1 Reis 20

เบนฮาดัด/โจมตี/สะมาเรีย

1 ครั้งนั้น/กษัตริย์/เบนฮาดัด/แห่ง/อารัม/ยก/กองทัพ/มา/สมทบ/กับ/กษัตริย์ 32 องค์ พร้อม/รถม้าศึก/และ/ม้า/เข้า/ล้อม/และ/โจมตี/สะมาเรีย 2 เบนฮาดัด/ส่ง/ทูต/เข้ามา/ใน/เมือง/แจ้ง/กษัตริย์/อาหับ/แห่ง/อิสราเอล/ว่า "เบนฮาดัด/ตรัส/ว่า 3 ‘เงิน/และ/ทอง/ของ/ท่าน/เป็น/ของเรา มเหสี/และ/โอรส/ธิดา/ที่ดี/ที่สุด/ของ/ท่าน/ก็/เป็น/ของเรา/ด้วย’ "

4 กษัตริย์/อิสราเอล/ตอบว่า "ข้าแต่/เจ้านาย ตกลง/ตามที่/ท่าน/ว่า ข้าพเจ้า/และ/ทั้งหมด/ที่/ข้าพเจ้า/มี/เป็น/ของ/ท่าน"

5 แล้ว/ทูต/กลับมา/แจ้ง/อีก/ว่า "เบนฮาดัด/ตรัส/ว่า ‘เรา/ส่ง/คน/มา/เรียกร้อง/เอา/เงิน/และ/ทอง มเหสี โอรส ธิดา/ของ/ท่าน 6 แต่/พรุ่งนี้/เวลา/เดียวกันนี้ เรา/จะ/ส่ง/คน/มา/ตรวจดู/ราชวัง/ของ/ท่าน และ/บ้านเรือน/ของ/ข้าราชการ แล้ว/จะ/ริบ/เอา/ของ/มีค่า/ทุกอย่าง/ไป/จาก/ท่าน’ "

7 กษัตริย์/อิสราเอล/จึง/เรียก/ชุมนุม/ผู้/อาวุโส/ทั้งหมด/และ/ตรัส/กับ/พวกเขา/ว่า "ดู/ชาย/คน/นี้/สิ เขา/พาล/หาเรื่อง/เรา เมื่อ/เขา/มา/เรียกร้อง/เอา/มเหสี โอรส/ธิดา เงิน/และ/ทอง/ของเรา เรา/ก็/ไม่/ขัดขืน"

8 ผู้/อาวุโส/และ/ประชากร/ทั้งปวง/ทูล/ว่า "ขอ/อย่า/ทรงฟัง/หรือ/ยอมตาม/ข้อ/เรียกร้อง/ของเขา/เลย"

9 อาหับ/จึง/ตรัส/แก่/ทูต/ของ/เบนฮาดัด/ว่า "ช่วย/ไป/ทูล/กษัตริย์/เจ้านาย/ของ/ข้าพเจ้า/เถิด/ว่า ‘ผู้/รับใช้/ยอม/ทุกอย่าง/ตามที่/ทรงเรียก/ร้อง/ใน/ครั้งแรก แต่/ข้อ/เรียกร้อง/ครั้งหลังนี้/ไม่อาจ/ทำ/ตาม/ได้’ " ทูต/จึง/กลับไป/รายงาน/เบนฮาดัด

10 แล้ว/เบนฮาดัด/มี/พระ/ดำรัส/มาถึง/อาหับ/อีก/ว่า "ขอให้/เทพเจ้า/ทั้งหลาย/จัดการ/กับ/เรา/อย่างหนัก หาก/ใน/สะมาเรีย/ยัง/เหลือ/ฝุ่น/พอ/ให้/คน/ของเรา/คน/ละ/กำมือ"

11 กษัตริย์/อิสราเอล/ตอบกลับ/ไป/ว่า "จง/ทูล/พระองค์/ว่า ‘ยัง/ไม่/รู้/แพ้/รู้/ชนะ/อย่า/เพิ่ง/คุยโว’ "*20:11 หรือ/คน/ที่/เพิ่ง/สวม/ชุดเกราะ อย่า/คุยโว/เหมือน/คน/ที่/ถอด/ชุด/แล้ว

12 พระดำรัส/ตอบ/นี้/มาถึง/ขณะที่/เบนฮาดัด/และ/กษัตริย์/ทั้งหลาย/กำลัง/ดื่มกัน/อยู่/ใน/พลับพลา/ที่ประทับ*20:12 หรือ/ใน/สุคคท/เช่น/เดียว/กับ/ข้อ 16 เบนฮาดัด/ตรัส/สั่ง/คน/ของ/ตน/ว่า "เตรียม/บุกโจมตี" พวกเขา/ก็/เตรียม/ทัพ/เข้า/โจมตี/เมือง/นั้น

