1 Hört des HERRN Wort, ihr Kinder Israel! Denn der HERR hat zu rechten mit den Bewohnern des Landes, weil keine Treue, kein Erbarmen und keine Gotteserkenntnis im Lande ist. 2 Fluchen und Lügen, Morden, Stehlen und Ehebrechen hat überhand genommen, und Blutschuld reiht sich an Blutschuld. 3 Darob trauert das Land und müssen verschmachten alle, die darin wohnen; die Tiere des Feldes, die Vögel des Himmels und auch die Fische im Meer werden dahingerafft. 4 Nur hadere niemand und strafe keiner! Aber mit dir, du Priester, will ich hadern! 5 Du sollst bei Tage straucheln, und auch der Prophet wird mit dir straucheln des Nachts, und ich will deine Mutter vertilgen. 6 Mein Volk geht aus Mangel an Erkenntnis zugrunde; denn du hast die Erkenntnis verworfen, darum will ich auch dich verwerfen, daß du nicht mehr mein Priester seiest; und weil du das Gesetz deines Gottes vergessen hast, will auch ich deiner Kinder vergessen! 7 Je mehr ihrer wurden, desto mehr sündigten sie wider mich; darum will ich ihre Ehre in Schande verwandeln. 8 Von der Sünde meines Volkes nähren sie sich und sind gierig nach ihren Missetaten. 9 Aber es soll dem Priester ergehen wie dem Volk, ich werde an ihm heimsuchen seinen Wandel und ihm seine Taten vergelten. 10 Sie werden essen und nicht satt werden, Unzucht treiben und sich doch nicht vermehren; denn sie haben davon abgelassen, auf den HERRN zu achten. 11 Unzucht, Wein und Most rauben den Verstand. 12 Mein Volk befragt sein Holz, und sein Stab soll ihm wahrsagen; denn der Geist der Unzucht hat sie verführt, daß sie ihrem Gott untreu geworden sind. 13 Sie opfern auf den Bergeshöhen und räuchern auf den Hügeln, unter Eichen, Pappeln und Terebinthen; denn ihr Schatten ist angenehm. Darum treiben eure Töchter Unzucht und brechen eure Bräute die Ehe. 14 Ich kann es an euren Töchtern nicht strafen, daß sie Unzucht treiben, noch an euren Bräuten, daß sie die Ehe brechen; denn sie selbst gehen mit Huren abseits und opfern mit den Tempeldirnen, und das unverständige Volk stürzt sich selbst ins Verderben. 15 Wenn du, Israel, Unzucht treibst, so soll sich doch Juda nicht versündigen! Geht doch nicht nach Gilgal, zieht nicht nach Beth-Aven hinauf und schwört nicht: «So wahr der HERR lebt!» 16 Denn Israel ist wie eine störrische Kuh; sollte sie der HERR weiden können wie ein Lamm auf weiter Trift? 17 Ephraim ist an die Götzen gebunden; laß ihn in Ruh! 18 Ihr Wein geht zur Neige, sie haben ausgehurt; ihre Beschützer haben die Schande geliebt. 19 Der Wind hat sie mit seinen Flügeln erfaßt, daß sie mit ihren Opfern zuschanden werden.
1 Whakarongo ki te kupu a Ihowā, e ngā tama a Īharaira;
he tautohe hoki tā Ihowā ki ngā tāngata o te whenua.
"Nō te mea kāhore he pono, kāhore he tohu tangata,
kāhore he mātauranga ki te Atua i te whenua.
2 Te oati, te kōrero teka, te kōhuru,
te tāhae, te pūremu, pakaru mai ana rātou;
te toto, pā tonu ki te toto.
3 Mō reira te whenua ka pōuri,
ko ōna tāngata katoa ka tangi,
me ngā kīrehe o te pārae,
me ngā manu o te rangi;
ka whakakorea anō ngā ika o te moana.
4 "Kaua ia te tangata e whakawā,
e whakahē i tētahi tangata:
e rite ana hoki tōu iwi ki te hunga e totohe ana ki te tohunga.
5 Nā, ka hinga koe i te awatea,
me te poropiti, ka hinga ngātahi kōrua i te pō;
ka whakangaromia anō hoki e ahau tōu whaea.
6 Ka ngaro tāku iwi i te kore mātauranga;
kua paopao nā koe ki te mātauranga,
nā, ka paopao anō ahau ki a koe hei tohunga māku.
Kua wareware nā koe ki te ture a tōu Atua,
ka wareware anō ahau ki āu tamariki.
7 "I te mea ka nui rātou,
kātahi rātou ka hara ki ahau;
whakaputaina kētia ana e ahau tō rātou korōria hei whakamā.
8 Ko te hara o tāku iwi kainga ake e rātou,
ko tō rātou ngākau anga tonu ki tō rātou hē.
9 "Ko te tukunga iho: rite iwi, rite tohunga;
ā, ka whiua rātou e ahau mō ō rātou ara,
ka utua ā rātou mahi.
10 Ka kai hoki rātou, ā, e kore e mākona;
ka moepuku, ā, e kore e tokomaha;
mō tā rātou whakarere
i ngā mahara ki a Ihowā.
11 Riro pū te hinengaro i te moepuku,
i te wāina, i te wāina hou."
12 "E ui tikanga ana tāku iwi ki ā rātou rākau,
ko tō rātou tokotoko anō hoki
hei whakaatu tikanga ki a rātou.
Kua pōhēhē hoki rātou i te wairua o te moepuku,
kua maunu atu i raro i tō rātou Atua ki te pūremu.
13 E patu ana rātou i ngā patunga tapu
i runga i ngā tihi o ngā maunga,
e tahu whakakakara ana i runga i ngā pukepuke,
i raro i ngā oki, i ngā pāpara, i ngā terepini,
he pai hoki nō te taumarumarunga iho.
Mō reira ka moepuku ā koutou tamāhine,
ka pūremu ā koutou wāhine.
14 "E kore ahau e whiu i ā koutou tamāhine ina moepuku,
i ā koutou wāhine ina pūremu;
ko ngā tāne nei hoki he mea wehe atu ki ngā wāhine moepuku,
ko rātou tahi ko ngā wāhine kairau kei te mea patunga tapu.
Mō reira ka hinga te iwi kāhore nei ō rātou mātauranga.
15 "Ahakoa koe, e Īharaira, kairau noa,
kaua a Hūrā e hē;
ā, kaua hoki koutou e haere mai ki Kirikara,
kaua hoki e haere ki runga ki Peteawene,
ā, kaua e oati, ‘Kei te ora a Ihowā.’
16 Kua whakangutungutu hoki a Īharaira,
tōna rite kei te kūao kau e whakatotoi ana;
ākuanei rātou whāngaia ai e Ihowā,
pērātia ai me te reme i te wāhi whānui.
17 "Kua honoa a Ēparaima ki ngā whakapakoko –
tukua atu ki tāna.
18 Ko te mea e inumia ana e rātou kua kawa;
he moepuku tonu tā rātou;
ā, he whakamā tā ō rātou rangatira e matenui ana.
19 Kua oti ia te kōpaki e te hau ki roto ki ōna parirau;
ka whakamā hoki rātou ki ā rātou patunga tapu."