1 โซโลมอน/ทรง/เจริญ/พระราชไมตรี/กับ/ฟาโรห์/กษัตริย์/แห่ง/อียิปต์/และ/อภิเษก/กับ/พระธิดา/องค์/หนึ่ง/ของ/ฟาโรห์ พระองค์/ทรง/พา/พระนาง/มา/ประทับ/ใน/เมือง/ดาวิด/จนกระทั่ง/การ/ก่อสร้าง/พระราชวัง พระวิหาร/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า และ/กำแพง/รอบ/กรุง/เยรูซาเล็ม/เสร็จ/เรียบร้อย 2 แต่ว่า/ประชาชน/ยังคง/ถวาย/เครื่อง/บูชา/ที่/สถาน/บูชา/บน/ที่สูง/ทั้งหลาย/เพราะ/พระวิหาร/เพื่อ/พระนาม/พระยาห์เวห์/ยัง/ไม่ได้/สร้าง/ขึ้น 3 โซโลมอน/ทรงรัก/องค์/พระผู้เป็นเจ้า และ/ปฏิบัติ/ตาม/กฎเกณฑ์/ของ/ดาวิด/ราช/บิดา เว้นแต่/ยัง/ทรง/ถวาย/เครื่อง/บูชา/และ/เผา/เครื่อง/หอม/ที่/สถาน/บูชา/บน/ที่สูง/ทั้งหลาย

4 พระองค์/เสด็จ/ไป/ยัง/กิเบโอน/เพื่อ/ถวาย/เครื่อง/บูชา เพราะ/ที่นั่น/เป็น/สถาน/บูชา/บน/ที่สูง/ที่สำคัญ/ที่สุด ทรง/ถวาย/สัตว์/หนึ่ง/พัน/ตัว/เป็น/เครื่อง/เผา/บูชา/บน/แท่น/นั้น 5 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ปรากฏ/แก่/โซโลมอน/ที่/กิเบโอน/ใน/ความฝัน/ยามค่ำคืน พระเจ้า/ตรัส/ว่า "จง/ขอ/สิ่ง/ที่/เจ้า/ต้องการ/เถิด แล้ว/เรา/จะ/ให้/เจ้า"

6 โซโลมอน/กราบทูล/ว่า "พระองค์/ได้/ทรง/สำแดง/พระ/กรุณา/อย่างยิ่ง/ต่อ/ผู้/รับใช้/ของ/พระองค์/คือ/ดาวิด/เสด็จ/พ่อ/ของ/ข้าพระองค์ เนื่องจาก/เสด็จ/พ่อ/ทรง/ซื่อสัตย์/ต่อ/พระองค์ มีใจ/ชอบธรรม/และ/ซื่อตรง และ/พระองค์/ยังคง/สำแดง/พระ/กรุณา/เดียวกันนี้/ต่อ/เสด็จ/พ่อ/สืบ/มา/จนถึง/วันนี้ โดย/ให้/บุตร/คน/หนึ่ง/ครอง/ราชบัลลังก์

7 "ข้าแต่/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/ข้าพระองค์ บัดนี้/ทรง/โปรด/ให้/ผู้/รับใช้/ของ/พระองค์/ได้/เป็น/กษัตริย์/สืบต่อ/จาก/เสด็จ/พ่อ/ดาวิด แต่/ข้า/พระองค์/ยัง/เป็น/เพียง/เด็กเล็กๆ คน/หนึ่ง ไม่รู้/วิธี/ปฏิบัติ/ภาระ/หน้าที่ 8 ผู้/รับใช้/ของ/พระองค์/อยู่/ท่ามกลาง/ประชากร/ที่/ทรงเลือก/สรร ซึ่งเป็น/ชนชาติ/ที่/ยิ่งใหญ่/และ/มากมาย/เหลือ/คณานับ 9 ฉะนั้น/ขอ/ทรง/โปรด/ให้/ผู้/รับใช้/ของ/พระองค์/มี/ความคิด/ฉลาด/หลักแหลม เพื่อ/จะ/ปกครอง/ประชากร/ของ/พระองค์ และ/รู้/จัก/แยกแยะ/ผิด/ชอบ/ชั่ว/ดี เพราะ/ใคร/เล่า/จะ/สามารถ/ปกครอง/ชนชาติ/ที่/ยิ่งใหญ่/ของ/พระองค์นี้/ได้?"

10 องค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/พอพระทัย/ที่/โซโลมอน/ทูลขอ/เช่นนี้ 11 ดังนั้น/พระเจ้า/จึง/ตรัส/กับ/โซโลมอน/ว่า "เนื่องจาก/เจ้า/ขอ/อย่างนี้ ไม่ได้/ขอ/ชีวิต/ยืนยาว หรือ/ทรัพย์/สมบัติ/สำหรับ/ตัวเอง หรือ/ชีวิต/ศัตรู/ของเจ้า แต่/ขอให้/มี/ความ/ฉลาด/หลักแหลม/เพื่อ/ผดุง/ความ/ยุติธรรม 12 เรา/จะ/ให้/ตาม/ที่/เจ้า/ขอ เรา/จะ/ให้/เจ้า/มี/สติ/ปัญญา/และ/ความ/ฉลาด/หลักแหลม/อย่างที่/ไม่/เคย/มี และ/จะ/ไม่มี/ใคร/เสมอ/เหมือน/เจ้า 13 ยิ่งกว่านั้น/เรา/จะ/ให้/สิ่ง/ที่/เจ้า/ไม่ได้/ขอ/อีก/ด้วย คือ/ทรัพย์/สมบัติ/และ/เกียรติ เพื่อ/ที่/จะ/ไม่มี/กษัตริย์/องค์/ใด/เสมอ/เหมือน/ตลอดชีวิต/ของเจ้า 14 และ/หาก/เจ้า/ดำเนิน/ใน/ทาง/ของเรา ปฏิบัติ/ตาม/คำสั่ง/และ/กฎเกณฑ์/ของเรา/เหมือน/ดาวิด/บิดา/ของเจ้า เรา/จะ/ให้/เจ้า/มี/ชีวิต/ยืนยาว" 15 แล้ว/โซโลมอน/ก็/ตื่น/บรรทม/และ/ตระหนัก/ว่า/ได้/ทรง/ฝัน/ไป

