1 "O homem nascido de mulher vive pouco tempo e passa por muitas dificuldades.2 Brota como a flor e murcha. Vai-se como a sombra passageira; não dura muito.3 Fixas o olhar num homem desses? E o trarás à tua presença para julgamento?4 Quem pode extrair algo puro da impureza? Ninguém!5 Os dias do homem estão determinados; tu decretaste o número de seus meses e estabeleceste limites que ele não pode ultrapassar.6 Por isso desvia dele o teu olhar, e deixa-o, até que ele cumpra o seu tempo como trabalhador contratado.7 "Para a árvore pelo menos há esperança: se é cortada, torna a brotar, e os seus renovos vingam.8 Suas raízes poderão envelhecer no solo e seu tronco morrer no chão;9 ainda assim, com o cheiro de água ela brotará e dará ramos como se fosse muda plantada.10 Mas o homem morre, e morto permanece; dá o último suspiro, e deixa de existir.11 Assim como a água desaparece do mar e o leito do rio perde as águas e seca,12 assim o homem se deita e não se levanta; até quando os céus já não existirem, os homens não acordarão e não serão despertados do seu sono.13 "Se tão-somente me escondesses na sepultura e me ocultasses até passar a tua ira! Se tão-somente me impusesses um prazo e depois te lembrasses de mim!14 Quando um homem morre, acaso tornará a viver? Durante todos os dias do meu árduo labor esperarei pela minha dispensa.15 Chamarás, e eu te responderei; terás anelo pela criatura que as tuas mãos fizeram.16 Por certo contarás então os meus passos, mas não tomarás conhecimento do meu pecado.17 Minhas faltas serão encerradas num saco; tu esconderás a minha iniqüidade.18 "Mas, assim como a montanha sofre erosão e desmorona, e a rocha muda de lugar;19 e assim como a água desgasta as pedras e as torrentes arrastam terra, assim destróis a esperança do homem.20 Tu o subjulgas de uma vez por todas, e ele se vai; alteras a sua fisionomia, e o mandas embora.21 Se honram os seus filhos, ele não fica sabendo; se os humilham, ele não o vê.22 Só sente a dor do seu próprio corpo; só pranteia por si mesmo".
1 א אדם ילוד אשה-- קצר ימים ושבע-רגז br 2 ב כציץ יצא וימל ויברח כצל ולא יעמוד br 3 ג אף-על-זה פקחת עינך ואתי תביא במשפט עמך br 4 ד מי-יתן טהור מטמא-- לא אחד br 5 ה אם חרוצים ימיו--מספר-חדשיו אתך חקו עשית ולא יעבר br 6 ו שעה מעליו ויחדל-- עד-ירצה כשכיר יומו br 7 ז כי יש לעץ תקוה br אם-יכרת ועוד יחליף וינקתו לא תחדל br 8 ח אם-יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו br 9 ט מריח מים יפרח ועשה קציר כמו-נטע br 10 י וגבר ימות ויחלש ויגוע אדם ואיו br 11 יא אזלו-מים מני-ים ונהר יחרב ויבש br 12 יב ואיש שכב ולא-יקום br עד-בלתי שמים לא יקיצו ולא-יערו משנתם br 13 יג מי יתן בשאול תצפנני-- תסתירני עד-שוב אפך br תשית לי חק ותזכרני br 14 יד אם-ימות גבר היחיה br כל-ימי צבאי איחל-- עד-בוא חליפתי br 15 טו תקרא ואנכי אענך למעשה ידיך תכסף br 16 טז כי-עתה צעדי תספור לא-תשמר על-חטאתי br 17 יז חתם בצרור פשעי ותטפל על-עוני br 18 יח ואולם הר-נופל יבול וצור יעתק ממקמו br 19 יט אבנים שחקו מים-- תשטף-ספיחיה עפר-ארץ br ותקות אנוש האבדת br 20 כ תתקפהו לנצח ויהלך משנה פניו ותשלחהו br 21 כא יכבדו בניו ולא ידע ויצערו ולא-יבין למו br 22 כב אך-בשרו עליו יכאב ונפשו עליו תאבל