Números 31

A vingança contra os midianitas

1 O Senhor disse a Moisés:

2 — Vingue-se dos midianitas pelo que fizeram aos israelitas. Depois disso, você será reunido aos seus antepassados.

3 Então, Moisés disse ao povo:

— Armem alguns dos homens para irem à guerra contra os midianitas e executarem a vingança do Senhor contra eles. 4 Enviem à batalha mil homens de cada tribo de Israel.

5 Foram escolhidos para a guerra mil homens de cada tribo; ao todo, doze mil homens armados para a guerra. 6 Moisés os enviou à guerra, mil de cada tribo, com Fineias, filho do sacerdote Eleazar, que levou consigo objetos do santuário e as trombetas para o toque de guerra.

7 Eles lutaram contra Midiã, conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés, e mataram todos os homens. 8 Entre os mortos, estavam os cinco reis de Midiã: Evi, Requém, Zur, Hur e Reba. Também mataram à espada Balaão, filho de Beor. 9 Os israelitas capturaram as mulheres e as crianças midianitas e tomaram como despojo todo o gado, todos os rebanhos e todos os bens dos midianitas. 10 Queimaram todas as cidades em que os midianitas habitavam, bem como todos os seus acampamentos. 11 Tomaram todos os despojos, incluindo pessoas e animais, 12 e levaram os prisioneiros e todo o produto dos despojos a Moisés, ao sacerdote Eleazar e à comunidade de Israel, em seu acampamento, nas planícies de Moabe, em frente de Jericó.

13 Moisés, o sacerdote Eleazar e todos os líderes da comunidade saíram para recebê-los fora do acampamento. 14 Moisés, porém, indignou-se contra os oficiais do exército que voltaram da guerra, os comandantes de milhares e os comandantes de centenas.

15 — Vocês deixaram todas as mulheres vivas? — perguntou-lhes. 16 — Foram elas que seguiram o conselho de Balaão e levaram Israel a ser infiel ao Senhor no caso de Peor, de modo que uma praga feriu a comunidade do Senhor. 17 Matem todos os meninos pequenos. Matem também todas as mulheres que se deitaram com homem, 18 mas, entre as crianças pequenas, poupem para vocês as meninas que nunca se deitaram com homem.

19 — Todos vocês que mataram alguém ou que tocaram em algum morto ficarão sete dias fora do acampamento. No terceiro e no sétimo dias, deverão se purificar e aos seus prisioneiros. 20 Purifiquem toda roupa e também tudo o que é feito de couro, de pelo de bode ou de madeira.

21 Depois, o sacerdote Eleazar disse aos soldados que tinham ido à guerra:

— Este é o estatuto da lei que o Senhor ordenou a Moisés: 22 ouro, prata, bronze, ferro, estanho, chumbo 23 e tudo o que resista ao fogo vocês terão que passar pelo fogo para purificá-los, mas também deverão purificá-los com a água da purificação. Tudo o que não resistir ao fogo deverá passar pela água. 24 No sétimo dia, lavem as suas roupas, e vocês ficarão puros. Depois, poderão entrar no acampamento.

A divisão dos despojos

25 O Senhor disse a Moisés:

26 — Você, o sacerdote Eleazar e os chefes das famílias da comunidade deverão contar todas as pessoas e os animais capturados. 27 Dividam os despojos pelos guerreiros que participaram da batalha e o restante da comunidade. 28 Dos guerreiros que foram para a guerra, separem como tributo ao Senhor um de cada quinhentos, tanto pessoas, como bois, jumentos, ovelhas ou bodes. 29 Tomem esse tributo da metade que foi dada como porção a eles e entreguem-no ao sacerdote Eleazar como oferta ao Senhor. 30 Da metade dada aos israelitas, escolham um de cada cinquenta, tanto pessoas como bois, jumentos, ovelhas ou outros animais. Entreguem-nos aos levitas, que cuidam do serviço no tabernáculo do Senhor.

31 Moisés e o sacerdote Eleazar fizeram como o Senhor tinha ordenado a Moisés.

32 Os despojos que restaram do que foi tomado pelos soldados foram seiscentos e setenta e cinco mil ovelhas, 33 setenta e duas mil cabeças de gado, 34 sessenta e um mil jumentos 35 e trinta e duas mil mulheres que não se deitaram com homem.