พระองค์/เสด็จ/กลับมา/ยัง/กรุง/เยรูซาเล็ม ทรง/ยืนอยู่/หน้า/หีบ/พันธสัญญา/ของ/พระเจ้า ถวาย/เครื่อง/เผา/บูชา/และ/เครื่อง/สันติ/บูชา จาก/นั้น/ทรง/จัด/งานเลี้ยง/ให้/ข้าราชสำนัก/ทั้งปวง

16 มี/หญิง/โสเภณี/สอง/คน/มา/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/โซโลมอน 17 คน/หนึ่ง/ทูล/ว่า "ข้าแต่/กษัตริย์ หม่อมฉัน/กับ/หญิง/คน/นี้/อาศัย/อยู่/ใน/บ้าน/เดียวกัน นาง/อยู่/ด้วย/เมื่อ/หม่อมฉัน/คลอดลูก 18 พอ/ลูก/อายุ/ได้/สามวัน ผู้หญิง/คน/นี้/ก็/คลอดลูก/ด้วย/เช่นกัน มี/เพียง/เรา/สอง/คน/อยู่ใน/บ้าน ไม่มี/คนอื่น

19 "ลูกชาย/ของ/หญิง/คน/นี้/ตาย/ไป/ตอน/กลางคืน/เพราะ/ถูก/นาง/นอน/ทับ 20 แล้ว/นาง/ตื่นขึ้นมา/กลาง/ดึก ขณะที่/หม่อมฉัน/หลับ/อยู่ นาง/เอา/ลูกชาย/ของ/หม่อมฉัน/ออกไป/จาก/ข้าง/ตัว ไป/นอน/แนบ/อก และ/เอา/ลูก/ของ/นาง/ที่/ตาย/แล้ว/มา/ไว้/แนบ/อก/ของ/หม่อมฉัน 21 เช้า/วันรุ่งขึ้น/หม่อมฉัน/ตื่นขึ้น/จะ/ให้/นม/ลูก ก็/พบว่า/ลูก/ตาย/แล้ว พอ/สว่าง/หม่อมฉัน/เพ่งดู จึง/เห็นว่า/ไม่ใช่/ลูก/ของ/หม่อมฉัน"

22 หญิง/อีก/คน/พูด/ขึ้น/ว่า "นั่นแหละ/เป็น/ลูก/ของเธอ ส่วน/เด็ก/ที่/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่/เป็น/ลูก/ของ/ฉัน"

แต่/หญิง/คน/แรก/ยืนยัน/ว่า "ไม่ใช่ ลูก/ที่/ตาย/แล้ว/เป็น/ของ/เธอ ลูก/ที่/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่/เป็น/ของฉัน" แล้ว/ทั้งสอง/คน/ก็/เถียงกัน/ต่อหน้า/กษัตริย์

23 กษัตริย์/ตรัส/ว่า "คน/นี้/ก็/ว่า ‘ลูก/ฉัน/ยังอยู่ ลูก/เธอ/ตาย/แล้ว’ คน/นั้น/ก็/ว่า ‘ไม่ใช่ ลูก/เธอ/ตาย/แล้ว ลูก/ฉัน/สิ/ยังอยู่’ "

24 แล้ว/กษัตริย์/ตรัส/ว่า "เอา/ดาบ/มา/ให้/เรา/สัก/เล่ม/สิ" ก็/มี/ผู้/นำ/ดาบ/มา/ถวาย 25 กษัตริย์/ตรัส/สั่งว่า "จง/ฟัน/เด็ก/คน/ที่/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่/ออกเป็น/สอง/ท่อน แบ่งให้/ผู้หญิง/สอง/คนนี้/คน/ละ/ท่อน"

26 หญิง/ที่/เป็น/แม่/ของ/เด็กนั้น/จริงๆ สงสาร/ลูก/จับใจ จึง/ทูล/กษัตริย์/ว่า "อย่าเลย/พระองค์/เจ้า/ข้า ยก/ลูก/ให้/นาง/ไปเถิด อย่า/ฆ่า/ลูก/เลย!"

แต่/อีก/คน/พูดว่า "ฟัน/เป็น/สอง/ท่อน/เลย จะ/ได้/ไม่ต้อง/เป็น/ของ/เธอ/หรือของ/ฉัน!"

27 กษัตริย์/จึง/ตรัส/ว่า "อย่า/ฆ่า/เด็ก/นั้น/เลย จง/มอบ/เขา/ให้/กับ/หญิง/คน/ที่/ต้องการ/ให้/เด็ก/มี/ชีวิต/อยู่ เพราะ/เธอ/นั่นแหละ/เป็น/แม่"

28 เมื่อ/ชนชาติ/อิสราเอล/ทั้งปวง/ได้/รู้/ถึง/คำตัดสิน/ของ/กษัตริย์ ก็/ยำเกรง/พระองค์ เพราะ/เห็นว่า/ทรงมี/สติปัญญา/จาก/พระเจ้า/เพื่อ/ผดุง/ความ/ยุติธรรม