อาหับ/รบชนะ/เบนฮาดัด

13 ขณะนั้น/มี/ผู้เผยพระวจนะ/คน/หนึ่ง/มา/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/อาหับ/แห่ง/อิสราเอล/และ/ประกาศ/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘เจ้า/เห็น/กองทัพ/มหึมา/นี้/ไหม? วันนี้/เรา/จะ/มอบไว้/ใน/มือ/ของเจ้า แล้ว/เจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์’ "

14 อาหับ/ตรัส/ถามว่า "แต่/ใคร/จะ/เป็น/ผู้/ทำ/การ/ครั้งนี้"

ผู้เผยพระวจนะ/ตอบว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘บรรดา/ทหารหนุ่ม/จาก/เหล่า/ผู้/บัญชาการ/ภูมิภาค/ต่างๆ’ "

อาหับ/ตรัส/ถามว่า "ใคร/จะ/เป็น/ผู้/เริ่ม/รบ?"

ผู้เผยพระวจนะ/ทูล/ตอบว่า "ฝ่าพระบาท/นั่นแหละ"

15 อาหับ/จึง/ทรง/รวบรวม/บรรดา/ทหารหนุ่ม/จาก/เหล่า/ผู้/บัญชาการ/ภูมิภาค/ต่างๆ ได้ 232 คน แล้ว/ระดม/กำลัง/พล/อิสราเอล/ได้/ทั้งสิ้น 7,000 คน 16 ประมาณ/เที่ยงวัน ขณะที่/เบนฮาดัด/และ/บรรดา/กษัตริย์/พันธมิตร/อีก 32 องค์/กำลัง/มึนเมา/อยู่ใน/ที่/ประทับ 17 บรรดา/ทหารหนุ่ม/จาก/เหล่า/ผู้/บัญชาการ/ภูมิภาค/ก็/บุกขึ้น/หน้า/ไป/ก่อน

พล/รักษาการณ์/ที่/เบนฮาดัด/วางไว้/ทูล/รายงาน/ว่า "มี/กอง/ทหาร/รุก/มา/จาก/สะมาเรีย"

18 เบนฮาดัด/ตรัส/สั่งว่า "ไม่ว่า/พวกเขา/มา/อย่างสันติ/หรือ/มา/ทำ/ศึก/ก็/ให้/จับเป็น"

19 บรรดา/ทหารหนุ่ม/จาก/เหล่า/ผู้/บัญชาการ/ภูมิภาค/เคลื่อนพล/ออก/จาก/เมือง/โดย/มี/กองทัพ/ตามไป 20 แต่ละคน/ต่าง/สังหาร/ข้าศึก คน/อารัม/พ่าย/หนี/และ/คน/อิสราเอล/ก็/รุก/ตาม ฝ่าย/กษัตริย์/เบนฮาดัด/แห่ง/อารัม/และ/พลม้า/บางคน/ขี่ม้า/หนีไป/ได้ 21 แต่/กษัตริย์/แห่ง/อิสราเอล/ก็/รุกคืบ/หน้า/เข้ายึด/ม้าศึก/และ/รถม้าศึก/ไว้ และ/กอง/ทหาร/อารัม/ต้อง/พ่ายแพ้/ยับเยิน

22 หลังจาก/นั้น/ผู้เผยพระวจนะ/มา/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/อาหับ/แห่ง/อิสราเอล/และ/ทูล/ว่า "ขอ/ทรง/เสริม/กำลัง/ที่มั่น/และ/ตรวจตรา/ดูว่า/จะ/ต้อง/ทำ/อะไร/อีก/บ้าง/เพราะ/กษัตริย์/แห่ง/อารัม/จะ/กลับมา/โจมตี/อีก/ใน/ฤดู/ใบไม้/ผลิ/ครั้ง/ต่อไป"

23 ขณะ/เดียวกัน/บรรดา/ข้าราชการ/ของ/กษัตริย์/แห่ง/อารัม/ทูล/แนะนำ/ว่า "พระเจ้า/ของ/พวกเขา/เป็น/เทพเจ้า/แห่ง/ขุนเขา พวกเขา/จึง/แข็งแกร่ง/เกินกำลัง/ของเรา แต่/หาก/สู้รบ/กัน/บน/ที่ราบ เรา/ย่อม/จะ/แข็งแกร่ง/กว่า/พวกเขา/แน่นอน 24 ครั้งนี้/ขอให้/พวก/แม่ทัพ/ไป/แทน/กษัตริย์/ทั้งหลาย 25 ฝ่าพระบาท/ต้อง/ระดม/ทัพ/ขึ้น/มา/ใหม่/เหมือน/ทัพ/ที่/สูญเสีย/ไป/นั้น พร้อมด้วย/ม้าศึก/และ/รถม้าศึก/จำนวน/เท่าเดิม แล้ว/พวก/ข้าพระบาท/จะ/สู้รบ/กับ/อิสราเอล/ใน/ที่ราบ/ได้ เรา/จะ/แข็งแกร่ง/กว่า/พวกเขา/อย่าง/แน่นอน" เบนฮาดัด/ทรง/เห็นด้วย/และ/ทำ/ตามที่/พวกเขา/ทูล

