1 Ondan sonra Kutsal Ruh, İsaʼyı ıssız yerlere götürdü. Orada İblis Oʼnu günaha düşürmeye çalışacaktı. 2 İsa kırk gün kırk gece oruç tuttuktan sonra acıktı. 3 Oʼnu deneyen İblis gelip dedi ki: "Eğer Allahʼın Oğluʼysan, emret, şu taşlar ekmek olsun."

4 İsa ona şöyle cevap verdi: " ‘İnsan sadece ekmekle yaşamaz, Allahʼın ağzından çıkan her bir sözle yaşar’ diye Tevratʼta yazılmıştır."*4:4 Yasanın Tekrarı 8:3

5 Bunun üzerine İblis İsaʼyı kutsal şehir Yeruşalimʼe götürdü. Oʼnu tapınağın en yüksek yerine çıkardı 6 ve Oʼna şöyle dedi: "Eğer Allahʼın Oğluʼysan, kendini aşağı at. Çünkü şöyle yazılmıştır:

‘Seni korumaları için meleklerine buyruk verecek.

Ayağın taşa çarpmasın diye

seni elleri üzerinde taşıyacaklar.’ "*4:6 Mezmur 91:11,12

7 İsa ona şu cevabı verdi: " ‘Allahınız Rabbi denemeyin’ diye de yazılmıştır."*4:7 Yasanın Tekrarı 6:16

8 İblis bu sefer İsaʼyı çok yüksek bir dağa götürdü. Oʼna dünyanın bütün ülkelerini ve onların görkemini gösterdi. 9 Oʼna şöyle dedi: "Eğer yere kapanıp bana taparsan, bütün bunları sana vereceğim."

10 Bunun üzerine İsa ona şöyle dedi: "Çekil önümden Şeytan! Çünkü şöyle yazılmıştır: ‘Allahınız Rabbe tapının, yalnız Oʼna hizmet edin.’ "*4:10 Yasanın Tekrarı 6:13

11 Bundan sonra İblis İsaʼdan ayrıldı. Melekler de gelip İsaʼya hizmet ettiler.

12 İsa Yahyaʼnın tutuklandığını öğrenince, Celile bölgesine çekildi. 13 Nasıra kasabasından ayrılıp Kefernahumʼa yerleşti. Kefernahum göl kenarında, Zevulun ve Naftali topraklarının arasındaki sınırda bulunuyordu. 14 Böylece Allahʼın Peygamber Yeşayaʼnın aracılığıyla söyledikleri yerine geldi:

15 "Zevulun ve Naftali toprakları,

denize inen yol,

Şeria Irmağıʼnın ötesi,

diğer milletlerin yaşadığı Celile!

16 Karanlıkta yaşayan halk,

büyük bir ışık gördü.

Ölümün gölgesinde olan bölgede oturanların üzerine

şafak doğdu."*4:16 Yeşaya 9:1,2

17 O zaman İsa vaazında halka şunları duyurmaya başladı: "Tövbe edin! Çünkü Göklerin Krallığı yaklaştı!"

18 İsa Celile Gölüʼnün kenarında gezinirken iki kardeş gördü. Biri Petrus takma adıyla tanınan Simun, öbürü de onun kardeşi Andreasʼtı. Göle ağ atıyorlardı, çünkü balıkçıydılar. 19 İsa onlara şöyle dedi: "Peşimden gelin! Sizi bana insan kazanan balıkçılar yapacağım" 20 Anında ağlarını bırakıp İsaʼnın peşinden gittiler.

21 İsa oradan ilerleyince, başka iki kardeş gördü. Onlar Zebediʼnin oğlu Yakub ve onun kardeşi Yuhannaʼydı. Babaları Zebedi ile birlikte teknedeydiler, ağlarını tamir ediyorlardı. İsa onları da çağırdı. 22 Onlar da hemen tekneyi ve babalarını bırakıp İsaʼnın peşinden gittiler.

