1 พงศ์กษัตริย์ 21

สวนองุ่น/ของ/นาโบท

1 ต่อมา/มี/เหตุการณ์/เกี่ยวข้อง/กับ/สวนองุ่น/ของ/นาโบท/ชาว/ยิสเรเอล สวนองุ่น/นี้/อยู่/ใน/ยิสเรเอล ใกล้/กับ/วัง/ของ/กษัตริย์/อาหับ/แห่ง/สะมาเรีย 2 อาหับ/ตรัส/กับ/นาโบท/ว่า "จง/ยก/สวนองุ่น/ของเจ้า/ให้/เรา/ใช้/เป็น/สวนผัก/เพราะ/อยู่/ใกล้/วัง/เรา เรา/จะ/ขอ/แลก/ด้วย/สวนองุ่น/ที่ดี/ยิ่งกว่า/นี้ หรือ/ถ้า/เจ้า/อยาก/ได้/เป็น/เงิน เรา/ก็/จะ/จ่ายให้/เต็มราคา"

3 แต่/นาโบท/ทูล/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ห้าม/ไม่/ให้/ข้าพระองค์/ยก/มรดก/ตกทอด/จาก/บรรพบุรุษ/ถวาย/แด่/ฝ่าพระบาท"

4 ดังนั้น/อาหับ/จึง/เสด็จ/กลับ/วัง/ด้วย/ความ/กริ้ว/และ/ขุ่นเคือง/พระทัย/ที่/นาโบท/ชาว/ยิสเรเอล/ทูล/ว่า "ข้าพระบาท/จะ/ไม่/ถวาย/มรดก/ของ/บรรพบุรุษ/ให้/ฝ่าพระบาท" อาหับ/ทรง/ทอด/พระกาย/ลง/บน/พระ/แท่น และ/หัน/พระพักตร์/เข้าข้าง/ฝา/ไม่ยอม/เสวย

5 พระนาง/เยเซเบล/มเหสี/ของ/พระองค์/เข้ามา/ทูลถาม/ว่า "ทำไม/ฝ่าพระบาท/จึง/ขุ่นเคือง/พระทัย/อย่างนี้? เหตุใด/ไม่ยอม/เสวย?"

6 อาหับ/ตรัส/ตอบว่า "เพราะ/เรา/ได้/กล่าว/กับ/นาโบท/คน/ยิสเรเอล/ว่า ‘จง/ขาย/สวนองุ่น/ของเจ้า/ให้/เรา หรือ/ถ้า/เจ้า/พอใจ เรา/จะ/แลก/สวนองุ่น/ของเจ้า/กับ/อีก/ที่หนึ่ง’ แต่/เขา/กล่าว/ว่า ‘ข้าพระบาท/จะ/ไม่/ถวาย/สวนองุ่น/ของ/ข้าพระบาท/แก่/ฝ่าพระบาท’ "

7 มเหสี/เยเซเบล/ตรัส/ว่า "ฝ่าพระบาท/ทรงเป็น/กษัตริย์/แห่ง/อิสราเอล/ไม่ใช่หรือ? เสด็จ/ขึ้นมา/เสวย/เถิด อย่า/กังวล/พระทัย/ใน/เรื่องนั้น/เลย หม่อมฉัน/จะ/จัดการ/เอา/สวนองุ่น/ของ/นาโบท/แห่ง/ยิสเรเอล/มา/ถวาย"

8 แล้ว/พระนาง/จึง/ร่าง/สาส์น/ลง/พระนาม/อาหับ ประทับ/ตรา/ของ/พระองค์ แล้ว/ส่ง/ไป/ยัง/ผู้/อาวุโส/และ/ขุนนาง/ที่อาศัย/อยู่/ใน/เมือง/เดียวกับ/นาโบท 9 สาส์น/นั้น/มี/ใจความ/ว่า

"จง/ประกาศ/วัน/ถือ/อดอาหาร แล้ว/ให้/นาโบท/นั่ง/ใน/ที่สูง/เด่น/ท่ามกลาง/ประชาชน 10 หา/อันธพาล/สอง/คน/มา/นั่ง/ตรงข้าม และ/ปรักปรำ/นาโบท/ว่า/เขา/แช่งด่า/พระเจ้า/และ/กษัตริย์ แล้ว/เอาตัว/นาโบท/ออกไป/และ/เอา/หินขว้าง/ให้/ตาย"

11 บรรดา/ผู้/อาวุโส/และ/ขุนนาง/ที่อาศัย/ใน/เมือง/เดียวกับ/นาโบท/จึง/ทำ/ตาม/ที่/เยเซเบล/ตรัส/สั่ง/มา/ใน/สาส์น/นั้น 12 พวกเขา/ประกาศ/ให้/ถือ/อดอาหาร และ/ให้/นาโบท/นั่ง/อยู่ใน/ที่/โดดเด่น/กลาง/ที่ประชุม 13 จาก/นั้น/มี/อันธพาล/สอง/คน/มา/นั่ง/ตรงกันข้าม/และ/กล่าวหา/นาโบท/ต่อหน้า/ประชาชน/ว่า "นาโบท/ได้/แช่งด่า/พระเจ้า/และ/แช่งด่า/กษัตริย์" พวกเขา/จึง/ลากตัว/นาโบท/ออกไป/นอกเมือง/และ/เอา/หินขว้าง/เขา/จนตาย 14 แล้ว/พวกเขา/ก็/ส่ง/รายงาน/ไป/ทูล/พระนาง/เยเซเบล/ว่า "นาโบท/ถูก/หิน/ขว้าง/ตาย/แล้ว"

