1 Altı gün sonra İsa, Petrusʼu, Yakubʼu ve Yakubʼun kardeşi Yuhannaʼyı yanına aldı. Onları yüksek bir dağın tepesine çıkardı. Orada yalnızdılar. 2 Önlerinde İsaʼnın görünüşü tamamen değişti. Yüzü güneş gibi parlamaya başladı. Elbiseleri de ışık gibi bembeyaz oldu. 3 O anda Musaʼyla İlyas öğrencilere göründü. İsaʼyla konuşuyorlardı.

4 Bunun üzerine Petrus İsaʼya şöyle dedi: "Efendimiz, iyi ki buradayız. İstersen, burada üç çardak*17:4 Çardak Ağaç dallarından örülmüş küçük ev. kurayım: biri senin için, biri Musa için, biri de İlyas için."

5 O daha konuşurken, işte, parlak bir bulut onların üstüne gölge yaptı. Bulutun içinden bir ses şöyle dedi: "Sevgili Oğlum budur, Oʼndan memnunum. Oʼnu dinleyin!"

6 Öğrenciler bunu işitince çok korktular ve yere kapandılar. 7 İsa gelip onlara dokundu ve "Kalkın, korkmayın!" dedi. 8 Başlarını kaldırıp bakınca İsaʼdan başka kimseyi görmediler.

9 Dağdan inerlerken İsa onlara şöyle emretti: "İnsan Oğlu ölümden dirilene kadar, gördüklerinizi kimseye anlatmayın."

10 Öğrencileri İsaʼya şunu sordular: "Peki Tevrat uzmanları neden, ‘Önce İlyas gelmeli’ diyorlar?"

11 O da onlara şöyle cevap verdi: "Evet, İlyas gelecek ve her şeyi yeniden düzene koyacak. 12 Ama ben size diyorum: İlyas zaten geldi. Onu tanımadılar. Ona istedikleri gibi yaptılar. İnsan Oğlu da bunun gibi onların elinden acı çekecek." 13 O vakit öğrenciler İsaʼnın Vaftizci Yahya hakkında konuştuğunu anladılar.

14 İsaʼyla üç öğrencisi halkın yanına dönünce adamın biri İsaʼya gelip önünde diz çöktü ve şöyle dedi: 15 "Efendimiz, çocuğuma merhamet et. O saralıdır*17:15 Saralıdır. Sara: zaman zaman kendini kaybederek olduğu yere düşme, vücutta şiddetli çırpınmalar ve ağız köpürmesi ile ortaya çıkan bir sinir hastalığı, epilepsi. ve çok acı çekiyor. Sık sık ateşe ya da suya düşüyor. 16 Oğlumu senin öğrencilerine getirdim, ama onu iyileştiremediler."

17 İsa cevap olarak şöyle dedi: "Ey imansız ve yoldan sapmış kuşak! Ne zamana kadar sizinle beraber olacağım? Ne zamana kadar size katlanacağım? Çocuğu buraya, bana getirin." 18 İsa cini azarladı, o da çocuktan çıktı. Çocuk da aynı anda iyileşti.

19 Sonra İsa yalnızken öğrencileri Oʼna gelip, "Biz cini neden kovamadık?" diye sordular.

20,21 İsaʼnın onlara cevabı şuydu: "İmanınız yetersiz de, ondan. Size doğrusunu söylüyorum: hardal tohumu kadar imanınız olsa, şu dağa ‘Buradan kalk, oraya git’ dersiniz, o da gider. Sizin için hiçbir şey imkansız olmayacak."*17:20-21 Bazı Grekçe el yazmalarında, "Ama bu tür cinler ancak dua ve oruçla kovulabilir" sözleri de bulunur.

22 Celile bölgesinde bir araya geldiklerinde İsa öğrencilerine şöyle dedi: "İnsan Oğlu yakın bir zamanda insanların eline teslim edilecek. 23 Oʼnu öldürecekler, ama O üçüncü gün ölümden dirilecek." Öğrenciler bu söze çok üzüldüler.

24 İsaʼyla öğrencileri Kefernahumʼa geldiler. Orada iki dirhemlik tapınak vergisini toplayan memurlar Petrusʼa gelip şunu sordular: "Öğretmeniniz iki dirhemi ödemiyor mu?"

25 Petrus, "Ödüyor" dedi.

Petrus eve gelince, İsa hemen onunla konuşmaya başladı: "Simun, ne diyorsun? Sence dünyadaki krallar kimden gümrük ya da vergi alıyorlar, kendi evlatlarından mı, yoksa yabancılardan mı?"

26 Petrus, "Yabancılardan" diye cevap verdi.

Bunun üzerine İsa ona, "Demek, evlatlar vergiden serbesttir" dedi. 27 "Fakat vergi toplayanları gücendirmeyelim. Göle git, oltayı at ve tuttuğun ilk balığın ağzını aç. Orada dört dirhemlik bir para bulacaksın. Bu parayı al, hem kendin hem de benim için onlara ver."

1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.

2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.

3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.

4 Pedro tomou, então, a palavra e disse-lhe: "Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias".

5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: "Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda a minha afeição; ouvi-o".

6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.

7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: "Levantai-vos e não temais".

8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.

9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: "Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos".

10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: "Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?".

11 Jesus respondeu-lhes: "Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.

12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem".

13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.

14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,

15 dizendo: "Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...

16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar".

17 Respondeu Jesus: "Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo".

18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.

19 Então, os discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não pudemos nós expulsar esse demônio?".

20 Jesus respondeu-lhes: "Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.

21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum".

22 Enquanto caminhava pela Galileia, Jesus lhes disse: "O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.

23 Eles irão matá-lo, mas ao terceiro dia ressuscitará." E eles ficaram profundamente aflitos.

24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: "Teu mestre não paga a didracma?". –

25 "Paga, sim" – respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: "Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?"

26 Pedro respondeu: "Dos estrangeiros". Jesus replicou: "Os filhos, então, estão isentos.

27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares, abrirás a boca e encontrarás um estater. Toma-o e dá-o por mim e por ti".