Publicidade

1 Samuel 1

MRI2012

1 Es war ein Mann von Ramataim-Zophim, vom Gebirge Ephraim, der hieß Elkana, ein Sohn Jerochams, des Sohnes Elihus, des Sohnes Tohus, des Sohnes Zuphs, eines Ephraimiten. 2 Der hatte zwei Frauen, die eine hieß Hanna, die andere Peninna; Peninna aber hatte Kinder, und Hanna hatte keine Kinder. 3 Dieser Mann ging jährlich hinauf aus seiner Stadt, um den HERRN der Heerscharen anzubeten und ihm zu opfern zu Silo. Daselbst aber waren Hophni und Pinehas, die beiden Söhne Elis, Priester des HERRN. 4 An dem Tage nun, da Elkana opferte, gab er seinem Weibe Peninna und allen ihren Söhnen und Töchtern Teile [vom Opfermahl]. 5 Hanna aber gab er ein doppeltes Teil, denn er hatte Hanna lieb; aber der HERR hatte ihren Mutterleib verschlossen. 6 Und ihre Nebenbuhlerin reizte sie sehr mit kränkenden Reden, um sie darüber zu erzürnen, daß der HERR ihren Leib verschlossen hatte. 7 Und so ging es Jahr für Jahr; so oft sie zu des HERRN Hause wallte, kränkte jene sie also, daß sie weinte und nichts . 8 Elkana aber, ihr Mann, sprach zu ihr: Hanna, warum weinst du? Und warum issest du nicht? Warum ist dein Herz so traurig? Bin ich dir nicht besser als zehn Söhne? 9 Eines Tages aber stand Hanna auf, nachdem sie zu Silo gegessen und getrunken hatte. Eli, der Priester, saß eben auf seinem Stuhl beim Türpfosten des Tempels des HERRN. 10 Sie aber, betrübt, wie sie war, betete zum HERRN und weinte sehr. 11 Und sie tat ein Gelübde und sprach: HERR der Heerscharen, wirst du das Elend deiner Magd ansehen und an mich gedenken und deiner Magd nicht vergessen, und wirst du deiner Magd einen Sohn geben, so will ich ihn dem Herrn geben sein Leben lang, und kein Schermesser soll auf sein Haupt kommen! 12 Während sie nun lange vor dem HERRN betete, beobachtete Eli ihren Mund; 13 und Hanna redete in ihrem Herzen, nur ihre Lippen regten sich, doch so, daß man ihre Stimme nicht hörte. Da meinte Eli, sie wäre betrunken. 14 Und er sprach zu ihr: Wie lange willst du trunken sein? Gib deinen Wein von dir! 15 Hanna aber antwortete und sprach: Nein, mein Herr, ich bin ein Weib beschwerten Geistes; Wein und starkes Getränk habe ich nicht getrunken, sondern ich habe mein Herz vor dem HERRN ausgeschüttet. 16 Du wollest deine Magd nicht für eine Tochter Belials halten, denn aus großem Kummer und Herzeleid habe ich bisher geredet! 17 Eli antwortete ihr und sprach: Gehe hin in Frieden! Der Gott Israels gewähre dir deine Bitte, die du vor ihm ausgesprochen hast! 18 Sie sprach: Laß deine Magd Gnade finden vor deinen Augen! Also ging das Weib ihren Weg und und sah nicht mehr traurig aus. 19 Und am Morgen früh machten sie sich auf, und als sie vor dem HERRN angebetet hatten, kehrten sie wieder um und kamen heim nach Rama. Und Elkana erkannte sein Weib Hanna, und der HERR gedachte an sie. 20 Und so geschah es, als das Jahr um war, nachdem Hanna empfangen hatte, gebar sie einen Sohn; den hieß sie Samuel, denn [sagte sie,] ich habe ihn von dem Herrn erbeten. 21 Und als der Mann Elkana mit seinem ganzen Hause hinaufzog, um dem HERRN das jährliche Opfer und sein Gelübde darzubringen, 22 ging Hanna nicht mit, sondern sprach zu ihrem Mann: Wenn der Knabe entwöhnt sein wird, alsdann will ich ihn bringen, daß er vor dem HERRN erscheine und daselbst bleibe für immer! 23 Elkana, ihr Mann, sprach zu ihr: Mach wie du’s für gut findest; bleibe, bis du ihn entwöhnt hast; der HERR aber bestätige, was er geredet hat! So blieb die Frau zurück und nährte ihren Sohn, bis sie ihn entwöhnte. 24 Und sobald sie ihn entwöhnt hatte, nahm sie ihn mit hinauf, samt drei Farren, einem Epha Mehl und einem Schlauch Wein und brachte ihn in das Haus des HERRN nach Silo; aber der Knabe war noch sehr jung. 25 Und sie schlachteten den Farren und brachten den Knaben zu Eli. 26 Und sie sprach: Ach, mein Herr, so wahr deine Seele lebt; mein Herr, ich bin das Weib, das hier bei dir stand und den HERRN bat. 27 Ich habe um diesen Knaben gebeten, nun hat mir der HERR die Bitte gewährt, die ich an ihn gerichtet hatte. 28 Darum leihe ich ihn auch dem HERRN; alle Tage seines Lebens sei er dem HERRN geliehen! Und er betete daselbst den HERRN an.