26 ใน/ฤดู/ใบไม้/ผลิ/ต่อมา/เบนฮาดัด/ทรง/เกณฑ์/ทัพ/อารัม/ยก/มา/ที่/อาเฟค/เพื่อ/รบ/กับ/อิสราเอล 27 ฝ่าย/อิสราเอล/ก็/ระดมพล และ/แจก/เสบียง แล้ว/เข้าสู่/สนามรบ กองทัพ/อิสราเอล/ตั้ง/ค่าย/ประจัน/หน้า/แลดู/เหมือน/ฝูง/แพะ/เล็กๆ สอง/ฝูง/เมื่อ/เทียบกับ/กอง/กำลัง/มืด/ฟ้า/มัว/ดิน/ของ/อารัม

28 คน/ของ/พระเจ้า/มา/เข้าเฝ้า/และ/ทูล/กษัตริย์/อิสราเอล/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘เนื่องจาก/คน/อารัม/คิดว่า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เป็น/เทพเจ้า/แห่ง/ขุนเขา ไม่ใช่/เทพเจ้า/แห่ง/ที่ราบ เรา/จะ/มอบ/กองทัพ/มหึมา/นี้/ไว้/ใน/มือ/ของเจ้า แล้ว/เจ้า/จะ/ได้/รู้/ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์’ "

29 กองทัพ/ทั้งสอง/ตั้ง/ค่าย/ประจัน/หน้า/กัน/เป็น/เวลา/เจ็ดวัน แล้ว/ใน/วันที่/เจ็ด/ก็/เปิด/ฉาก/รบ ใน/วัน/นั้น/ชาว/อิสราเอล/ฆ่า/ทหาร/ราบ/ของ/ซีเรีย/ไป 100,000 คน 30 ที่/เหลือ/หนี/เข้า/เมือง/อาเฟค ซึ่ง/กำแพง/เมือง/ทลายลง/มา/ทับ/พวกเขา 27,000 คน เบนฮาดัด/หลบหนี/เข้า/ไป/ใน/เมือง/และ/ซ่อนตัว/อยู่/ใน/ห้อง/ชั้น/ใน/แห่ง/หนึ่ง

31 บรรดา/ข้าราชการ/ของ/พระองค์/ทูล/ว่า "พวก/ข้าพระบาท/ได้ยิน/มา/ว่า/บรรดา/กษัตริย์/อิสราเอล/นั้น/มี/จิตใจ/เมตตา ขอให้/พวก/ข้าพระบาท/นุ่ง/ผ้ากระสอบ เอา/เชือก/คาด/ศีรษะ/ไป/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/อิสราเอล เผื่อ/พระองค์/จะ/ทรง/ไว้/ชีวิต/ฝ่าพระบาท"

32 แล้ว/พวกเขา/ก็/นุ่ง/ผ้ากระสอบ เอา/เชือก/คาด/ศีรษะ ไป/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/อิสราเอล และ/ทูล/ว่า "เบนฮาดัด/ผู้/รับใช้/ของ/ฝ่าพระบาท/ทูล/วิงวอน/ว่า ‘ขอโปรด/ไว้ชีวิต/ข้าพเจ้า/ด้วย/เถิด’ "

กษัตริย์/ตรัส/ว่า "เขา/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่/หรือ? เขา/เป็น/น้อง/ของเรา"

33 คน/เหล่านั้น/รีบ/ฉวย/โอกาส/ทูล/ว่า "พระเจ้า/ข้า เบนฮาดัด/พระ/อนุชา/ของ/พระองค์!"

