1 Deu-se-me Ap 21.15s.; Ez 40.3—42.20; cp.Zc 2.1uma cana semelhante a uma vara, cp.Ap 10.11e foi-me dito: Levanta-te e mede o santuário de Deus, e o altar, e os que nele adoram. 2 Mas o Ez 40.17,20átrio que está fora do santuário, deixa-o e não o meças, porque Lc 21.24foi dado aos gentios. Eles hão de Lc 21.24pisar debaixo dos pés Is 52.1;Mt 27.53; vd.4.5; cp.Ap 21.2,10;22.19a Cidade Santa por Ap 12.6;13.5; cp.Dn 7.25;12.7quarenta e dois meses. 3 Darei às minhas duas Ap 2.13; cp.1.5testemunhas que, vestidas de Gn 37.34;2Sm 3.31;1Rs 21.27;2Rs 19.1s.;Ne 9.1;Et 4.1;Sl 69.11;Jl 1.13;Jn 3.5-6,8saco, profetizem durante mil e duzentos e sessenta dias. 4 Estes são Zc 4.3,11,14; cp.Sl 52.8;Jr 11.16as duas oliveiras e os dois candeeiros postos diante do Senhor da terra. 5 Se alguém lhes quiser fazer dano, cp.Ap 9.17s.;2Rs 1.10-12;Jr 5.14da sua boca sairá fogo e devorará os seus inimigos; e, se alguém lhes quiser fazer dano, é cp.Nm 16.29,35assim que ele deve ser morto. 6 Estes têm o poder de Lc 4.25fechar o céu, para que não caia chuva durante Ap 11.3os dias da sua profecia; e têm poder de Ap 8.8converter as águas em sangue e de ferir a terra com toda sorte de pragas todas as vezes que o quiserem. 7 Quando tiverem acabado o seu testemunho, Ap 13.1ss.a besta cp.Ap 13.1que sobe do Ap 9.1abismo lhes Ap 13.7; cp.Dn 7.21fará guerra, os vencerá e os matará. 8 Os seus cadáveres jazerão nas ruas da cp.Ap 14.8;16.19;17.18;18.2,10,16,18-19,21grande cidade, a qual, espiritualmente, se chama Is 1.9-10;3.9;Jr 23.14;Ez 16.46,49Sodoma e Ez 23.3,8,19,27Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado. 9 Dentre os Ap 10.11;Ap 5.9povos, e tribos, e línguas, e nações, muitos verão os cadáveres durante três dias e meio e Sl 79.2s.; cp.1Rs 13.22não permitirão que os seus cadáveres sejam dados à sepultura. 10 Ap 3.10Os habitantes da terra se alegrarão sobre eles, e se regalarão, e Ne 8.10,12;Et 9.19,22enviarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas atormentaram aos que habitavam sobre a terra. 11 Passados os três dias e meio, Ez 37.5,9,10,14o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e sobre os seus pés se levantaram; e grande temor caiu sobre os que os viram. 12 Do céu ouviram uma grande voz, dizendo-lhes: Ap 4.1Subi para cá. cp.2Rs 2.11;At 1.9Subiram ao céu em uma nuvem; e os viram os inimigos deles. 13 Naquela hora, houve um grande Ap 6.12;8.5;16.18;Ap 11.19terremoto; caiu a décima parte da cidade, e sete mil homens pereceram no terremoto; os mais ficaram aterrorizados e Ap 14.7;16.9;19.7;Jo 9.24deram glória ao Ap 16.11Deus do céu.
14 O segundo Ap 9.12;Ap 8.13ai já passou; eis que cedo vem o terceiro.
15 O cp.Ap 10.7;Ap 8.2sétimo anjo tocou a trombeta. Houve Ap 16.17;19.1grandes vozes no céu, dizendo:
cp.Ap 12.10O reino do mundo passou a ser de nosso Senhor e de At 4.26;Sl 2.2seu Cristo; Dn 2.44;7.14,27;Lc 1.33ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Os vinte e quatro anciãos, que Ap 4.4; cp.Mt 19.28estão sentados, diante de Deus, sobre os seus tronos, Ap 4.10prostraram-se os seus rostos e adoraram a Deus, 17 dizendo:
Graças te damos, Ap 1.8Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras; porque tens tomado o teu grande poder e entraste no teu cp.Ap 19.6reino.
18 Sl 2.1As nações encheram-se de ira, mas veio a tua ira Ap 20.12; cp.Dn 7.10e o tempo de serem julgados os mortos, e de dar a recompensa aos teus Ap 10.7; cp.16.6servos, os profetas, e aos santos e aos que temem ao teu nome, Ap 13.16;19.5;Sl 115.13aos pequenos e aos grandes, e de destruir os destruidores da terra.