36 A metade da porção dos que participaram do exército foi esta:

trezentas e trinta e sete mil e quinhentas ovelhas, 37 das quais o tributo para o Senhor foram seiscentas e setenta e cinco;

38 trinta e seis mil cabeças de gado, das quais o tributo para o Senhor foram setenta e duas;

39 trinta mil e quinhentos jumentos, dos quais o tributo para o Senhor foram sessenta e um;

40 dezesseis mil pessoas, das quais o tributo para o Senhor foram trinta e duas.

41 Moisés deu o tributo ao sacerdote Eleazar como contribuição ao Senhor, conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.

42 A outra metade, pertencente aos israelitas, Moisés separou da parte dos combatentes; 43 esta era a metade pertencente à comunidade, com trezentas e trinta e sete mil e quinhentas ovelhas, 44 trinta e seis mil cabeças de gado, 45 trinta mil e quinhentos jumentos 46 e dezesseis mil pessoas. 47 Da metade pertencente aos israelitas, Moisés escolheu um de cada cinquenta, tanto de pessoas como de animais, conforme o Senhor lhe tinha ordenado, e os entregou aos levitas, que cuidam do serviço no tabernáculo do Senhor.

48 Então, os oficiais que estavam sobre as unidades do exército, os comandantes de milhares e os comandantes de centenas foram a Moisés 49 e lhe disseram:

— Os seus servos contaram os soldados sob o nosso comando, e não está faltando ninguém. 50 Por isso, trouxemos como oferta ao Senhor os artigos de ouro dos quais cada um de nós se apossou: braceletes, pulseiras, anéis-sinete, brincos e colares; para fazer expiação por nós diante do Senhor.

51 Moisés e o sacerdote Eleazar receberam deles todas as joias de ouro. 52 Todo o ouro dado pelos comandantes de milhares e pelos comandantes de centenas que Moisés e Eleazar apresentaram como contribuição ao Senhor pesou dezesseis mil setecentos e cinquenta siclos.*31.52 Isto é, cerca de 190 quilogramas.53 Cada soldado tinha tomado despojos para si mesmo. 54 Moisés e o sacerdote Eleazar receberam o ouro dado pelos comandantes de milhares e pelos comandantes de centenas e o levaram para a tenda do encontro como memorial dos israelitas diante do Senhor.

Τιμωρία των Μαδιανιτών και καθαρισμοί

1 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή: 2 «Πάρε εκδίκηση από τους Μαδιανίτες για χάρη των Ισραηλιτών. Μετά απ’ αυτό θα πεθάνεις».

3 Τότε ο Μωυσής μίλησε στο λαό και τους είπε: «Ας εξοπλιστούν μερικοί άντρες από σας για πόλεμο. Θα επιτεθούν στους Μαδιανίτες για να πραγματοποιήσουν την εκδίκηση του Κυρίου εναντίον τους. 4 Θα στείλετε στον πόλεμο χίλιους άντρες από κάθε φυλή, από όλες τις φυλές του Ισραήλ».

5 Συγκεντρώθηκαν λοιπόν απ’ όλο το λαό χίλιοι από κάθε φυλή, δηλαδή δώδεκα χιλιάδες άντρες οπλισμένοι για πόλεμο. 6 Όλους αυτούς τους έστειλε ο Μωυσής στον πόλεμο και μαζί τους το γιο τού ιερέα Ελεάζαρ, τον Φινεές. Αυτός κρατούσε στα χέρια του τα ιερά σκεύη και τις σάλπιγγες για τα διάφορα παραγγέλματα. 7 Πολέμησαν εναντίον των Μαδιανιτών, όπως ο Κύριος είχε διατάξει το Μωυσή και σκότωσαν όλους τους άντρες τους. 8 Στους νεκρούς περιλαμβάνονταν και οι πέντε βασιλιάδες της Μαδιάμ: Ευΐ, Ρέκεμ, Σουρ, Ουρ και Ρεβά. Σκότωσαν επίσης και το Βαλαάμ, γιο του Βεώρ.