15 ทันที/ที่/เยเซเบล/ทราบ/ว่า/นาโบท/ถูก/หิน/ขว้าง/ตาย/แล้ว/ก็/ทูล/อาหับ/ว่า "ขอ/ทรง/ลุกขึ้น/ไป/ยึด/ครอง/สวนองุ่น/ของ/นาโบท/ชาว/ยิสเรเอล/ที่/เขา/ไม่ยอม/ขาย/ให้/ฝ่าพระบาท เขา/สิ้นชีวิต/แล้ว" 16 เมื่อ/อาหับ/ทรง/ได้ยิน/ว่า/นาโบท/ตาย/แล้ว/ก็/ทรง/ลุกขึ้น และ/เสด็จ/ไป/ยึด/ครอง/สวนองุ่น/ของ/นาโบท

17 แล้ว/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/เอลียาห์/ชาว/ทิชบี/ว่า 18 "จง/ไป/พบ/กษัตริย์/อาหับ/แห่ง/อิสราเอล ผู้/ปกครอง/อยู่/ใน/สะมาเรีย ขณะนี้/เขา/อยู่/ที่/สวนองุ่น/ของ/นาโบท/ซึ่ง/เขา/ยึดมา 19 จง/บอก/เขา/ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า เจ้า/ฆ่า/คน/ชิง/เอา/ทรัพย์สิน/ของเขา/มา/หรือ?’ แล้ว/บอก/เขา/ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนี้/ว่า สุนัข/จะ/เลีย/เลือด/ของเจ้า/เอง/ใน/ที่/ซึ่ง/สุนัข/ได้/เลีย/เลือด/ของ/นาโบท!’ "

20 อาหับ/ตรัส/กับ/เอลียาห์/ว่า "โอ ศัตรู/ของเรา เจ้า/พบ/เรา/เข้า/อีก/แล้ว/สิ!"

เอลียาห์/ทูล/ตอบว่า "ข้าพเจ้า/มา/พบท่าน เพราะ/ท่าน/ได้/ขาย/ตัวเอง/ให้/กับ/การทำ/สิ่ง/ที่/ชั่ว/ใน/สาย/พระเนตร/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า 21 พระองค์/จึง/ตรัส/ว่า ‘เรา/เอง/จะ/นำ/ภัยพิบัติ/มาถึง/เจ้า จะ/ไม่ให้/มี/ผู้ชาย/ใน/วงศ์วาน/ของเจ้า/ทั้ง/ที่/เป็น/ทาส/และ/เป็น/ไท/ใน/อิสราเอล/เหลือ/ชีวิต/รอด/แม้แต่/คน/เดียว 22 เรา/จะ/ทำ/แก่/วงศ์วาน/ของเจ้า/เหมือน/ที่/ทำ/แก่/วงศ์วาน/ของ/เยโรโบอัม/บุตร/เนบัท/และ/วงศ์วาน/ของ/บาอาชา/บุตร/อาหิยาห์ เพราะ/เจ้า/ยั่วยุ/ให้/เรา/โกรธ/และ/ชักนำ/ให้/อิสราเอล/ทำ/บาป’

23 "และ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ยัง/ตรัส/เกี่ยวกับ/พระ/นาง/เยเซเบล/ว่า ‘สุนัข/จะ/กัด/กิน/เยเซเบล/ข้าง/กำแพง/ของ*21:23 สำเนา/ต้นฉบับ/ภาษาฮีบรู/บาง/สำเนา และ/ฉบับ Vulg. และ Syr. ว่า/บน/ที่ดิน/ผืนนั้น/ที่/(ดู2พกษ.9:26) ยิสเรเอล’

24 "คน/ใน/ตระกูล/ของ/อาหับ/ที่/ตาย/ใน/เมือง/จะ/ถูก/สุนัข/กัด/กิน ส่วน/ผู้/ที่/ตาย/ใน/ท้องทุ่ง/จะ/ถูก/นก/จิก/กิน"

25 (ไม่เคย/มี/ใคร/เหมือน/อาหับ/ผู้/ขาย/ตัวเอง/ให้/กับ/การทำ/สิ่ง/ที่/ชั่ว/ใน/สาย/พระเนตร/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า ตาม/การชักนำ/ของ/มเหสี/เยเซเบล 26 อาหับ/ทำ/บาป/ที่/ร้ายแรง/ที่สุด โดย/หันไป/ติดตาม/รูปเคารพ/ต่างๆ ตามอย่าง/ชาว/อาโมไรต์/ซึ่ง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ขับไล่/ออกไป/ให้/พ้น/หน้า/ชน/อิสราเอล)

27 เมื่อ/อาหับ/ได้/สดับฟัง/ถ้อยคำ/เหล่านี้ ก็/ทรง/ฉีก/ฉลองพระองค์ สวม/ผ้ากระสอบ อด/พระ/กระยาหาร บรรทม/ใน/ชุดนั้น และ/ทรง/สำรวม/พระองค์

28 จึง/มี/พระ/ดำรัส/จาก/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/เอลียาห์/ชาว/ทิชบี/ว่า 29 "เจ้า/เห็น/หรือไม่/ว่า/อาหับ/ได้/ถ่อมใจ/ลง/ต่อหน้า/เรา? เพราะ/เขา/ถ่อมใจ/ลง เรา/จะ/ไม่ให้/เกิด/ภัยพิบัติ/นี้/ใน/ชั่วชีวิต/ของเขา แต่/จะ/ให้/เกิด/แก่/วงศ์วาน/ของเขา/ใน/สมัย/ลูก/ของเขา"