleale, Y schal fille thee with my teer; for the vois of defouleris fellen on thi vyndage, and on thi heruest.10 And gladnesse and ful out ioiyng schal be takun awei fro Carmele; and noon schal make ful out ioye, nether schal synge hertli song in vyneris. He that was wont to wringe out, schal not wrynge out wyn in a pressour; Y haue take awei the vois of wryngeris out.11 On this thing my wombe schal sowne as an harpe to Moab, and myn entrails to the wal of bakun tiel stoon.12 And it schal be, whanne it schal appere, that Moab hath trauelid on hise places, it schal entre to hise hooli thingis, that it biseche, and it schal not be worth.13 This is the word which the Lord spak to Moab fro that tyme.14 And now the Lord spak, seiynge, In thre yeer that weren as the yeeris of an hirid man, the glorie of Moab schal be takun awei on al the myche puple; and ther schal be left in it as a litil rasyn, and a litil, and not myche.

Veja também

Publicidade
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-04-20_11-41-06-