9 Οι Ισραηλίτες αιχμαλώτισαν τις γυναίκες των Μαδιανιτών μαζί με τα παιδιά τους και λεηλάτησαν τα ζώα τους, τα κοπάδια τους, όλα τα υπάρχοντά τους 10 και πυρπόλησαν όλες τις πόλεις τους και τις κατασκηνώσεις τους. 11 Όλη αυτή τη λεία και τα λάφυρα, ανθρώπους και ζώα, 12 τα έφεραν στο Μωυσή και στον Ελεάζαρ, τον ιερέα, και στην ισραηλιτική κοινότητα, που ήταν στρατοπεδευμένοι στις πεδιάδες της Μωάβ, κοντά στον Ιορδάνη, απέναντι από την Ιεριχώ.

13 Ο Μωυσής και ο Ελεάζαρ, ο ιερέας, καθώς και οι υπόλοιποι αρχηγοί της κοινότητας βγήκαν από το στρατόπεδο για να προϋπαντήσουν το στρατό. 14 Τότε ο Μωυσής οργίστηκε με τους αρχηγούς του στρατού, τους χιλίαρχους και τους εκατόνταρχους, που γύριζαν από την εκστρατεία. 15 «Γιατί αφήσατε ζωντανές τις γυναίκες;» τους έλεγε. 16 «Αυτές είναι που με συμβουλή του Βαλαάμ παρέσυραν τους Ισραηλίτες να απιστήσουν στον Κύριο κι έτσι στη Φεγώρ ξέσπασε η πληγή πάνω στην κοινότητα του Κυρίου. 17 Τώρα λοιπόν θα σκοτώσετε κάθε αρσενικό παιδί και κάθε γυναίκα που έχει πλαγιάσει με άντρα και συνευρέθηκε μαζί του. 18 Τα κορίτσια όμως που είναι παρθένες αφήστε τα να ζήσουν για σας. 19 Εσείς θα μείνετε έξω από το στρατόπεδο εφτά μέρες. Όλοι όσοι από σας σκοτώσατε άνθρωπο και αγγίξατε νεκρό πρέπει να καθαριστείτε την τρίτη και την έβδομη μέρα, εσείς και οι αιχμάλωτες γυναίκες σας. 20 Επίσης θα καθαρίσετε όλα τα ρούχα, τα δερμάτινα αντικείμενα ό,τι είναι φτιαγμένο από τρίχες κατσίκας και όλα τα ξύλινα αντικείμενα».

21 Ο Ελεάζαρ, ο ιερέας, είπε στους πολεμιστές που είχαν γυρίσει από τη μάχη: «Ακούστε τι ορίζει ο νόμος που έδωσε ο Θεός στο Μωυσή: 22 Το χρυσάφι, το ασήμι, το χαλκό και το σίδερο, το κασσίτερο και το μολύβι, 23 ο,τιδήποτε είναι ανθεκτικό στη φωτιά, να το περάσετε από φωτιά, για να καθαριστεί· αλλά θα πρέπει να το καθαρίσετε και με το νερό του καθαρισμού· και ό,τι δεν αντέχει στη φωτιά να το πλύνετε με το νερό. 24 Την έβδομη μέρα θα πλύνετε τα ρούχα σας και θα είστε καθαροί. Έπειτα θα μπορείτε να μπείτε στο στρατόπεδο».

Η διανομή των λαφύρων

25 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή: 26 «Εσύ και ο Ελεάζαρ, ο ιερέας, μαζί με τους άλλους αρχηγούς της κοινότητας θα καταγράψετε τα λάφυρα του πολέμου, τους αιχμαλώτους και τα ζώα. 27 Θα μοιράσεις τα λάφυρα σε δύο μέρη, το ένα για τους πολεμιστές που πολέμησαν στη μάχη και το άλλο για την υπόλοιπη κοινότητα. 28 Από το μερίδιο των πολεμιστών θα πάρεις προσφορά για τον Κύριο, τόσο από τους αιχμαλώτους, όσο και από τα βόδια, από τα γαϊδούρια και από τα πρόβατα, ένα στα πεντακόσια. 29 Αυτά θα τα πάρεις από τα μισά λάφυρα και θα τα δώσεις στον Ελεάζαρ, τον ιερέα, για προσφορά στον Κύριο. 30 Από τα άλλα μισά, που ανήκουν στους Ισραηλίτες, θα πάρεις ένα στα πενήντα, τόσο από τους αιχμαλώτους, όσο κι από τα βόδια, τα γαϊδούρια, τα πρόβατα και όλα τα ζώα, και θα τα δώσεις στους Λευίτες, που υπηρετούν στη σκηνή του Κυρίου». 31 Ο Μωυσής και ο Ελεάζαρ έκαναν αυτό που τους διέταξε ο Κύριος.

