Publicidade

Apocalipse 18

ESP
A queda da Babilônia. O terror na terra, mas a alegria nos céus

1 Depois disso, vi Ap 10.1descendo do céu cp.Ap 17.1,7outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra ficou Ez 43.2iluminada com a sua glória. 2 Clamou com voz forte, dizendo: Ap 14.8Caiu, caiu a grande Babilônia; cp.Is 13.21s.;34.11,13-15;Jr 50.39;51.37;Sf 2.14s.tem-se tornado uma morada de demônios, guarida de todos os Ap 16.13espíritos impuros e guarida de aves imundas e detestáveis, 3 porque todas as nações têm bebido do Ap 14.8vinho da ira da sua fornicação. Ap 18.9;Ap 17.2Os reis da terra fornicaram com ela, e os Ap 18.11,15; cp.18.23;Ez 27.9-25mercadores da terra se enriqueceram com a sua cp.Ap 18.7,9;1Tm 5.11excessiva luxúria.

4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Is 52.11;Jr 50.8;51.6,9,45;2Co 6.17Sai dela, povo meu, para não serdes participantes dos seus pecados, nem terdes parte nas suas pragas; 5 porque os seus pecados Jr 51.9se acumularam até o céu, e Deus Ap 16.19lembrou-se dos atos iníquos dela. 6 Sl 137.8;Jr 50.15,29Retribuí-lhe também como ela retribuiu, pagai-lhe com dobro segundo as suas obras. No cp.Ap 17.4cálice que ela preparou, preparai para ela o dobro. 7 cp.Ez 28.2-8Quanto teve ela de glória e de luxúria, tanto lhe dai de tormento e de pranto. Pois diz no seu coração: Is 47.7s.;Sf 2.15Estou sentada como rainha, e não sou viúva e não verei o pranto. 8 Por isso, Is 47.9;Jr 50.31s.; cp.Ap 18.10num dia, virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome, e ela será Ap 17.16queimada no fogo; porque cp.Jr 50.34;Ap 11.17s.forte é o Senhor Deus, que a julgou. 9 Ap 18.9;Ap 17.2Os reis da terra, que fornicaram com ela e cp.Ap 18.3,7;1Tm 5.11participaram da sua luxúria, cp.Ez 26.16s.;27.35chorarão e se lamentarão sobre ela, Ap 18.18; cp.Ap 14.11;19.3ao verem o fumo do seu incêndio, 10 Ap 18.15,17estando de longe, por medo dos tormentos dela, dizendo: Ap 18.16,19Ai! Ai da Ap 18.16,18-19,21; vd.11.8;16.19grande cidade, da Babilônia, da cidade forte! Pois, em Ap 18.17,19;Ap 17.12; cp.Ap 18.8uma hora, veio a tua sentença. 11 Os Ap 18.3,15; cp.18.23;Ez 27.9-25mercadores da terra Ez 27.27-34chorarão e prantearão sobre ela, porque ninguém compra mais as suas mercadorias, 12 mercadorias de cp.Ap 17.4;Ez 27.12-22ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho finíssimo, e de púrpura, e de seda, e de escarlata, e de toda madeira de tuia, e de todos os móveis de marfim, e de todos os móveis de madeiras preciosíssimas, e de latão, e de ferro, e de mármore, 13 e de cinamomo, e de amomo, e de perfume, e de mirra, e de incenso, e de vinho, e de azeite, e de flor de farinha, e de trigo, e de gado, e de ovelhas, e de cavalos, e de carros, e de escravos, cp.Ez 27.13;1Cr 5.21;1Tm 1.10e de almas de homens. 14 Os frutos que a tua alma cobiçou apartaram-se de ti, e todas as coisas delicadas e esplêndidas se perderam de ti, e não as acharão os homens jamais. 15 Os mercadores Ap 18.12,13dessas coisas, que, por ela, se enriqueceram, Ap 18.10ficarão de longe, por medo dos tormentos dela, chorando e pranteando, 16 dizendo: Ap 18.10,19Ai! Ai da grande cidade, da que Ap 17.4estava vestida de linho finíssimo, e de púrpura, e de escarlata, e que se adornava de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas! 17 Porque, Ap 18.19;Ap 17.16numa hora, se têm perecido tantas riquezas. Ez 27.28s.Todos os comandantes, e todos os que navegam para qualquer porto, e os marinheiros, e todos os que vivem do mar estiveram ao longe 18 e, ao verem a fumaça do incêndio dela, Ez 27.30clamavam, dizendo: Ez 27.32; cp.Ap 13.4Que cidade é semelhante à grande cidade? 19 Lançavam Js 7.6;Jó 2.12;Lm 2.10sobre as suas cabeças e clamavam, chorando e pranteando: Ai! Ai da grande cidade, onde, por sua opulência, Ap 18.3,15se enriqueceram todos quantos tinham navios sobre o mar! Pois, em uma hora, foi ela transformada em deserto. 20 Jr 51.48;Ap 12.12Exulta sobre ela, ó céu, e vós santos, e cp.Lc 11.49s.apóstolos, e profetas, porque Ap 19.2; cp.Ap 18.6ss.; vd.6.10Deus julgou a vossa causa quanto a ela.

A ruína é completa

21 Um Ap 5.2;10.1forte anjo cp.Jr 51.63s.levantou uma pedra como uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: Assim com violência será precipitada Babilônia, a grande cidade, e ela não será mais achada. 22 Is 24.8;Ez 26.13;Mt 9.23O som dos harpistas, dos músicos, dos tocadores de flauta e de trombeta não se ouvirá mais em ti, nem se achará mais em ti artífice de qualquer arte que seja; Ec 12.4;Jr 25.10o ruído do moinho não se ouvirá mais em ti, 23 nem a luz de candeeiro luzirá mais em ti; e jamais se ouvirá em ti Jr 7.34;16.9a voz de noivo ou de noiva; pois os teus Is 23.8; cp.Ap 18.3;Ap 6.15mercadores eram os príncipes da terra, porque, Na 3.4;Ap 9.21por tua feitiçaria, foram seduzidas todas as nações, 24 e nela foi achado Ap 16.6; cp.17.6o sangue dos profetas, dos santos e cp.Mt 23.35de todos os que foram mortos sobre a terra.

