Números 10

As trombetas de prata

1 O Senhor disse a Moisés:

2 — Faça duas trombetas de prata batida a fim de usá-las para reunir a comunidade e para dar aos acampamentos o sinal para que sigam adiante. 3 Quando as duas trombetas forem tocadas, a comunidade inteira se reunirá diante de você, à entrada da tenda do encontro. 4 Se apenas uma for tocada, os líderes, chefes dos clãs de Israel, se reunirão diante de você. 5 Quando for dado um toque de alerta, as tribos acampadas a leste deverão seguir adiante. 6 Ao som do segundo toque, os acampamentos do lado sul seguirão adiante. O toque de alerta será o sinal para avançar. 7 Para reunir a assembleia, faça soar as trombetas, mas não com o mesmo toque.

8 — Os filhos de Arão, os sacerdotes, tocarão as trombetas. Este é um estatuto perpétuo para vocês e para as suas gerações. 9 Quando já estiverem na sua terra e entrarem em guerra contra um adversário que os esteja oprimindo, toquem as trombetas, e o Senhor, o Deus de vocês, se lembrará de vocês e os libertará dos seus inimigos. 10 Também nas suas celebrações das datas fixas e no primeiro dia de cada mês, vocês deverão tocar as trombetas por ocasião dos seus holocaustos*10.10 Isto é, sacrifícios totalmente queimados. e dos seus sacrifícios de comunhão, e elas serão um memorial em favor de vocês diante do seu Deus. Eu sou o Senhor, o Deus de vocês.

Os israelitas partem do Sinai

11 No vigésimo dia do segundo mês do segundo ano, a nuvem se levantou e se afastou do tabernáculo que guarda as tábuas do testemunho. 12 Então, os israelitas seguiram viagem do deserto do Sinai até o deserto de Parã, onde a nuvem pousou. 13 Assim, partiram pela primeira vez, conforme a ordem do Senhor anunciada por Moisés.

14 As tropas do acampamento de Judá partiram primeiro, junto à sua bandeira. Naassom, filho de Aminadabe, estava no comando delas. 15 Natanael, filho de Zuar, comandava as tropas da tribo de Issacar, 16 e Eliabe, filho de Helom, os exércitos da tribo de Zebulom. 17 Quando o tabernáculo foi desmontado, os gersonitas e os meraritas o carregaram e partiram.

18 Os exércitos do acampamento de Rúben partiram em seguida, junto à sua bandeira. Elizur, filho de Sedeur, estava no comando. 19 Selumiel, filho de Zurisadai, comandava os exércitos da tribo de Simeão, 20 e Eliasafe, filho de Deuel, os exércitos da tribo de Gade. 21 Então, os coatitas partiram carregando as coisas sagradas. Antes que eles chegassem, o tabernáculo já deveria estar armado.

22 Os exércitos do acampamento de Efraim partiram em seguida, junto à sua bandeira. Elisama, filho de Amiúde, estava no comando. 23 Gamaliel, filho de Pedazur, comandava os exércitos da tribo de Manassés, 24 e Abidã, filho de Gideoni, os exércitos da tribo de Benjamim.

25 Finalmente, partiram os exércitos do acampamento de Dã, junto à sua bandeira, como retaguarda para todos os acampamentos. Aiezer, filho de Amisadai, estava no comando. 26 Pagiel, filho de Ocrã, comandava os exércitos da tribo de Aser, 27 e Aira, filho de Enã, a tropa da tribo de Naftali. 28 Esta era a ordem que as tropas israelitas seguiam quando se punham em marcha.

29 Então, Moisés disse a Hobabe, filho do midianita Reuel, sogro de Moisés:

— Estamos seguindo para o lugar a respeito do qual o Senhor disse: "Eu o darei a vocês". Venha conosco e o trataremos bem, pois o Senhor prometeu boas coisas para Israel.

30 Ele respondeu:

— Não, não irei; voltarei para a minha terra e para o meu povo.