23 İsa, Celile bölgesinin her tarafını dolaştı. Halkın toplantı yerlerinde vaaz edip göksel krallık hakkındaki Müjdeʼyi*4:23 Müjde Allahʼın insanları günahtan kurtarması hakkındaki iyi haber. duyurdu. Halkın arasında her türlü hastalığı ve sakatlığı iyileştirdi. 24 Oʼnun adı bütün Suriyeʼye yayıldı. Çeşitli hastalıklara tutulanları, acı içinde kıvrananları, cinlileri, saralıları*4:24 Saralıları Sara: zaman zaman kendini kaybederek olduğu yere düşme, vücutta şiddetli çırpınmalar ve ağız köpürmesi ile ortaya çıkan bir sinir hastalığı. ve felçlileri Oʼna getirdiler. İsa da onları iyileştirdi. 25 Celile ve Dekapolis bölgelerinden, Yeruşalimʼle Yahudiyeʼden ve Şeria ırmağının ötesinden gelen büyük kalabalıklar Oʼnun arkasından gidiyordu.

1 Em seguida, Jesus foi conduzido pelo Espírito ao deserto para ser tentado pelo demônio.

2 Jejuou quarenta dias e quarenta noites. Depois, teve fome.

3 O tentador aproximou-se dele e lhe disse: "Se és Filho de Deus, ordena que estas pedras se tornem pães".

4 Jesus respondeu: "Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda palavra que procede da boca de Deus" (Dt 8,3).

5 O demônio transportou-o à Cidade Santa, colocou-o no ponto mais alto do templo e disse-lhe:

6 "Se és Filho de Deus, lança-te abaixo, pois está escrito: Ele deu a seus anjos ordens a teu respeito; eles te protegerão com as mãos, com cuidado, para não machucares o teu pé em alguma pedra" (Sl 90,11s).

7 Disse-lhe Jesus: "Também está escrito: Não tentarás o Senhor teu Deus (Dt 6,16)".

8 O demônio transportou-o uma vez mais, a um monte muito alto, e lhe mostrou todos os reinos do mundo e a sua glória, e disse-lhe:

9 "Eu te darei tudo isto se, prostrando-te diante de mim, me adorares".

10 Respondeu-lhe Jesus: "Para trás, Satanás, pois está escrito: Adorarás o Senhor, teu Deus, e só a ele servirás (Dt 6,13)".

11 Em seguida, o demônio o deixou, e os anjos aproximaram-se dele para servi-lo.

12 Quando, pois, Jesus ouviu que João fora preso, retirou-se para a Galileia.

13 Deixando a cidade de Nazaré, foi habitar em Cafarnaum, à margem do lago, nos confins de Zabulon e Neftali,

14 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:

15 A terra de Zabulon e de Neftali, região vizinha ao mar, a terra além do Jordão, a Galileia dos gentios,

16 este povo, que jazia nas trevas, viu resplandecer uma grande luz; e surgiu uma aurora para os que jaziam na região sombria da morte (Is 9,1).

17 Desde então, Jesus começou a pregar: "Fazei penitência, pois o Reino dos céus está próximo".

18 Caminhando ao longo do mar da Galileia, viu dois irmãos: Simão (chamado Pedro) e André, seu irmão, que lançavam a rede ao mar, pois eram pescadores.

19 E disse-lhes: "Vinde após mim e vos farei pescadores de homens".

20 Na mesma hora, abandonaram suas redes e o seguiram.

21 Passando adiante, viu outros dois irmãos: Tiago, filho de Zebedeu, e seu irmão João, que estavam com seu pai Zebedeu consertando as redes. Chamou-os,

22 e eles abandonaram a barca e seu pai e o seguiram.

23 Jesus percorria toda a Galileia, ensinando nas suas sinagogas, pregando o Evangelho do Reino, curando todas as doenças e enfermidades entre o povo.

24 Sua fama espalhou-se por toda a Síria: traziam-lhe os doentes e os enfermos, os possessos, os lunáticos, os paralíticos. E ele curava a todos.

25 Grandes multidões acompanharam-no da Galileia, da Decápo­le, de Jerusalém, da Judeia e dos países do outro lado do Jordão.