สดุดี 44

(ถึง/หัวหน้า/นักร้อง มัสคิล*44:0 หัวเรื่อง/สดุดี 44 คงจะ/เป็น/ศัพท์/ทาง/วรรณกรรม/หรือ/ทาง/ดนตรีของ/บุตร/โคราห์)

1 ข้าแต่/พระเจ้า ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ได้ยิน/มา/กับ/หู

บรรพบุรุษ/ของ/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ได้/เล่า/ให้/ฟัง

ถึง/สิ่ง/ที่/พระองค์/ได้/ทรง/กระทำ/ใน/สมัย/ของ/พวกเขา

เมื่อ/นาน/มา/แล้ว

2 ด้วย/พระหัตถ์/ของ/พระองค์ พระองค์/ทรง/ขับไล่/ชนชาติ/ต่างๆ ออกไป

และ/ทรง/ฝังราก/บรรพบุรุษ/ของ/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย

พระองค์/ทรง/บดขยี้/ชนเผ่า/ต่างๆ

และ/ทรง/ทำให้/เหล่า/บรรพบุรุษ/ของ/ข้าพระองค์/เจริญ/รุ่งเรือง

3 ไม่ใช่/ด้วย/ดาบ/ที่/ทำให้/พวกเขา/พิชิต/ดินแดน/ได้

ไม่ใช่/ด้วย/แขน/ของ/พวกเขา/ที่/นำ/ชัยชนะ/มา

แต่/ด้วย/พระหัตถ์/ขวา/ของ/พระองค์ ด้วย/พระ/กร/ของ/พระองค์

และ/ด้วย/ความสว่าง/แห่ง/พระพักตร์/ของ/พระองค์ เพราะ/พระองค์/ทรงรัก/พวกเขา

4 พระองค์/ทรงเป็น/กษัตริย์/ของ/ข้าพระองค์/และ/เป็น/พระเจ้า/ของ/ข้าพระองค์

ผู้/ทรง/กำหนด*44:4 หรือ/บัญชาชัยชนะ/แก่/ยาโคบ

5 โดย/พระองค์ ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/จึง/ขับไล่/เหล่าศัตรู/ให้/ล่าถอย

โดย/พระนาม/ของ/พระองค์ ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/จึง/บดขยี้/ข้าศึก

6 ข้าพระองค์/ไม่ได้/วางใจ/ใน/คันธนู/ของ/ตน

ดาบ/ไม่ได้/นำ/ชัยชนะ/มา/ให้/ข้าพระองค์

7 แต่/พระองค์/ต่างหาก/ทรงให้/เรา/ชนะ/ศัตรู

พระองค์/ทรงทำให้/ปฏิปักษ์/อับอาย/ขายหน้า

8 ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/จะ/อวด/พระเจ้า/เรื่อย/ไป

จะ/สรรเสริญ/พระนาม/ของ/พระองค์/เป็น/นิตย์

เสลาห์

9 แต่/บัดนี้/พระองค์/ทรง/ทอดทิ้ง/และ/ปล่อยให้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ตกต่ำ

พระองค์/ไม่ได้/ร่วมทัพ/ไป/กับ/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/อีก/แล้ว

10 พระองค์/ทรงให้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ล่าถอย/ต่อหน้า/ศัตรู

เหล่า/ปฏิปักษ์/ได้/ปล้น/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย

11 พระองค์/ทรงปล่อย/ให้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ถูก/ขย้ำกิน/เหมือน/แกะ

และ/ทรงทำให้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/กระจัดกระจาย/ไป/ใน/หมู่/ชนชาติ/ต่างๆ

12 พระองค์/ทรง/ขาย/ประชากร/ของ/พระองค์/ไป/ใน/ราคา/น้อยนิด

ไม่ได้/อะไร/จาก/การขาย/นั้นเลย

13 พระองค์/ทรงทำให้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ตก/เป็น/ขี้ปาก/ของ/เพื่อนบ้าน

ผู้/คน/รอบข้าง/เหยียดหยาม/และ/เยาะเย้ย

14 พระองค์/ทรงทำให้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/กลายเป็น/คำ/เปรียบเปรย/ใน/หมู่/ประชาชาติ

ชนชาติ/ต่างๆ ส่ายหน้า/ใส่/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย

15 ข้าพระองค์/อยู่/อย่าง/อัปยศ/อดสู/วันยังค่ำ

และ/หน้า/ของ/ข้าพระองค์/ปกคลุม/ด้วย/ความ/อับอาย

16 จาก/คำ/สบประมาท/ของ/คน/ที่/ประณาม/และ/แช่งด่า/ข้าพระองค์

เพราะ/ศัตรู/ที่/ต้องการ/แก้แค้น

17 ทั้งหมด/นี้/เกิดขึ้น/กับ/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย

ทั้งที่/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ไม่ได้/ลืม/พระองค์

หรือ/ผิด/ต่อ/พันธสัญญา/ของ/พระองค์

18 หัวใจ/ของ/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ไม่ได้/ออกห่าง/จาก/พระองค์

เท้า/ของ/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ก็/ไม่ได้/คลาด/จาก/ทาง/ของ/พระองค์

19 แต่/พระองค์/ทรง/บดขยี้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย และ/ทำให้/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/กลายเป็น/ที่อาศัย/ของ/หมาป่า

พระองค์/ทรง/คลุม/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ด้วย/ความมืดทึบ

20 หาก/เรา/ได้/ลืม/พระนาม/พระเจ้า/ของเรา

หรือ/ยก/มือ/กราบไหว้/พระ/ต่างด้าว

21 พระเจ้า/จะ/ไม่/ทรง/ทราบ/หรือ?

ใน/เมื่อ/พระองค์/ทรงทราบ/ความลี้ลับ/ใน/ใจ

22 แต่/เพราะ/เห็นแก่/พระองค์ ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ก็/เผชิญ/ความตาย/วันยังค่ำ

ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ถูกนับ/ว่า/เป็น/แกะ/ที่/จะ/เอาไป/ฆ่า

23 ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า ขอ/ทรง/ตื่นเถิด เหตุใด/ยัง/ทรง/หลับ/อยู่? ขอ/ทรง/ลุกขึ้น!

ขอ/อย่า/ทรง/ทอดทิ้ง/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ตลอดไป

24 เหตุใด/พระองค์/ทรง/ซ่อน/พระพักตร์?

และ/ทรง/ลืม/ที่/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ทุกข์ยาก/และ/ถูกกดขี่/ข่มเหง

25 ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ถูก/เหยียบ/จมดิน

ร่างกาย/ต้อง/นอน/คลุกฝุ่น

26 ขอ/ทรง/ลุกขึ้น/และ/ทรง/ช่วย/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/ด้วย/เถิด

ขอ/ทรง/ไถ่/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/เพราะ/เห็นแก่/ความรัก/มั่นคง/ของ/พระองค์