31 Moisés, porém, disse:

— Por favor, não nos deixe. Você sabe onde devemos acampar no deserto e pode ser o nosso guia.*10.31 Hebraico: os nossos olhos.32 Se vier conosco, a bondade com a qual o Senhor nos tratar será a bondade com a qual trataremos você.

33 Então, eles partiram do monte do Senhor e viajaram três dias. A arca da aliança do Senhor foi à frente deles durante aqueles três dias para encontrar um lugar para descansarem. 34 A nuvem do Senhor estava sobre eles de dia, sempre que partiam de um acampamento.

35 Sempre que a arca seguia adiante, Moisés dizia:

"Levanta-te, ó Senhor!

Sejam espalhados os teus inimigos

e fujam de diante de ti os teus adversários".

36 Sempre que a arca repousava, ele dizia:

"Volta, ó Senhor,

para os incontáveis milhares de Israel".

Οι ασημένιες σάλπιγγες

1 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή: 2 «Να κατασκευάσεις δυο ασημένιες σάλπιγγες, από σφυρηλατημένο ασήμι. Θα σου χρησιμεύουν για να συγκαλείς την κοινότητα και για να ξεκινούν τα στρατόπεδα. 3 Όταν σαλπίζουν και με τις δύο, θα συγκεντρώνεται κοντά σου ολόκληρη η κοινότητα, στην είσοδο της σκηνής του Μαρτυρίου. 4 Όταν σαλπίζουν μόνο με τη μία, τότε θα συγκεντρώνονται κοντά σου οι άρχοντες, οι χιλίαρχοι του Ισραήλ. 5 Όταν σαλπίζουν δυνατά, τότε θα φεύγουν οι φυλές που θα έχουν στρατοπεδεύσει στα ανατολικά. 6 Όταν σαλπίζουν δυνατά για δεύτερη φορά, τότε θα φεύγουν οι φυλές που θα έχουν στρατοπεδεύσει στα νότια. Το δυνατό σάλπισμα θα είναι για αναχώρηση. 7 Όταν θα σαλπίζουν για να συγκεντρωθεί η κοινότητα, το σάλπισμα δεν πρέπει να είναι δυνατό. 8 Οι γιοι του Ααρών, οι ιερείς, αυτοί θα σαλπίζουν με τις σάλπιγγες. Αυτό θα είναι νόμος παντοτινός για σας και για τους απογόνους σας.

9 »Όταν στη χώρα σας θα βγαίνετε να πολεμήσετε ενάντια σ’ έναν εχθρό που σας επιτίθεται, τότε θα σαλπίζετε με τις σάλπιγγες δυνατά και ο Κύριος ο Θεός σας θα σας θυμάται και θα σας γλιτώνει από τους εχθρούς σας. 10 Θα σαλπίζετε με τις σάλπιγγες στις χαρούμενες μέρες σας, στις γιορτές σας και στις νουμηνίες σας, όταν θα προσφέρετε τις θυσίες των ολοκαυτωμάτων σας και τις θυσίες σας κοινωνίας, για να σας θυμάται ο Θεός σας. Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας».

Η αναχώρηση των Ισραηλιτών από το Σινά

11 Στις είκοσι του δεύτερου μήνα του δεύτερου χρόνου, η νεφέλη σηκώθηκε πάνω από τη σκηνή του Μαρτυρίου. 12 Τότε ξεκίνησαν κι οι Ισραηλίτες από την έρημο Σινά με τη σειρά που είχε οριστεί για την πορεία τους. Η νεφέλη στάθηκε στην έρημο Φαράν.