1 Post tio mi vidis alian anĝelon, malsuprenirantan el la ĉielo, havantan grandan aŭtoritaton; kaj la tero lumiĝis per lia gloro. 2 Kaj li forte kriis per granda voĉo, dirante: Falis, falis Babel la granda, kaj fariĝis loĝejo de demonoj, kaj malliberejo de ĉia malpura spirito, kaj malliberejo de ĉia malpura kaj malaminda birdo. 3 Ĉar per la vino de la kolero de ŝia malĉasteco falis ĉiuj nacioj; kaj la reĝoj de la tero malĉastis kun ŝi, kaj la komercistoj de la tero riĉiĝis per la potenco de ŝia lukso.

4 Kaj mi aŭdis alian voĉon el la ĉielo, dirantan: Elvenu el ŝi, ho Mia popolo, por ke vi ne partoprenu en ŝiaj pekoj, kaj por ke vi ne ricevu el ŝiaj plagoj; 5 ĉar ŝiaj pekoj amasiĝis ĝis la ĉielo, kaj Dio memoris ŝiajn maljustaĵojn. 6 Redonu al ŝi, ĝuste kiel ŝi donis, kaj duobligu duoble laŭ ŝiaj faroj; en la pokalo, kiun ŝi miksis, miksu al ŝi duoblon. 7 Kiom ŝi gloris sin kaj voluptis, tiom donu al ŝi da turmento kaj funebro; ĉar ŝi diras en sia koro: Mi sidas reĝino, kaj mi ne estas vidvino, kaj mi tute ne vidos funebron. 8 Tial en unu tago venos ŝiaj plagoj, morto kaj funebro kaj malsatego; kaj ŝi forbrulos per fajro; ĉar forta estas Dio, la Sinjoro, kiu ŝin juĝas. 9 Kaj la reĝoj de la tero, kiuj malĉastis kun ŝi kaj voluptis, ploros kaj ĝemos pri ŝi, kiam ili rigardos la fumon de ŝia brulado, 10 starante malproksime pro timo de ŝia turmento, dirante: Ve! ve, la granda urbo, Babel, la forta urbo! ĉar en unu horo venis via juĝo. 11 Kaj la komercistoj de la tero ploras kaj lamentas pri ŝi, ĉar jam neniu aĉetas ilian komercaĵon; 12 komercaĵon el oro kaj arĝento kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj kaj bisino kaj purpuro kaj silko kaj skarlato, kaj ĉia parfuma ligno kaj ĉia vazo ebura kaj ĉia vazo el plej altvalora ligno kaj el kupro kaj fero kaj marmoro, 13 kaj cinamo kaj amomo kaj incenso kaj ŝmiraĵo kaj olibano kaj vino kaj oleo kaj faruno kaj tritiko kaj brutoj kaj ŝafoj, kaj el ĉevaloj kaj ĉaroj, kaj korpoj kaj animoj de homoj. 14 Kaj la fruktaro de la deziroj de via animo malaperis for de vi, kaj ĉio bongusta kaj brila pereis for de vi, kaj oni ne plu trovos ilin. 15 La negocintoj de tiuj komercaĵoj, kiuj riĉiĝis per ŝi, malproksime staros pro la timo de ŝia turmento, plorante kaj lamentante, 16 kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo, la vestita per bisino kaj purpuro kaj skarlato, kaj ornamita per oro kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj! 17 ĉar en unu horo pereis tiom da riĉeco. Kaj ĉiu ŝipestro, kaj ĉiu ien ŝipe veturanta, kaj maristoj, kaj ĉiuj, kiuj sur la maro laboris, staris malproksime, 18 kaj kriis, vidante la fumon de ŝia brulego, dirante: Kio similas la grandan urbon? 19 Kaj ili ĵetis polvon sur siajn kapojn, kaj kriis, plorante kaj lamentante, kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo! en kiu riĉiĝis ĉiuj, kiuj havis siajn ŝipojn sur la maro per ŝia luksego! ĉar en unu horo ŝi dezertiĝis. 20 Ĝojegu super ŝi, ho ĉielo, kaj la sanktuloj, kaj la apostoloj, kaj la profetoj; ĉar Dio decidis pri ŝi laŭ via juĝo.

21 Kaj forta anĝelo prenis ŝtonon, kvazaŭ grandan muelŝtonon, kaj ĵetis ĝin en la maron, dirante: Tiel per puŝego deĵetiĝos Babel, la granda urbo, kaj jam ne plu troviĝos. 22 Kaj voĉo de harpistoj kaj muzikistoj kaj flutistoj kaj trumpetistoj jam ne plu aŭdiĝos en vi; kaj ĉia metiisto de ĉia metio jam ne plu troviĝos en vi; kaj sono de muelŝtono jam ne plu aŭdiĝos en vi; 23 kaj lumo de lampo jam ne plu brilos en vi; kaj voĉo de fianĉo kaj fianĉino jam ne plu aŭdiĝos en vi; ĉar viaj komercistoj estis la granduloj de la tero; ĉar per via sorĉado ĉiuj nacioj trompiĝis. 24 Kaj en ŝi troviĝis la sango de profetoj kaj sanktuloj, kaj de ĉiuj mortigitoj sur la tero.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-