1 เมื่อ/ดาวิด/ใกล้จะ/สิ้นพระชนม์ พระองค์/ทรง/กำชับ/โซโลมอน/โอรส/ของ/พระองค์/ว่า

2 "พ่อ/กำลัง/จะ/จาก/ไป/ตาม/ธรรมดา/โลก ฉะนั้น/เจ้า/จง/เข้มแข็ง/และ/เป็น/ชายชาตรี 3 จง/รักษา/ข้อกำหนด/ที่/พระเจ้า/พระยาห์เวห์/ทรงวาง/ไว้ ดำเนิน/ใน/ทาง/ของ/พระองค์/และ/ปฏิบัติ/ตาม/กฎหมาย พระ/บัญชา บทบัญญัติ และ/ข้อ/กำหนด/ของ/พระองค์ ตามที่/บันทึก/ไว้/ใน/บทบัญญัติ/ของ/โมเสส เพื่อ/เจ้า/จะ/เจริญ/ก้าวหน้า ไม่ว่า/จะ/ไป/ที่/ไหนหรือ/ทำ/สิ่ง/ใด 4 และ/เพื่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ทรงทำ/ตาม/พระ/สัญญา/ที่/พระองค์/ทรงให้/ไว้/กับ/พ่อ/ว่า ‘หาก/ลูกหลาน/ของเจ้า/ระมัดระวัง/วิถี/การ/ดำเนิน/ชีวิต/ของ/ตน ซื่อสัตย์/ภักดี/ต่อเรา/สุดใจ/สุด/วิญญาณ/แล้ว เจ้า/จะ/ไม่ขาด/คน/ครอง/บัลลังก์/อิสราเอล/เลย’

5 "นี่แน่ะ! ลูก/เอง/ก็/รู้/สิ่ง/ที่/โยอาบ/บุตร/นาง/เศรุยาห์/ทำ/กับ/พ่อ ที่/เขา/ได้/ฆ่า/แม่ทัพ/อิสราเอล/สอง/นาย/คือ อับเนอร์/บุตร/เนอร์/และ/อามาสา/บุตร/เยเธอร์ ทำให้/เขา/ทั้งสอง/หลั่งเลือด/ใน/ยาม/สงบ/ราวกับ/ยาม/ศึก โลหิต/จึง/แปดเปื้อน/ผ้า/คาด/เอว/และ/รองเท้า/ของ/โยอาบ 6 ลูก/จง/ใช้/สติปัญญา/จัดการ/กับ/เขา อย่า/ปล่อยให้/เขา/แก่/ตาย/อย่างสงบ

7 "แต่/จง/แสดง/ความ/กรุณา/แก่/ลูกๆ ของ/บารซิลลัย/แห่ง/กิเลอาด และ/ให้/เขามา/ร่วมโต๊ะ/เสวย/ด้วย พวกเขา/อยู่/ฝ่าย/พ่อ/เมื่อ/พ่อ/หนี/อับซาโลม/พี่ชาย/ของเจ้า/ไป

8 "และ/ก็/อย่าลืม/ชิเมอี/บุตร/เกรา/คน/เบนยามิน/จาก/บาฮูริม ผู้/ซึ่ง/แช่งด่า/พ่อ/อย่าง/เจ็บแสบ/ตอนที่/พ่อ/ไป/ยัง/มาหะนาอิม เมื่อ/เขา/ลงมา/ต้อนรับ/พ่อ/ที่/จอร์แดน พ่อ/ก็/ได้/สาบาน/กับ/เขา/โดย/อ้าง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า ‘เรา/จะ/ไม่ฆ่า/เจ้า/ด้วย/ดาบ’ 9 แต่/บัดนี้/อย่า/ถือว่า/เขา/พ้นผิด ลูก/เป็น/คน/ฉลาด/ย่อม/รู้ว่า/จะ/จัดการ/กับ/เขา/อย่างไร จง/ประหาร/เขา/เสีย"

10 จาก/นั้น/ดาวิด/ก็/ทรง/ล่วงลับ/ไป/อยู่/กับ/บรรพบุรุษ และ/ถูกฝัง/ไว้/ใน/เมือง/ดาวิด 11 ดาวิด/ทรง/ปกครอง/อิสราเอล/เป็น/เวลา 40 ปี ปกครอง/ใน/เมือง/เฮโบรน 7 ปี และ/ใน/กรุง/เยรูซาเล็ม/อีก 33 ปี 12 โซโลมอน/จึง/ขึ้นครอง/บัลลังก์/ของ/ดาวิด/ราช/บิดา และ/รัชกาล/ของ/พระองค์/มั่นคง/เป็น/ปึกแผ่น

13 ฝ่าย/อาโดนียาห์/โอรส/ของ/พระนาง/ฮักกีท/มา/เข้าเฝ้า/พระนาง/บัทเชบา/ราช/มารดา/ของ/โซโลมอน พระนาง/ตรัส/ว่า "เจ้า/มา/อย่างสันติ/หรือ?"