19 Ap 15.5; cp.4.1Abriu-se o santuário de Deus, que está no céu, e no seu santuário foi vista Hb 9.4a arca da sua Aliança. Houve Ap 4.5relâmpagos, e vozes, e trovões, e terremoto, e Ap 16.21tempestade de saraiva.
1 Kaj estis donita al mi kano, simila al bastono; kaj iu diris: Leviĝu, kaj mezuru la templon de Dio, kaj la altaron, kaj la adorantojn en ĝi. 2 Kaj la korton ekster la templo preterlasu, kaj ne mezuru ĝin, ĉar ĝi estas donita al la nacioj; kaj la sanktan urbon ili piedpremos kvardek du monatojn. 3 Kaj mi donos komision al miaj du atestantoj, kaj ili profetos mil ducent sesdek tagojn, vestite per sakaĵo. 4 Ili estas la du olivarboj kaj la du lampingoj, starantaj antaŭ la Sinjoro de la tero. 5 Kaj se iu volas difekti ilin, fajro elvenas el ilia buŝo kaj formanĝas iliajn malamikojn; kaj se iu volas difekti ilin, tiamaniere li devas esti mortigita. 6 Ili havas la povon fermi la ĉielon, por ke ne pluvu dum la tagoj de ilia profetado; kaj ili havas povon super la akvoj, por ŝanĝi ilin en sangon, kaj frapi la teron per ĉia plago ĉiufoje, kiam ili volos. 7 Kaj kiam ili finos sian ateston, la besto, kiu suprenvenas el la abismo, faros militon kontraŭ ili kaj venkos ilin kaj mortigos ilin. 8 Kaj iliaj kadavroj kuŝas sur la strato de la granda urbo, kiu nomiĝas laŭspirite Sodom kaj Egiptujo, kie ankaŭ ilia Sinjoro estis krucumita. 9 Kaj el la popoloj kaj triboj kaj lingvoj kaj nacioj oni rigardas iliajn kadavrojn dum tri tagoj kaj duono, kaj ne lasas meti iliajn kadavrojn en tombon. 10 Kaj la loĝantoj sur la tero ĝojas pri ili, kaj gajiĝas; kaj ili sendos donacojn unu al la alia; ĉar tiuj du profetoj turmentadis la loĝantojn sur la tero. 11 Kaj post la tri tagoj kaj duono la spirito de vivo el Dio eniris en ilin, kaj ili stariĝis sur siaj piedoj; kaj granda timo falis sur tiujn, kiuj ilin rigardis. 12 Kaj ili aŭdis grandan voĉon el la ĉielo, dirantan al ili: Suprenvenu ĉi tien. Kaj ili supreniris en la ĉielon en la nubo; kaj iliaj malamikoj rigardis ilin. 13 Kaj en tiu horo fariĝis granda tertremo, kaj dekono de la urbo falis; kaj en la tertremo mortis sep mil homoj; kaj la ceteraj pleniĝis de timo, kaj donis laŭdon al la Dio de la ĉielo.
14 La dua Veo jam pasis; jen la tria Veo rapide venas.
15 Kaj la sepa anĝelo trumpetis; kaj fariĝis grandaj voĉoj en la ĉielo, dirante: La regno de la mondo fariĝis regno de nia Sinjoro kaj de Lia Kristo; kaj li reĝos por ĉiam kaj eterne. 16 Kaj la dudek kvar presbiteroj, kiuj antaŭ Dio sidas sur siaj tronoj, falis sur la vizaĝon kaj adorkliniĝis al Dio, 17 dirante: Ni dankas Vin, ho Dio, la Sinjoro, la Plejpotenca, kiu estas kaj estis; ĉar Vi alprenis Vian grandan potencon kaj reĝis. 18 Kaj la nacioj furiozis, kaj venis Via kolero, kaj la tempo de la mortintoj, por esti juĝataj, kaj la tempo doni la rekompencon al Viaj servistoj, la profetoj, kaj al la sanktuloj, kaj al la timantoj de Via nomo, malgrandaj kaj grandaj, kaj pereigi la detruantojn de la tero.
19 Kaj malfermiĝis la enĉiela templo de Dio, kaj vidiĝis en Lia templo la kesto de Lia interligo; kaj fariĝis fulmoj kaj voĉoj kaj tondroj kaj tertremo kaj granda hajlo.