Publicidade

1 Samuel 11

MRI2012

1 Aber Nahas, der Ammoniter, zog herauf und belagerte Jabes in Gilead. Da sprachen alle Männer von Jabes zu Nahas: Mache einen Bund mit uns, so wollen wir dir dienen! 2 Aber Nahas, der Ammoniter, antwortete ihnen: So will ich mit euch einen Bund machen, daß ich euch allen das rechte Auge aussteche und damit auf ganz Israel Schmach bringe. 3 Da sprachen die Ältesten von Jabes zu ihm: Gib uns sieben Tage Frist, daß wir Boten senden in das ganze Gebiet Israels. Ist dann niemand, der uns hilft, so wollen wir zu dir hinausgehen! 4 Da kamen die Boten nach Gibea zu Saul und redeten solches vor den Ohren des Volkes. Da erhob das ganze Volk seine Stimme und weinte. 5 Und siehe, da kam gerade Saul vom Felde hinter den Rindern her und sprach: Was hat das Volk, daß es weint? Da erzählten sie ihm die Worte der Männer von Jabes. 6 Da kam der Geist Gottes über Saul, als er diese Worte hörte, und sein Zorn ergrimmte sehr; 7 und er nahm ein Paar Rinder und zerstückelte sie und sandte davon durch Boten in alle Landmarken Israels und ließ sagen: Wer nicht auszieht, Saul und Samuel nach, dessen Rindern wird man also tun! Da fiel die Furcht des HERRN auf das Volk, daß sie auszogen wie ein Mann. 8 Und er musterte sie zu Besek; und der Kinder Israel waren dreihunderttausend Mann und der Männer Juda dreißigtausend. 9 Und sie sprachen zu den Boten, die gekommen waren: Also sollt ihr zu den Männern von Jabes in Gilead sagen: Morgen soll euch Rettung zuteil werden, wenn die Sonne am heißesten scheint! Als die Boten kamen und solches den Männern zu Jabes verkündigten, wurden sie froh. 10 Und die Männer von Jabes sprachen: Morgen wollen wir zu euch hinauskommen, dann könnt ihr mit uns tun, was euch gut dünkt! 11 Am andern Morgen stellte Saul das Volk in drei Heerhaufen auf, und sie drangen um die Morgenwache ins [feindliche] Lager und schlugen die Ammoniter, bis der Tag am heißesten war; die Übriggebliebenen aber wurden so versprengt, daß ihrer nicht zwei beieinander blieben. 12 Da sprach das Volk zu Samuel: Wer sind die, welche sagten: Sollte Saul über uns herrschen? Gebt diese Männer her, daß wir sie töten! 13 Saul aber sprach: Es soll an diesem Tag niemand sterben; denn der HERR hat heute Heil gegeben in Israel. 14 Samuel sprach zum Volk: Kommt, laßt uns nach Gilgal gehen und das Königtum daselbst erneuern! 15 Da ging alles Volk nach Gilgal und machte daselbst Saul zum König vor dem HERRN zu Gilgal und opferte daselbst Dankopfer vor dem HERRN. Und Saul und alle Männer Israels freuten sich daselbst gar sehr.

Ka Hinga ngā Āmoni i a Haora

1 , ka haere mai a Nahaha Āmoni ki te whakapae i Iapehe Kireara; ā, ka mea ngā tāngata katoa o Iapehe ki a Nahaha, "Whakaritea mai he kawenata ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe."

2 , ka mea a Nahaha Āmoni ki a rātou, "Ko te mea tēnei e whakarite kawenata ai ahau ki a koutou, kia pokaia ō koutou kanohi matau katoa; ā, ka waiho e ahau hei tāwai Īharaira katoa."

3 Anō ko ngā kaumātua o Iapehe ki a ia, "Tukua mai koa ki a mātou kia whitu ngā , kia tono tāngata ai mātou puta noa i ngā rohe o Īharaira; ā, ki te kāhore he kaiwhakaora mātou, , ka puta atu mātou ki a koe."

4 Kātahi ka haere ngā karere ki Kipea o Haora, ā, kōrerotia ana ēnei kupu ki ngā taringa o te iwi; , nui atu te reo o te iwi katoa ki te tangi. 5 , e haere mai ana tērā a Haora i te māra, i muri i ngā kau; , ka mea a Haora, "te aha te iwi i tangi ai?" , ka kōrerotia ki a ia ngā kōrero a ngā tāngata o Iapehe.

6 I te rongonga o Haora i ēnei kōrero, , ko te tino putanga o te Wairua o te Atua ki runga ki a ia, ā, mura whakarere tōna riri ki taua rongo. 7 , ka mau ia ki ētahi kau e rua, tapatapahia ana e ia; tukua ana ki ngā rohe katoa o Īharaira, he mea kawe ngā karere, ā, ka mea, "Ki te kāhore tētahi e puta mai ki te aru i a Haora, ki te aru hoki i a Hamuera, ka pēneitia āna kau." , ka tau te wehi o Ihowā ki runga ki te iwi, ā, ka puta rātou anō he tangata kotahi. 8 , ka taua rātou e ia ki Peheke; e toru rau mano ngā tama a Īharaira, e toru tekau hoki mano ngā tāngata o Hūrā.

9 , ka mea rātou ki ngā karere i haere mai , "Kia pēnei koutou atu ki ngā tāngata o Iapehe Kireara, Āpōpō, kia mahana te , ka puta he whakaoranga koutou." , haere ana aua karere, ā, kōrerotia ana ki ngā tāngata o Iapehe; ā, koa ana rātou. 10 reira ka mea ngā tāngata o Iapehe, "Āpōpō ka puta atu mātou ki a koutou, ā, koutou e mea ki a mātou ngā mea e pai ana ki koutou whakaaro."

11 Heoi, i te aonga ake ka wehea e Haora te iwi kia toru ngā ngohi. , haere ana rātou ki waenganui o te puni i te whakaaraara o te ata, patua iho ngā Āmoni ā mahana noa te ; ā, ko ngā toenga, i marara noa atu, ā, kīhai hoki i waiho kia tokorua o rātou e haere tahi ana.

12 , ka mea te iwi ki a Hamuera, "Ko wai tēnei i mea nei, Hei kīngi koia a Haora tātou?Hōmai aua tāngata kia whakamatea e mātou."

13 Anō ko Haora, "E kore tētahi e whakamatea āianei; ko te hoki tēnei i puta ai Ihowā whakaora Īharaira."

14 Kātahi ka mea a Hamuera ki te iwi, "Haere mai, tātou ka haere ki Kirikara, ki reira whakahou ai i te kīngitanga." 15 , haere ana te iwi katoa ki Kirikara, ā, whakakīngitia ana a Haora ki reira ki te aroaro o Ihowā ki Kirikara. , patua ana e rātou ki reira he patunga te pai ki te aroaro o Ihowā; ā, nui atu te koa o Haora, rātou ko ngā tāngata katoa o Īharaira i reira.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-