กษัตริย์/ตรัส/ว่า "ไป/รับ/ตัวเขา/มา" เมื่อ/เบนฮาดัด/มาถึง อาหับ/ก็/เชิญ/ให้/ประทับ/ร่วมกัน/ใน/ราชรถ

34 เบนฮาดัด/ทูล/เสนอ/ว่า "ข้าพเจ้า/จะ/คืน/หัวเมือง/ต่างๆ ที่/เสด็จ/พ่อ/ของ/ข้าพเจ้า/ยึด/มา/จาก/เสด็จ/พ่อ/ของ/ท่าน และ/ท่าน/จะ/ตั้ง/แหล่ง/ค้าขาย/ใน/เมือง/ดามัสกัส/เหมือน/ที่/บิดา/ของ/ข้าพเจ้า/ตั้ง/ใน/เมือง/สะมาเรีย/ก็/ได้"

อาหับ/ตรัส/ว่า "เรา/จะ/ปล่อย/ท่าน/ไป/ตาม/เงื่อนไข/ของ/สนธิสัญญา/นี้" ทั้งสอง/จึง/ทำ/สนธิสัญญา/กัน แล้ว/อาหับ/ก็/ปล่อย/เบนฮาดัด/ไป

อาหับ/ถูกตัดสิน/โทษ

35 บุตร/ของ/ผู้เผยพระวจนะ/คน/หนึ่ง/กล่าว/กับ/เพื่อน/ตาม/พระ/ดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า "ทำร้าย/ข้าพเจ้า/เถิด" แต่/คน/นั้น/ปฏิเสธ

36 ผู้เผยพระวจนะ/จึง/กล่าว/ว่า "เพราะ/ท่าน/ไม่ได้/เชื่อฟัง/องค์/พระผู้เป็นเจ้า สิงโต/ตัวหนึ่ง/จะ/ฆ่า/ท่าน/ทันที/ที่/ท่าน/จาก/ข้าพเจ้า/ไป" เมื่อ/คน/นั้น/เดิน/จากไป/ก็/มี/สิงโต/ออกมา/ทำร้าย/เขา/ถึง/แก่/ชีวิต

37 แล้ว/ผู้เผยพระวจนะ/นั้น/กล่าว/กับ/อีก/คน/หนึ่ง/ว่า "ทำร้าย/ข้าพเจ้า/เถิด" เขา/ก็/ทำ/ตาม/และ/ทำให้/ผู้เผยพระวจนะ/นั้น/บาดเจ็บ 38 ผู้เผยพระวจนะ/นั้น/เอา/แถบ/ผ้า/ปิดตา/เพื่อ/ปลอมตัว แล้ว/ไป/ยืน/คอยเฝ้า/กษัตริย์/อยู่/ริม/ทาง 39 ขณะที่/กษัตริย์/เสด็จ/ผ่านมา ผู้เผยพระวจนะ/ทูล/ว่า "ข้าพระบาท/ไป/รบ มี/คน/เอาตัว/เชลย/มา/ฝาก/ข้าพระบาท/ไว้/บอกว่า ‘คอยดู/คน/นี้/ให้/ดี ถ้า/เขา/หนีไป เจ้า/จะ/ต้อง/ตาย/หรือไม่/ก็/จ่ายเงิน/มา ประมาณ 34 กิโลกรัม*20:39 ภาษาฮีบรู/ว่า/1 ตะลันต์’ 40 ขณะที่/ข้าพระบาท/กำลัง/ง่วน/อยู่/กับ/ธุระ/อื่น เชลย/คน/นั้น/ก็/หายตัว/ไป/แล้ว"

กษัตริย์/อิสราเอล/ตรัส/ว่า "ดี/แล้ว/นี่ เป็น/ความผิด/ของเจ้า/เอง เจ้า/ต้อง/ชดใช้"

41 แล้ว/ผู้เผยพระวจนะ/ดึง/แถบ/ผ้า/ที่/ปิด/ตา/ออก กษัตริย์/อิสราเอล/ก็/ทรง/จำ/ได้/ว่า/เป็น/ผู้เผยพระวจนะ/คน/หนึ่ง 42 ผู้เผยพระวจนะ/จึง/ทูล/กษัตริย์/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘เนื่องจาก/เจ้า/ไว้/ชีวิต/ผู้/ที่/เรา/กำหนด/ให้/ตาย*20:42 คำ/นี้/ใน/ภาษาฮีบรู/หมายถึง สิ่งของ/หรือ/บุคคล/ที่/ถวาย/แด่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า แล้ว/ไม่อาจ/เรียกคืน/ได้ มักจะ/ต้อง/ทำลาย/ให้/หมด/สิ้นไป ฉะนั้น/เจ้า/จะ/ต้อง/ตาย/แทน/เขา และ/ประชาชน/ของเจ้า/จะ/ต้อง/พินาศ/แทน/ประชาชน/ของเขา’ " 43 กษัตริย์/อิสราเอล/จึง/เสด็จ/กลับสู่/ที่ประทับ/ใน/สะมาเรีย/ด้วย/ความ/กริ้ว/และ/ขุ่นเคือง/พระทัย