Ko Erekana rātou ko Tāna Whānau kei Hiro

1 , tērā tētahi tangata Ramataima Topimi, te whenua pukepuke o Ēparaima, ko Erekana tōna ingoa, he Ēparati, he tama Ierohama, tama a Erihu, tama a Tohu, tama a Tupu. 2 Ā, tokorua āna wāhine; ko Hana te ingoa o tētahi, ko Penina te ingoa o tētahi; , he tamariki a Penina, kāhore ia he tamariki a Hana.

3 Ā, haere atu ai tēnei tangata i ia tau, i ia tau, i tōna ki te koropiko, ki te patu whakahere ki a Ihowā o ngā mano, ki Hiro, ā, i reira ngā tama tokorua a Eri, a Hōponi rāua ko Pinehaha, ngā tohunga a Ihowā. 4 Ā, ka tae ki te i patu whakahere ai a Erekana, , hoatu ana e ia ētahi mea ki a Penina, ki tāna wahine, ki āna tama katoa anō, rātou ko āna tamāhine; 5 ki tāna wahine ia, ki a Hana, e rua ngā wāhi i hoatu e ia; i aroha hoki ia ki a Hana; otiia kua oti tōna kōpū te tūtaki e Ihowā. 6 Ā, nui atu te whakatoi a tōna hoa tauwhāinga ki a ia, ā mamae noa ia, te mea kua tūtakina tōna kōpū e Ihowā. 7 Pēnā tonu te tāne mahi, i ia tau, i ia tau, i ngā haerenga o tēnei ki runga, ki te whare o Ihowā, ā, pēnā tonu tērā whakatoi i tēnei; ā, tangi noa ia, kīhai hoki i kai. 8 , ka mea tāna tahu, a Erekana ki a ia, "E Hana, he aha koe i tangi ai? He aha hoki koe kai ai? He aha anō i pōuri ai tōu ngākau? Ki tāu e kore ianei e nui atu tōku pai i ngā tama kotahi tekau?"

9 Heoi, ka whakatika a Hana i muri i a rātou i kai ai i Hiro, i inu ai hoki. , ko Eri ko te tohunga, i runga i tōna nohoanga noho ai, i te pou o te kūwaha o te temepara o Ihowā. 10 Ā, i tino pōuri te ngākau o tērā, ka īnoi ki a Ihowā, ā, nui atu tāna tangi. 11 , ka puaki tāna taurangi, i mea ia, "E Ihowā o ngā mano, ki te āta titiro mai koe ki te pōuri o tāu pononga wahine, ā, ka mahara ki ahau, ā, e kore e wareware ki tāu pononga, engari ka hōmai i tētahi tama ki tāu pononga, , ka hoatu ia e ahau ki a Ihowā i ngā katoa e ora ai ia; e kore anō he heu e heua ki tōna mātenga."

