1 Es begab sich aber in demselben Jahre, im Anfang der Regierung Zedekias, des Königs von Juda, im vierten Jahre, im fünften Monat, daß Hananja, der Sohn Assurs, der Prophet von Gibeon, im Hause des HERRN vor den Priestern und dem ganzen Volk zu mir sagte: 2 So spricht der HERR der Heerscharen, der Gott Israels: «Ich habe das Joch des babylonischen Königs zerbrochen; 3 binnen zwei Jahren bringe ich alle Geräte des Hauses des HERRN, welche der babylonische König Nebukadnezar von hier weggenommen und nach Babel gebracht hat, wieder an diesen Ort zurück; 4 auch Jechonja, den Sohn Jojakims, den König von Juda, samt allen Gefangenen Judas, die nach Babel gekommen sind, bringe ich an diesen Ort zurück, spricht der HERR; denn ich will das Joch des babylonischen Königs zerbrechen!» 5 Da sprach der Prophet Jeremia zu dem Propheten Hananja vor den Augen der Priester und vor den Augen des ganzen Volkes, die im Hause des HERRN standen, 6 es sprach Jeremia, der Prophet: Amen! Also tue der HERR! Der HERR lasse zustande kommen, was du geweissagt hast, daß die Geräte des Hauses des HERRN und alle Gefangenen von Babel wieder an diesen Ort zurückgebracht werden! 7 Höre jedoch dieses Wort, welches ich vor deinen Ohren und den Ohren des ganzen Volkes ausspreche: 8 Die Propheten, welche vor mir und vor dir von alters her gewesen sind, die haben über viele Länder und große Königreiche Krieg und Hungersnot und Pest geweissagt. 9 Der Prophet, welcher Frieden weissagt, wird am Eintreffen seiner Weissagung erkannt als ein Prophet, den der HERR in Wahrheit gesandt hat! 10 Da nahm der Prophet Hananja das Joch vom Halse des Propheten Jeremia und zerbrach es; 11 und Hananja sprach vor den Augen des ganzen Volkes: So spricht der HERR: «Also will ich das Joch des babylonischen Königs Nebukadnezar innert zwei Jahren vom Halse aller Völker nehmen und zerbrechen!» Da ging der Prophet Jeremia seines Weges. 12 Es erging aber das Wort des HERRN an Jeremia, nachdem der Prophet Hananja das Joch vom Halse des Propheten Jeremia zerbrochen hatte, also: 13 Gehe und sage zu Hananja und sprich: So spricht der HERR: Du hast ein hölzernes Joch zerbrochen; ich aber mache statt dessen ein eisernes Joch! 14 Denn also spricht der HERR der Heerscharen, der Gott Israels: Ich habe ein eisernes Joch auf den Hals aller dieser Völker gelegt, daß sie dem babylonischen König Nebukadnezar dienstbar sein sollen, und sie sind ihm auch dienstbar geworden, und ich habe ihm sogar die Tiere des Feldes gegeben! 15 Und der Prophet Jeremia sprach zu dem Propheten Hananja: Höre doch, Hananja, der HERR hat dich nicht gesandt, sondern du hast dieses Volk dazu gebracht, daß es sich auf Lügen verläßt. 16 Darum spricht der HERR also: Siehe, ich will dich vom Erdboden vertreiben; du sollst noch in diesem Jahre sterben, weil du Widerstand gegen den HERRN gepredigt hast! 17 (028-16b) Also starb der Prophet Hananja in demselben Jahr, im siebenten Monat.
1 I taua tau, i te tīmatanga o te kīngitanga o Terekia kīngi o Hūrā, i te whā o ngā tau, i te rima o ngā marama, ka kōrero a Hanania poropiti tama a Āturu, he tangata nō Kipeono, ki ahau i roto i te whare o Ihowā, i te aroaro o ngā tohunga rātou ko te iwi katoa, i mea ia, 2 "Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira, e kī ana ia: ‘Kua whati i ahau te ioka a te kīngi o Papurōna. 3 E kore e tutuki rawa ngā tau e rua, ka whakahokia mai e ahau ki tēnei wāhi ngā oko katoa o te whare o Ihowā i maua atu e Nepukaneha kīngi o Papurōna i tēnei wāhi, i kawea atu e ia ki Papurōna, 4 ā, ka whakahokia mai e ahau ki tēnei wāhi a Hekonia tama a Iehoiakimi kīngi o Hūrā, rātou ko ngā whakarau katoa o Hūrā i haere nei ki Papurōna,’ e ai tā Ihowā, ‘nō te mea ka whati i ahau te ioka a te kīngi o Papurōna.’ "
5 Kātahi ka mea atu a Heremaia poropiti ki a Hanania poropiti i te aroaro o ngā tohunga, i te aroaro anō o te iwi katoa e tū ana i te whare o Ihowā, 6 i mea taua Heremaia poropiti, "Āmine! Kia pēnā mai anō a Ihowā. Kia mahia hoki e Ihowā āu kupu i poropititia nā e koe mō ngā oko o te whare o Ihowā, mō ngā whakarau katoa hoki, ka whakahokia mai i Papurōna ki tēnei wāhi. 7 Otiia kia rongo mai koe ināianei ki tēnei kupu e kōrerotia nei e ahau ki ōu taringa, ki ngā taringa anō o te iwi katoa. 8 Ko ngā poropiti i mua atu i ahau, i mua atu hoki i a koe, i mua noa atu, i poropititia e rātou he hē mō ngā whenua maha, mō ngā kīngitanga nunui, he whawhai, he kino, he mate urutā. 9 Ko te poropiti e poropiti ana i te rongo mau, ki te tutuki te kupu a te poropiti, hei reira ka mōhiotia taua poropiti, he pono nā Ihowā ia i unga mai."
10 Kātahi ka mau a Hanania poropiti ki te ioka i te kakī o Heremaia poropiti, wāhia ana e ia. 11 Ā, ka kōrero a Hanania poropiti i te aroaro o te iwi katoa, ka mea, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Ka pēneitia e ahau te wāhi atu i te ioka a Nepukaneha kīngi o Papurōna i roto i ngā rā o ngā tau e rua i te kakī o ngā iwi katoa.’ " Nā, haere ana a Heremaia poropiti i tōna ara.
12 Kātahi ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Heremaia i muri i te wawāhanga a Hanania poropiti i te ioka i te kakī o Heremaia poropiti, ā, ka mea ia: 13 "Haere, kōrero ki a Hanania, mea atu, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kua wāhia e koe ngā ioka rākau; otirā me hanga e koe ētahi ioka rino hei whakakapi mō ēnā. 14 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: Kua whakanohoia e ahau he ioka rino ki te kakī o ēnei iwi katoa, kia mahi ai rātou ki a Nepukaneha kīngi o Papurōna; inā, ka mahi rātou ki a ia. Kua hoatu anō e ahau ngā kīrehe o te pārae ki a ia.’ "
15 Kātahi ka mea te poropiti, a Heremaia, ki te poropiti, ki a Hanania, "Whakarongo mai, e Hanania; ehara koe i a Ihowā i unga; kua mea ia koe i tēnei iwi kia whakawhirinaki ki te teka. 16 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Nanā, ka peia atu koe e ahau i te mata o te oneone. I tēnei tau anō ka mate koe, nō te mea kua kōrero koe i te tutū ki a Ihowā.’ "
17 Nā, i taua tau anō ka mate a Hanania i te whitu o ngā marama.