อาโดนียาห์/ทูล/ว่า "ข้าพระบาท/มา/อย่างสันติ" 14 เขา/กล่าว/อีก/ว่า "ข้าพระบาท/มี/เรื่อง/มา/กราบ/ทูล"

พระนาง/ตรัส/ว่า "พูด/ไป/เถิด"

15 อาโดนียาห์/ทูล/ว่า "ตามที่/ทรงทราบ/ดี/ว่า/ราชอาณาจักร/เป็น/ของ/ข้าพระบาท อิสราเอล/ทั้งปวง/ล้วน/คาดหมาย/ว่า/ข้าพระบาท/จะ/ได้/เป็น/กษัตริย์ แต่/เหตุการณ์/กลับตาลปัตร ราชอาณาจักร/ตก/เป็น/ของ/น้องชาย/แทน เพราะ/การ/นี้/เป็น/มา/จาก/องค์/พระผู้เป็นเจ้า 16 บัดนี้/ข้าพระบาท/มี/สิ่ง/หนึ่ง/จะ/ทูลขอ ขอ/อย่า/ทรง/ปฏิเสธ/เลย"

พระนาง/ตรัส/ว่า "พูดมา/เถิด"

17 อาโดนียาห์/ทูล/ว่า "โปรด/ทูล/กษัตริย์/โซโลมอน เพราะ/พระองค์/จะ/ไม่/ทรง/ปฏิเสธ/พระนาง ขอ/พระราชทาน/อาบีชาก/ชาว/ชูเนม/ให้/เป็น/ภรรยา/ของ/ข้าพระบาท/ด้วยเถิด"

18 บัทเชบา/ตรัส/ว่า "ตกลง เรา/จะ/ไป/ขอ/กษัตริย์/ให้"

19 เมื่อ/บัทเชบา/เข้าพบ/กษัตริย์/โซโลมอน/เพื่อ/ทูลขอ/ให้/อาโดนียาห์ กษัตริย์/ก็/ทรง/ยืนขึ้น/ต้อนรับ/และ/หมอบ/คำนับ แล้ว/ประทับ/บนบัลลังก์ ทรงให้/ยก/พระ/แท่น/มา/ถวาย/ราช/มารดา พระนาง/จึง/ประทับ/เบื้องขวา/พระหัตถ์

20 พระนาง/ตรัส/ว่า "แม่/จะ/ขอ/อะไร/สัก/อย่าง/หนึ่ง อย่า/ปฏิเสธ/แม่/เลย"

กษัตริย์/ตรัส/ตอบว่า "เสด็จ/แม่/บอก/มาเถิด ลูก/ไม่/ปฏิเสธ/อยู่/แล้ว"

21 พระนาง/จึง/ตรัส/ว่า "ขอ/ยก/อาบีชาก/ชาว/ชูเนม/ให้/แต่งงาน/กับ/อาโดนียาห์/พี่ชาย/ของ/ลูก"

22 กษัตริย์/โซโลมอน/ตรัส/ตอบ/ราช/มารดา/ว่า "ทำไม/เสด็จ/แม่/ขอ/อาบีชาก/ชาว/ชูเนม/ให้/อาโดนียาห์? ขอ/ราชบัลลังก์/ให้/เขา/ด้วยสิ/เพราะ/เขา/เป็น/พี่ชาย/ของ/ลูก ปุโรหิต/อาบียาธาร์/และ/โยอาบ/บุตร/นาง/เศรุยาห์/ก็/เป็น/ฝ่าย/เขา!"

