1 Im Anfang der Regierung Zedekias, des Sohnes Josias, des Königs von Juda, erging an Jeremia dieses Wort vom HERRN: 2 So sprach der HERR zu mir: Mache dir Bande und Joche und lege sie auf deinen Hals 3 und sende sie dem König von Edom und dem König von Moab und dem König der Kinder Ammon und dem König von Tyrus und dem König von Zidon durch die Hand der Gesandten, die nach Jerusalem zum König Zedekia von Juda kommen, 4 und trage ihnen auf, ihren Herren zu sagen: So spricht der HERR der Heerscharen, der Gott Israels: Also sollt ihr zu euren Herren sagen: 5 Ich habe durch meine große Kraft und meinen ausgestreckten Arm die Erde, den Menschen und das Vieh auf dem Erdboden gemacht und gebe sie, wem ich will; 6 und nun habe ich alle diese Länder meinem Knechte, dem babylonischen König Nebukadnezar in die Hand gegeben; sogar die Tiere des Feldes habe ich in seinen Dienst gestellt; 7 und alle Völker sollen ihm und seinem Sohne und seinem Enkel dienen, bis auch die Zeit seines Landes kommt und große Völker und mächtige Könige dasselbe unterjochen werden. 8 Das Volk aber und das Königreich, welches dem babylonischen König Nebukadnezar nicht dienen und seinen Hals nicht unter das Joch des Königs zu Babel beugen will, das will ich mit dem Schwert und mit Hungersnot und Pest heimsuchen, spricht der HERR, bis ich es durch seine Hand gänzlich vertilgt habe. 9 So höret ihr nun nicht auf eure Propheten, auf eure Wahrsager, auf eure Träumer, auf eure Wolkendeuter und Zauberer, die zu euch sagen: «Ihr werdet dem babylonischen König nicht dienen!» 10 Denn sie weissagen euch Lügen, um euch aus eurem Land zu vertreiben, indem ich euch alsdann verstoßen würde und ihr umkämet, 11 während ich dasjenige Volk, welches seinen Hals dem Joch des babylonischen Königs unterzieht und ihm dient, in seinem Lande lassen will, spricht der HERR, damit es dasselbe bearbeite und bewohne. 12 Und zu Zedekia, dem König von Juda, redete ich ganz ähnlich und sprach: Unterziehet euren Nacken dem Joch des babylonischen Königs und dienet ihm und seinem Volke, so sollt ihr leben! 13 Warum wollt ihr sterben, du und dein Volk, durch Schwert, durch Hungersnot und Pest, wie der HERR dem Volk angedroht hat, das dem babylonischen König nicht dienen will? 14 Höret doch nicht auf die Worte der Propheten, die zu euch sagen: «Ihr werdet dem babylonischen König nicht dienen!» Denn sie weissagen euch Lügen; 15 denn ich habe sie nicht gesandt, spricht der HERR, sondern sie weissagen fälschlich in meinem Namen, damit ich euch austreibe und ihr umkommet samt euren Propheten, die euch weissagen! 16 Auch zu den Priestern und zu diesem ganzen Volk redete ich und sprach: So spricht der HERR: Höret nicht auf die Worte eurer Propheten, die euch weissagen und sprechen: «Siehe, die Geräte des Hauses des HERRN werden jetzt bald wieder von Babel zurückgebracht werden!» Denn sie weissagen euch Lügen; 17 höret nicht auf sie; dienet dem König von Babel, so sollt ihr leben! Warum soll diese Stadt zur Ruine werden? 18 Wenn sie aber wirklich Propheten sind und das Wort des HERRN bei ihnen ist, so sollen sie beim HERRN der Heerscharen Fürbitte einlegen, damit die übrigen Geräte, die noch im Hause des HERRN und im Hause des Königs von Juda und zu Jerusalem vorhanden sind, nicht auch nach Babel kommen. 19 Denn also hat der HERR der Heerscharen gesprochen von den Säulen und dem [ehernen] Meer und von den Gestellen und von allen übrigen Geräten, die noch in der Stadt übriggeblieben sind, 20 die der babylonische König Nebukadnezar nicht genommen hat, als er Jechonja, den Sohn Jojakims, den König von Juda samt allem Adel Judas und Jerusalems gefangen von Jerusalem nach Babel führte; 21 so hat der HERR der Heerscharen, der Gott Israels, von den Geräten gesprochen, die im Hause des HERRN und im Hause des Königs von Juda und zu Jerusalem übriggeblieben sind: 22 Sie sollen nach Babel gebracht werden und daselbst bleiben bis zu dem Tag, da ich nach ihnen sehen und sie wieder herauf an diesen Ort bringen werde, spricht der HERR.