32 Τα λάφυρα, ό,τι δηλαδή είχε μείνει από τη λεηλασία που έκαναν οι πολεμιστές για τους εαυτούς τους, ήταν εξακόσιες εβδομήντα πέντε χιλιάδες πρόβατα, 33 εβδομήντα δύο χιλιάδες βόδια, 34 και εξήντα μία χιλιάδες γαϊδούρια. 35 Όσο για τους ανθρώπους, ο αριθμός των παρθένων γυναικών ήταν τριάντα δύο χιλιάδες. 36 Τα μισά απ’ αυτά, δηλαδή το μερίδιο των πολεμιστών, ήταν τριακόσιες τριάντα εφτά χιλιάδες πεντακόσια πρόβατα. 37 Η προσφορά για τον Κύριο από τα πρόβατα αυτά ήταν εξακόσια εβδομήντα πέντε. 38 Από τις τριάντα έξι χιλιάδες βόδια, η προσφορά για τον Κύριο ήταν εβδομήντα δύο. 39 Από τις τριάντα χιλιάδες πεντακόσια γαϊδούρια, η προσφορά στον Κύριο ήταν εξήντα ένα, 40 και από τις δεκαέξι χιλιάδες αιχμαλώτους, η προσφορά για τον Κύριο ήταν τριάντα δύο. 41 Ο Μωυσής παρέδωσε την προσφορά που προοριζόταν για τον Κύριο στον Ελεάζαρ, τον ιερέα, όπως τον είχε διατάξει ο Κύριος. 42 Το άλλο μισό ανήκε στους Ισραηλίτες κι ο Μωυσής το είχε ξεχωρίσει από το μισό που ανήκε στους πολεμιστές, 43 και αποτελούσε το μερίδιο της κοινότητας. Αυτό ήταν: τριακόσιες τριάντα εφτά χιλιάδες πεντακόσια πρόβατα, 44 και τριάντα έξι χιλιάδες βόδια, 45 και τριάντα χιλιάδες πεντακόσια γαϊδούρια 46 και δεκαέξι χιλιάδες άνθρωποι. 47 Από αυτό το μισό, που ήταν το μερίδιο των Ισραηλιτών, ο Μωυσής πήρε ένα στα πενήντα, από τους αιχμαλώτους και από τα ζώα, και τα έδωσε στους Λευίτες, που υπηρετούσαν στη σκηνή του Κυρίου, όπως τον είχε διατάξει ο Κύριος.

48 Τότε ήρθαν στο Μωυσή οι αρχηγοί του στρατού, οι χιλίαρχοι και οι εκατόνταρχοι, 49 και του είπαν: «Οι δούλοι σου καταγράψαμε τους πολεμιστές, που ήταν κάτω από τις διαταγές μας και δε λείπει ούτε ένας. 50 Φέρνουμε, λοιπόν, ως προσφορά στον Κύριο ό,τι βρήκε ο καθένας από χρυσά αντικείμενα, αλυσίδες, βραχιόλια, δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και περιλαίμια, ώστε να γίνει για μας η τελετουργία του εξιλασμού ενώπιον του Κυρίου».

51 Ο Μωυσής και ο Ελεάζαρ, ο ιερέας, έλαβαν όλα αυτά τα αντικείμενα, που ήταν από κατεργασμένο χρυσάφι. 52 Όλο το χρυσάφι της προσφοράς των χιλιάρχων και των εκατοντάρχων προς τον Κύριο ζύγιζε δεκαέξι χιλιάδες επτακόσιους πενήντα σίκλους. 53 Οι απλοί πολεμιστές κράτησαν ο καθένας για τον εαυτό του τα λάφυρα που είχαν πάρει. 54 Ο Μωυσής και ο Ελεάζαρ πήραν το χρυσάφι από τους χιλίαρχους και τους εκατόνταρχους και το έφεραν στη σκηνή του Μαρτυρίου, για να θυμάται τους Ισραηλίτες ο Κύριος.