23 แล้ว/กษัตริย์/โซโลมอน/ตรัส/ปฏิญาณ/โดย/อ้าง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า "ขอ/พระเจ้า/ทรง/จัดการ/กับ/เรา/อย่าง/รุนแรง/ที่สุด หาก/อาโดนียาห์/ไม่/ชดใช้/ด้วย/ชีวิต/ที่/บังอาจ/ขอ/เช่นนี้! 24 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/สถาปนา/เรา/ไว้/บนบัลลังก์/ของ/เสด็จ/พ่อ/ดาวิด และ/ทรง/ตั้ง/ราชวงศ์/ขึ้น/เพื่อ/เรา/ตามที่/ทรงสัญญา/ไว้ ดังนั้น/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด อาโดนียาห์/จะ/ต้อง/ตาย/ใน/วันนี้/ฉันนั้น!" 25 กษัตริย์/โซโลมอน/จึง/ตรัส/สั่ง/เบไนยาห์/บุตร/เยโฮยาดา เขา/ก็/ไป/ประหาร/ชีวิต/อาโดนียาห์

26 กษัตริย์/ตรัส/กับ/ปุโรหิต/อาบียาธาร์/ว่า "จง/กลับ/ไป/ยัง/ที่/ของ/ท่าน/ใน/อานาโธท ท่าน/สมควร/ตาย แต่/เรา/จะ/ไม่/ประหาร/ท่าน/เวลา/นี้ เพราะ/ท่าน/ได้/หาม/หีบ/พันธสัญญา/ของ/พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ใน/รัชกาล/เสด็จ/พ่อ/ของเรา และ/ท่าน/ได้/ร่วม/ทุกข์/ร่วม/สุข/กับ/เสด็จ/พ่อ/มา/โดยตลอด" 27 โซโลมอน/จึง/ทรง/ถอด/อาบียาธาร์/จาก/ตำแหน่ง/ปุโรหิต/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า เป็น/อัน/สำเร็จ/ตาม/พระ/บัญชา/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ที่/ชิโลห์/เกี่ยวกับ/วงศ์วาน/ของ/เอลี

28 ครั้น/ข่าว/มาถึง/โยอาบ/ผู้/สมคบ/กับ/อาโดนียาห์ แม้/เมื่อก่อน/ไม่ได้/คบคิดกับ/อับซาโลม โยอาบ/ก็/หนีไป/ที่/พลับพลา/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/จับ/เชิงงอน/ของ/แท่นบูชา/ไว้ 29 มี/ผู้/ไป/ทูล/โซโลมอน/ว่า/โยอาบ/หนี/ไป/ยัง/พลับพลา/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/อยู่/ข้างๆ แท่นบูชา โซโลมอน/จึง/ตรัส/สั่ง/เบไนยาห์/บุตร/เยโฮยาดา/ว่า "ไป/ประหาร/เขา!"

30 เบไนยาห์/ก็/เข้า/ไป/ใน/พลับพลา/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/กล่าว/กับ/โยอาบ/ว่า "กษัตริย์/ตรัส/สั่งให้/ออกไป!"

แต่/โยอาบ/ตอบว่า "ไม่ เรา/จะ/ตาย/ที่นี่"

เบไนยาห์/จึง/กลับไป/ทูล/กษัตริย์/ตามที่/โยอาบ/บอก

31 กษัตริย์/ตรัส/สั่ง/เบไนยาห์/ว่า "ทำ/อย่างที่/เขา/บอก ฆ่า/เขา/แล้ว/เอาไป/ฝัง ตัวเรา/และ/วงศ์วาน/ของ/เสด็จ/พ่อ/จะ/ได้/พ้น/จาก/มลทิน/ที่/เขา/ได้/ฆ่า/ผู้/บริสุทธิ์ 32 องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ให้/เขา/เอง/รับผิดชอบ/ที่ใช้/ดาบ/ฆ่า/ชาย/สอง/คน/ซึ่ง/ดีกว่า/และ/ชอบธรรม/กว่า/เขา เพราะ/เสด็จ/พ่อ/ของเรา/ไม่ได้/มี/ส่วนร่วม/ใดๆ กับ/ความตาย/ของ/อับเนอร์/บุตร/เนอร์/แม่ทัพ/อิสราเอล และ/อามาสา/บุตร/เยเธอร์/แม่ทัพ/ยูดาห์ 33 ขอให้/โทษ/ผิด/จาก/โลหิต/นั้น/ตกอยู่/แก่/โยอาบ/กับ/วงศ์วาน/ตลอดไป ส่วน/ดาวิด/กับ/วงศ์วาน ราชวงศ์ และ/ราชบัลลังก์ ขอให้/มี/สันติสุข/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/สืบไป/นิรันดร์"

