1 O arada bölge Kralı Hirodes İsa hakkındaki haberi duydu. 2 Adamlarına şöyle dedi: "Bu Vaftizci Yahyaʼdır! Ölümden dirildi! İşte o yüzden bu mucizeleri yapma gücüne sahip."

3 Hirodes, kardeşi Filipusʼun karısı Hirodiya yüzünden Yahyaʼyı yakalatıp bağlamış ve hapishaneye atmıştı. 4 Çünkü Yahya ona şöyle derdi: "Kardeşinin karısıyla birleşmen Tevratʼa aykırıdır." 5 Aslında Hirodes Yahyaʼyı öldürtmek istiyordu, ama halkın tepkisinden korkuyordu. Çünkü onlar Yahyaʼyı peygamber sayıyorlardı.

6 Hirodesʼin doğum günü gelince, Hirodiyaʼnın kızı ortaya çıkıp göbek attı. Bu da Hirodesʼin hoşuna gitti. 7 Yemin ederek her ne dilerse ona vereceğine söz verdi. 8 Kız annesinin kışkırtmasıyla şöyle dedi: "Bana bir tepsi üzerinde Vaftizci Yahyaʼnın kafasını getir." 9 Kral buna üzüldü. Ama sofra başındaki misafirlerin önünde yemin etmişti. Bu yüzden dileğin yerine getirilmesini buyurdu. 10 Haber yollayıp hapishanede Yahyaʼnın kafasını kestirdi. 11 Kafayı tepsi üzerinde getirip kıza verdiler, kız da onu annesine götürdü. 12 Yahyaʼnın öğrencileri geldiler ve Yahyaʼnın cesedini alıp gömdüler. Sonra gidip İsaʼya haber verdiler.

13 İsa bunu işitince oradan çekildi. Öğrencileriyle baş başa kalmak için tekneyle ıssız bir yere gitti. Halk bunu öğrenince kasabalardan çıkıp karadan yürüyerek İsaʼnın ardından gitti. 14 İsa tekneden inince büyük bir kalabalık gördü. Onlara acıdı ve onların hastalarını iyileştirdi.

15 Akşam olunca öğrencileri Oʼnun yanına gelip şöyle dediler: "Burası ıssız bir yer, hem de vakit çok ilerledi. Halkı gönder de, etraftaki köylere gitsinler, kendilerine yiyecek alsınlar."

16 Ama İsa onlara, "Gitmeleri lazım değil. Onlara siz yiyecek verin!" dedi.

17 İsaʼya, "Burada yalnız beş ekmekle iki balığımız var" dediler.

18 İsa, "Onları bana buraya getirin" dedi. 19 Halka çayırlığa oturmalarını emretti. Sonra beş ekmekle iki balığı aldı, gözlerini göğe kaldırarak şükretti. Ekmekleri bölüp öğrencilerine verdi. Öğrencileri de ekmekleri halka dağıttılar. 20 Herkes yiyip doydu. Artakalan parçaları topladılar ve onlarla on iki sepet doldurdular. 21 Kadın ve çocukların dışında yemek yiyen aşağı yukarı beş bin kişi vardı.

22 İsa hemen öğrencilerine tekneye bindirdi. Onları kendisinden önce gölün öbür tarafına gönderdi. O arada halkı evlerine gönderecekti. 23 Halkı yolcu ettikten sonra, dua etmek için tek başına bir tepeye çıktı. Akşam olunca orada yalnız kaldı. 24 Tekne ise, karadan epey uzakta, dalgalarla boğuşuyordu. Çünkü rüzgar karşı yönden esiyordu.

25 Sabaha doğru İsa gölün üstünde yürüyüp onlara yaklaştı. 26 Öğrenciler Oʼnun gölün üstünde yürüdüğünü görünce dehşete kapıldılar. "Bu bir hayalettir!" diye korkudan bağırmaya başladılar.

27 İsa ise hemen onlara, "Rahat olun! Benim! Korkmayın!" dedi.

28 Petrus Oʼna şöyle cevap verdi: "Efendimiz eğer sensen, bana buyruk ver de, su üstünde yürüyerek sana geleyim."

29 İsa, "Gel" dedi.

Petrus tekneden inip suyun üzerinde yürüdü ve İsaʼya doğru ilerledi. 30 Ama güçlü rüzgarı fark edince, korktu ve batmaya başladı. "Efendimiz, kurtar beni!" diye bağırdı.

31 İsa hemen elini uzatıp onu tuttu ve, "Ey kıt imanlı adam! Niçin şüphe ettin?" dedi.

32 Tekneye bindiler ve rüzgar dindi. 33 Teknedekiler İsaʼya tapındılar. "Sen gerçekten Allahʼın Oğluʼsun!" dediler.

34 Gölü geçip, Ginnesar taraflarında karaya vardılar. 35 Oranın halkı İsaʼyı tanıdı. Hemen etraftaki bölgelere haber yolladılar. İsaʼya hasta olan herkesi getirdiler. 36 Hastalar İsaʼnın sadece elbisesinin eteğine dokunabilmek için yalvardılar. Oʼna dokunan herkes şifa buldu.

1 Por aquela mesma época, o tetrarca Hero­des ouviu falar de Jesus.

2 E disse aos seus cortesãos: "É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres."

3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.

4 João lhe tinha dito: "Não te é permitido tomá-la por mulher!".

5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.

6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.

7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.

8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: "Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista".

9 O rei entristeceu-se, mas, como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;

10 e mandou decapitar João na sua prisão.

11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.

12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.

13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.

14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.

15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: "Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia". 16 Jesus, porém, respondeu: "Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer". –

17 "Mas" – disseram eles – "nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes." –

18 "Trazei-mos" – disse-lhes ele.

19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.

20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.

21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.

22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.

23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.

24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.

25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.

26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: "É um fantasma!" – disseram eles –, soltando gritos de terror.

27 Mas Jesus logo lhes disse: "Tranquilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!".

28 Pedro tomou a palavra e falou: "Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!".

29 Ele disse-lhe: "Vem!". Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.

30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: "Senhor, salva-me!".

31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: "Homem de pouca fé, por que duvidaste?".

32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.

33 Então, aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: "Tu és verdadeiramente o Filho de Deus."

34 E, tendo atravessado, chegaram a Gene­sa­­ré.

35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,

36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.