12 , i te mea e īnoi tonu ana ia i te aroaro o Ihowā, ka titiro a Eri ki tōna waha. 13 , ko Hana, e kōrero ana ia i roto i tōna ngākau; ko ōna ngutu kau e komeme ana, kīhai ia tōna reo i rangona; reira i mea ai a Eri e haurangi ana ia. 14 , ka mea a Eri ki a ia, "Ka tae te roa o tōu haurangi! Whakarērea atu tāu wāina."

15 , ka utua e Hana, ka mea, "Kāhore, e tōku ariki; he wahine ngākau pōuri ahau; kāhore ahau i inu i te wāina, i te wai whakahaurangi rānei; engari e ringihia ana e ahau tōku ngākau ki te aroaro o Ihowā. 16 Kaua tāu pononga e kīia he tamāhine Periara; te nui hoki o tōku mamae, o tōku pōuri, ēnei kōrero āku."

17 Kātahi ka utua e Eri, ka mea ia, "Haere mārie; ā, te Atua o Īharaira e hōmai tāu mea i īnoi ai koe ki a ia."

18 , ka mea tērā, "Kia manakohia tāu pononga e koe." Kātahi taua wahine ka haere, ka kai, ā, mutu ake te pōuri o tōna mata.

19 , ka maranga wawe rātou i te ata, ā, ka koropiko ki te aroaro o Ihowā, ā, hoki ana, haere ana ki rātou whare i Rama. , ka mōhio a Erekana ki a Hana, ki tāna wahine; i mahara anō a Ihowā ki a ia. 20 , ka taka ngā , ka hapū a Hana, ā, ka whānau he tama; ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Hamuera, i mea hoki, "te mea i īnoia ia e ahau i a Ihowā."

21 , ka haere taua tangata a Erekana me tōna whare katoa ki runga, ki te patu i te whakahere o te tau ki a Ihowā, me tāna taurangi hoki. 22 Ko Hana ia kīhai i haere; i mea hoki ki tāna tahu, "Kia whakamutua anō te kai ū a te tamaiti, ko reira ahau kawe atu ai i a ia, kia puta ai ia ki te aroaro o Ihowā, tōna noho tonu atu ki reira."

23 , ka mea a Erekana tāna tahu ki a ia, "Meatia tōu whakaaro e whakapai ai; e noho, kia whakamutua anō tāna kai ū otiia kia mau te kupu a Ihowā. Heoi, noho ana taua wahine, whakangotea ana tāna tama, ā mutu noa tāna kai ū."

24 , i te mutunga o tāna kai ū ka mauria ia e ia, me ētahi pūru e toru, kotahi hoki te epa parāoa, me te pounamu wāina, kawea ana ia e ia ki te whare o Ihowā, ki Hiro; he tamariki rawa hoki taua tamaiti. 25 , patua ana e rātou te pūru, ā, kawea ana te tamaiti ki a Eri. 26 Ā, ka mea ia, "E tōku ariki, kia ora tōu wairua; e tōku ariki, ko ahau te wahine i i tōu taha i konei nei, i īnoi ki a Ihowā. 27 Ko tēnei tamaiti tāku i īnoi ai; ā, hōmai ana e Ihowā ki ahau tāku mea i īnoi ai ahau ki a ia. 28 reira kua tukua atu nei ia e ahau ki a Ihowā; he mea tuku ia ki a Ihowā i ngā katoa e ora ai ia."

Ā, koropiko ana te tamaiti ki a Ihowā ki reira.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-