สดุดี 142

(มัสคิล*142:0 หัวเรื่อง/สดุดี 142 คงจะ/เป็น/ศัพท์/ทาง/วรรณกรรม/หรือ/ทาง/ดนตรีของ/ดาวิด ขณะที่/เขา/อยู่/ใน/ถ้ำ คำ/อธิษฐาน)

1 ข้าพเจ้า/ร้อง/ทูล/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ด้วย/เสียงดัง

ข้าพเจ้า/เปล่ง/เสียง/ทูล/วิงวอน/ขอ/ความ/เมตตา/จาก/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

2 ข้าพเจ้า/ระบาย/ความ/ทุกข์ยาก/ต่อหน้า/พระองค์

ต่อหน้า/พระองค์ ข้าพเจ้า/ทูล/ความ/เดือดร้อน/ของ/ข้าพเจ้า

3 เมื่อ/จิตวิญญาณ/ของ/ข้าพระองค์/หดหู่/อยู่/ภายใน/ข้าพระองค์

พระองค์/ทรงเป็น/ผู้/ทราบ/ทาง/ของ/ข้าพระองค์

บน/เส้นทาง/ที่/ข้าพระองค์/เดินไป

คน/ได้/ซ่อน/บ่วงแร้ว/ดัก/ข้าพระองค์

4 มองไป/ทาง/ขวา

ไม่มี/ใคร/เหลียวแล/ข้าพระองค์

ข้าพระองค์/ไร้/ที่พึ่ง

ไม่มี/ใคร/ห่วงใย/ชีวิต/ของ/ข้าพระองค์

5 ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์/ร้อง/ทูล/พระองค์/ว่า

"พระองค์/ทรงเป็น/ที่ลี้ภัย/ของ/ข้าพระองค์

เป็น/ส่วน/มรดก/ของ/ข้าพระองค์/ใน/ดินแดน/ของ/คน/เป็น"

6 ขอ/ทรง/สดับฟัง/เสียง/ร่ำร้อง/ของ/ข้าพระองค์

เพราะ/ข้าพระองค์/อับจน/ยิ่งนัก

ขอ/ทรง/ช่วย/กู้/ข้าพระองค์/จาก/ผู้/ไล่ล่า

เพราะ/เขา/แข็งแกร่ง/เกินกำลัง/ของ/ข้าพระองค์

7 ขอ/ทรง/ปลดปล่อย/ข้าพระองค์/จาก/การจองจำ

เพื่อ/ข้าพระองค์/จะ/สรรเสริญ/พระนาม/ของ/พระองค์

แล้ว/คน/ชอบธรรม/จะ/ห้อมล้อม/ข้าพระองค์

เพราะ/ความดี/ของ/พระองค์/ที่/ทรงมี/ต่อ/ข้า/พระองค์