34 เบไนยาห์/บุตร/เยโฮยาดา/จึง/ไป/ประหาร/โยอาบ ศพ/ของ/โยอาบ/ถูกฝัง/ไว้/ใน/ที่ดิน/ของ/ตน*ใน/ถิ่น/กันดาร 35 กษัตริย์/ทรง/แต่งตั้ง/เบไนยาห์/เป็น/แม่ทัพ/แทน/โยอาบ และ/ให้/ศาโดก/เป็น/ปุโรหิต/แทน/อาบียาธาร์

36 กษัตริย์/ทรงให้/คน/ไป/ตาม/ชิเมอีมา และ/ตรัส/กับ/เขา/ว่า "จง/สร้าง/บ้าน/และ/อาศัย/อยู่/ใน/กรุง/เยรูซาเล็ม/นี้ อย่าไป/ที่อื่น/ใด/เลย 37 วัน/ใด/ที่/เจ้า/ออกไป/พ้น/หุบเขา/ขิดโรน เจ้า/ก็/แน่ใจ/ได้/ว่า/เจ้า/จะ/ต้อง/ตาย และ/ถือเป็น/ความผิด/ของเจ้า/เอง"

38 ชิเมอี/ทูล/ว่า "ฝ่าพระบาท/ตรัส/ชอบ/แล้ว ผู้/รับใช้/จะ/ปฏิบัติ/ตาม" ชิเมอี/จึง/อาศัย/อยู่/ใน/กรุง/เยรูซาเล็ม/เป็น/เวลา/นาน

39 แต่/สามปี/ต่อมา ทาส/ของ/ชิเมอี/สอง/คน/หลบหนี/ไป/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/อาคีช/โอรส/ของ/มาอาคาห์/แห่ง/เมืองกัท เมื่อ/มี/ผู้/มา/บอก/ชิเมอี/ว่า "ทาส/ของ/ท่าน/อยู่/ที่/เมืองกัท" 40 เขา/ก็/ขึ้น/ลา/ไป/เข้าเฝ้า/อาคีช/ที่/เมืองกัท/เพื่อ/ตามหา/ทาส/และ/นำตัว/ทาส/กลับมา/จาก/เมือง/นั้น

41 เมื่อ/โซโลมอน/ทราบ/ว่า/ชิเมอี/ออก/จาก/กรุง/เยรูซาเล็ม/ไป/ยัง/เมืองกัท/และ/กลับมา/แล้ว 42 กษัตริย์/ก็/ให้/ตาม/ชิเมอีมา และ/ตรัส/กับ/เขา/ว่า "เรา/เตือน/เจ้า และ/ให้/เจ้า/สาบาน/ใน/พระนาม/ของ/พระยาห์เวห์/แล้ว/ไม่ใช่หรือ/ว่า ‘วันใด/ที่/เจ้า/ออกไป/ที่อื่น/เจ้า/จะ/ต้อง/ตาย’? เจ้า/ก็/ตอบว่า ‘ฝ่าพระบาท/ตรัส/ชอบ/แล้ว ข้าพระบาท/จะ/ปฏิบัติ/ตาม’ 43 แล้ว/เหตุใด/เจ้า/จึง/ไม่/ทำ/ตาม/ที่/ปฏิญาณ/ไว้/ต่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/ไม่/ทำ/ตาม/คำสั่ง/ของเรา?"

44 กษัตริย์/ตรัส/กับ/ชิเมอี/ด้วยว่า "เจ้า/รู้/อยู่/แก่ใจ/ถึง/ความ/เลวร้าย/ทั้งสิ้น/ที่/เจ้า/ทำไว้/กับ/ดาวิด/ราช/บิดา/ของเรา บัดนี้/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ทรง/คืน/สนอง/ความผิด/ที่/เจ้า/ได้/ทำ 45 แต่/กษัตริย์/โซโลมอน/จะ/ได้รับ/พร และ/ราชบัลลังก์/ของ/ดาวิด/จะ/ยั่งยืน/มั่นคง/ต่อหน้า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตลอดไป"

46 จาก/นั้น/กษัตริย์/ตรัส/สั่ง/เบไนยาห์/บุตร/เยโฮยาดา เขา/ก็/ออกไป/ประหาร/ชิเมอี

ราชอาณาจักร/จึง/มั่นคง/เป็น/ปึกแผ่น/ใน/พระหัตถ์/ของ/โซโลมอน