1 I te tīmatanga o te kīngitanga o Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā ka puta mai tēnei kupu a Ihowā ki a Heremaia, i mea ia: 2 Ko te kupu tēnei a Ihowā ki ahau: "Hangā he here, he ioka mōu, ka whakanoho ai ki tōu kakī. 3 Nā, tukua ki te kīngi o Ēroma, ki te kīngi o Moapa, ki te kīngi o ngā tama a Āmona, ki te kīngi o Tāira, ki te kīngi hoki o Hairona. Mā te ringa o ngā karere e haere mai ana ki Hiruhārama, ki a Terekia kīngi o Hūrā, e māu. 4 Me whakahau anō rātou e koe kia kī atu ki ō rātou ariki: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: Kia pēnei tā koutou kī atu ki ō koutou ariki: 5 Nāku i hanga te whenua, te tangata me te kararehe i runga i te mata o te whenua, nā tōku kaha nui, nā tōku ringa mārō tonu; nā, e hoatu ana e ahau ki tāku e pai ai. 6 Nā ināianei, kua oti te hoatu e ahau ēnei whenua katoa ki te ringa o Nepukaneha kīngi o Papurōna, ki tāku pononga; ā, kua hoatu anō e ahau ngā kīrehe o te pārae ki a ia kia whakamahia e ia. 7 Ā, ka mahi ngā iwi katoa ki a ia, ki tāna tama, ki te tama anō hoki a tāna tama, kia taka rā anō te wā o tōna ake whenua; ā, hei reira ia whakamahia ai e ngā iwi maha, e ngā kīngi nunui hoki.
8 " ‘Nā, ko te iwi, ā, ko te kīngitanga, e kore e mahi ki taua Nepukaneha kīngi o Papurōna, e kore hoki e tuku i ō rātou kakī ki raro ki te ioka a te kīngi o Papurōna, ka whiua e ahau taua iwi, e ai tā Ihowā, ki te hoari, ki te hemokai, ki te mate urutā, kia mōtī rā anō rātou i ahau ki tōna ringa. 9 Tēnā ko koutou, kaua koutou e rongo ki ō koutou poropiti, ki ō koutou tohunga tūāhu, ki ō koutou moemoeā, ki ō koutou tohunga kapua, ki ō koutou tohunga mākutu, e kōrero nā ki a koutou, e mea nā, "E kore koutou e mahi ki te kīngi o Papurōna." 10 Nō te mea e poropiti ana rātou i te teka ki a koutou, he mea kia matara atu ai koutou i tō koutou oneone; kia peia ai hoki koutou e ahau, kia ngaro ai. 11 Engari ko te iwi e tuku ana i ō rātou kakī ki raro ki te ioka a te kīngi o Papurōna, ā, ka mahi ki a ia, ka waiho rātou e ahau ki tō rātou oneone, e ai tā Ihowā; ā, ka ngakia e rātou, ka noho hoki rātou ki reira.’ "
12 Nā, rite tonu ki ēnei kupu katoa tāku i kōrero ai ki a Terekia kīngi o Hūrā, i mea ahau: "Tukua atu ō koutou kakī ki raro ki te ioka a te kīngi o Papurōna; e mahi ki a ia, ki a rātou ko tōna iwi, ā, ka ora koutou. 13 Kia mate koutou hei aha, koutou ko tōu iwi i te hoari, i te hemokai, i te mate urutā, i tā Ihowā i kī ai mō te iwi e kore nei e mahi ki te kīngi o Papurōna? 14 Kaua hoki e rongo ki ngā kupu a ngā poropiti e kōrero nā ki a koutou, e mea nā, ‘E kore koutou e mahi ki te kīngi o Papurōna,’ e poropiti teka ana hoki rātou ki a koutou. 15 ‘Ehara hoki rātou i ahau i unga atu,’ e ai tā Ihowā, ‘otiia kei te poropiti teka rātou i runga i tōku ingoa. He mea kia peia ai koutou e ahau, ā, kia ngaro ai koutou, me ngā poropiti e poropiti nā ki a koutou.’ "
16 I kōrero anō ahau ki ngā tohunga, ki tēnei iwi katoa, i mea, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kei rongo koutou ki ngā kupu a ō koutou poropiti e poropiti nā ki a koutou, e mea nā, ‘Nanā, ka tata te whakahokia mai ngā oko o te whare o Ihowā i Papurōna.’ He poropiti teka hoki tā rātou ki a koutou. 17 Kei whakarongo ki a rātou; e mahi ki te kīngi o Papurōna, kia ora ai koutou. Kia ururuatia tēnei pā hei aha? 18 Otirā, ki te mea he poropiti rātou, ki te mea kei a rātou te kupu a Ihowā, me īnoi rātou ināianei ki a Ihowā o ngā mano, kia kaua ngā oko e toe nei ki te whare o Ihowā, ki te whare o te kīngi o Hūrā, ki Hiruhārama, e tae ki Papurōna. 19 Ina hoki te kupu a Ihowā o ngā mano mō ngā pou, mō te moana, mō ngā tūranga, ā, mō ngā toenga o ngā oko kua mahue nei ki tēnei pā, 20 kīhai nei i riro i a Nepukaneha kīngi o Papurōna i tāna whakaraunga atu i a Hekonia tama a Iehoiakimi; kīngi o Hūrā i roto i Hiruhārama ki Papurōna, rātou ko ngā rangatira katoa o Hūrā, o Hiruhārama – 21 āe rā, ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira, mō ngā oko e toe nei ki te whare o Ihowā, ki te whare hoki o te kīngi o Hūrā, ki Hiruhārama: 22 ‘Ka kawea aua mea ki Papurōna, ka takoto hoki ki reira, taea noatia te rā e pā ai ahau ki a rātou,’ e ai tā Ihowā. ‘Hei reira ka maua mai e ahau, ka whakahokia mai ki tēnei wāhi.’ "