13 Αυτή ήταν η πρώτη τους αναχώρηση σύμφωνα με τη διαταγή που έδωσε ο Κύριος, μέσω του Μωυσή. 14 Πρώτη ξεκίνησε η σημαία του στρατοπέδου του Ιούδα, με τις στρατιωτικές μονάδες των τριών φυλών του. Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Ιούδα ήταν ο Ναχσών, γιος του Αμιναδάβ. 15 Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Ισσάχαρ ήταν ο Ναθαναήλ, γιος του Σουάρ. 16 Και αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Ζαβουλών ήταν ο Ελιάβ, γιος του Χαιλών. 17 Τότε έλυσαν τη σκηνή και ξεκίνησαν οι Γηρσωνίτες και οι Μεραρίτες, που τη μετέφεραν. 18 Έπειτα ξεκίνησε η σημαία του στρατοπέδου του Ρουβήν με τις στρατιωτικές μονάδες των τριών φυλών του. Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Ρουβήν ήταν ο Ελισούρ, γιος του Σεδιούρ. 19 Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Συμεών ήταν ο Σελουμιήλ, γιος του Σουρισαδαΐ. 20 Και αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Γαδ ήταν ο Ελιασάφ, γιος του Δεουήλ. 21 Έπειτα ξεκίνησαν οι Κααθίτες, που μετέφεραν τα ιερά σκεύη. Έτσι θα μπορούσε να στηθεί η σκηνή, ώσπου να φτάσουν οι υπόλοιποι. 22 Έπειτα ξεκίνησε η σημαία του στρατοπέδου του Εφραΐμ με τις στρατιωτικές μονάδες των τριών φυλών του. Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Εφραΐμ ήταν ο Ελισαμά, γιος του Αμιούδ. 23 Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Μανασσή ήταν ο Γαμαλιήλ, γιος του Πεδασούρ. 24 Και αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Βενιαμίν ήταν ο Αβιδάν, γιος του Γιδεωνί. 25 Τέλος ξεκίνησε η σημαία του στρατοπέδου του Δαν, το οποίο αποτελούσε την οπισθοφυλακή των άλλων στρατοπέδων, με τις στρατιωτικές μονάδες των τριών φυλών του. Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Δαν ήταν ο Ιέζερ, γιος του Αμμισαδαΐ. 26 Αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Ασήρ ήταν ο Φαγειήλ, γιος του Οχράν. 27 Και αρχηγός της στρατιωτικής μονάδας του Νεφθαλί ήταν ο Αχιρά, γιος του Αινάν. 28 Αυτή τη διάταξη είχαν οι στρατιωτικές μονάδες των Ισραηλιτών, όταν ξεκινούσαν την πορεία τους.

29 Ο Μωυσής είπε στο Χοβάβ, γιο του Ραγουήλ του πεθερού του, του Μαδιανίτη: «Εμείς φεύγουμε για τον τόπο που είπε ότι θα μας δώσει ο Κύριος. Έλα λοιπόν να μοιραστείς μαζί μας την ευτυχία που ο Κύριος υποσχέθηκε να δώσει στον Ισραήλ». 30 Ο Χοβάβ του απάντησε: «Δεν θα έρθω, αλλά θα πάω στη χώρα μου και στους συγγενείς μου». 31 Ο Μωυσής του είπε: «Σε παρακαλώ, μη μας αφήνεις. Εσύ ξέρεις πού μπορούμε να κατασκηνώνουμε στην έρημο· θα είσαι λοιπόν ο οδηγός μας. 32 Αν έρθεις μαζί μας, θα μοιραστούμε μαζί σου την ευτυχία που θα μας δώσει ο Κύριος».

33 Όταν έφυγαν από το βουνό του Κυρίου, περπάτησαν τρεις ημέρες. Η κιβωτός της διαθήκης του Κυρίου προπορευόταν, κατά τρεις ημέρες, για να αναζητήσει γι’ αυτούς τόπο να κατασκηνώσουν. 34 Η νεφέλη του Κυρίου ήταν πάνω τους όλη την ημέρα, όταν έφευγαν από κάθε στρατόπεδο. 35 Όταν η κιβωτός ξεκινούσε, ο Μωυσής έλεγε: «Σήκω, Κύριε, κι ας διασκορπιστούν οι εχθροί σου! Ας φύγουν από μπροστά σου αυτοί που σε μισούν!» 36 Όταν η κιβωτός στεκόταν, έλεγε: «Γύρνα πίσω, Κύριε, στις μυριάδες των χιλιάδων του Ισραήλ».